Einmal ist keinmal

Kontakthof (Pina Bausch)

De zaal waar dames en heren elkaar ontmoeten om op belegen schlagers een dansje te wagen, als het al niet is om elkaar te strelen of te pesten, ziet er nog altijd even patronageachtig uit. Wellicht zijn de muren herschilderd of werd er een nieuwe (halogeen)verlichting geïnstalleerd. Essentieel is er echter, meer dan twintig jaar na de creatie van Kontakthof, niets veranderd. Niets, behalve de dames en heren die de zaal bevolken. Het zijn geen twintigers of dertigers meer, maar vijfenzestigplussers. Het zijn overigens ook geen dansers meer, maar (kwieke) dames en heren uit de thuishaven van Bauschs Tanz­theater, Wuppertal.

Rud Vanden Nest

recensie 15.06.2002

Hou op met fluiten, Masja!

Tri Sestry (Peter Eötvös/De Munt)

Marleen Baeten

recensie 15.06.2002

Alles en niets

TODAYulysses (Jan Ritsema & Bojana Cvejić/Kaaitheater)

‘Waarover ging het?’ Het is een vraag die je vaak gesteld wordt door wie een voorstelling niet gezien heeft. In het geval van TODAYulysses is het niet makkelijk daarop te antwoorden. ‘Over alles en niets’, is een onvoldoende antwoord en toch is het een goede samenvatting van wat Jan Ritsema en Bojana Cvejić in de Kaaitheaterstudio’s te zien en te denken gaven.

Judith Wambacq

recensie 15.06.2002

Gouden plak

De Krippel (Olympique Dramatique)

The Cripple from Inishmaan, het stuk waarvan De Krippel een bewerking is, werd geschreven door Martin McDonagh (°1972), de jonge succes­auteur van o.a. The Leenane Trilogy (vorig seizoen op de planken gebracht door Het Toneelhuis & ZT Hollandia).

Rud Vanden Nest

recensie 15.06.2002

Het dansen gedanst: Blueprint (David Hernandez)

Rudi Laermans

recensie 15.04.2002

Parodiërende theatraliteit: Verosimile (Thomas Hauert/Cie Zoo)

Popmuziek en hedendaagse dans hebben op het eerste gezicht niet veel met elkaar te maken. Hedendaagse dans legt zichzelf een dynamiek op van eeuwige zelfvernieuwing en verpakt zich graag in allerlei toverwoorden uit het authenticiteitsregister. Popmuziek daarentegen heeft iets van een veelkoppig monster dat klaarstaat om elke vernieuwing op te slokken en uit te spuwen aan een overkant waar alles banaal is en niets is wat het lijkt, laat staan echt. Want popmuziek is per definitie Even Better Than The Real Thing.

Raf Geenens

recensie 15.04.2002

Woede en verwondering: 2 x 2 = 5 (’t barre land)

Af en toe voel ik me in dit mooie toneelblad een correspondent die frontberichten stuurt vanuit een theaterlandschap in staat van bederf. ‘Van Uw verslaggever bij de Amsterdamse dorpspomp, aan de Gazet van St. Job in ’t Goor’: ‘There’s something rotten in the stnte of Holland.‘ Voorbeeld. In de grachtengordel van de Nederlandse hoofdstad loopt op dit moment een soort theatrale soapopera die nog lang niet voorbij lijkt.

Loek Zonneveld

recensie 15.04.2002