Maybe Sweden – Margien Rogaar en Wunderbaum

De jonge Belgisch-Nederlandse acteursgroep Wunderbaum en regisseur Margien Rogaar ensceneren in hun langspeelfilm Maybe Sweden een kleine nachtmerrie: aangespoelde Afrikaanse asielzoekers verstoren een vakantie aan de Mediterranée. Maar doet Wunderbaum nog iets meer dan ensceneren?

Michaël Bellon

recensie 15.04.2008

Aanrijding in Moscou – Cristophe Van Rompaey

Johan Reyniers

recensie 15.04.2008

Wie is er bang voor Virginia Woolf II

Elke van Campenhout over drie voorstellingen over de liefde in al haar kwetsbaarheid: Maybe Forever van Meg Stuart & Philipp Gehmacher, The Ballad of Ricky and Ronny van Hans Petter Dahl & Anneke Bonnema en IJs van Joachim Robbrecht.

Elke Van Campenhout

recensie 15.02.2008

‘Wij’ zeggen, een extreme oefening

Over Vera Mantero’s choreografie van het samenleven

Jeroen Peeters

recensie 15.12.2007

Notities bij Nottthing Is Importanttt

Nottthing Is Importanttt (2007) is een drieluik dat gecreëerd werd in New York door de Amerikaanse choreografe DD Dorvillier en componist Zeena Parkins. Het omvat de dansvoorstelling 9Bodies, de film Hamma Schwein G’habt (We Got Lucky), en de dansvoorstelling Darkpart.

DD Dorvillier

recensie 15.09.2007

De zerk van ons verlangen

Philipp Gehmacher en Meg Stuart in Maybe Forever

Maybe Forever, het eerste gezamenlijke project van Meg Stuart en Philipp Gehmacher, geeft aan stilstaan in dans een actuele invulling, die optimaal uit de verf komt dankzij de alchemie tussen twee verwante makers. Vervreemding en melancholie wijken voor een kern van harmonie die ontroert door kracht en kwetsbaarheid. De impact doet opnieuw geloven in een authentieke aanwezigheid binnen een theatraal kader.  

Lieve Dierckx

recensie 15.09.2007

De slacht van het nageslacht

Jeugdtheater als surplus

Buitengekomen uit Zwijnen! van Bronks, bots je op een aantal spelletjes. Het lijkt de klassieke kunsteducatieve Vlaamse kermis, maar bij nader inzien gaat het om de epiloog van de voorstelling. ‘Maak evenveel mannetjes af als je ogen gooit’, luidt het order bij een dobbelbakje met twee legers staande soldaatjes. Oorlog wordt een kinderspel, jeugdtheater dé manier om zijn mechanismen uit te klaren. Of hoe een afdeling die vaak doorgaat voor een vereenvoudiging van ‘het grote theater’, hier een extra wapen vindt.

Wouter Hillaert

recensie 15.06.2007