abonneer

#183

08.09.2026

—

14.01.2027

Nieuwsbrief

Advertenties

Cross-over. Kunst, media en technologie in Vlaanderen

Liesbeth Huybrechts (red.)

Centraal in het boek Cross-over. Kunst, media en technologie in Vlaanderen staat de vraag naar de ontwikkeling van de mediakunst in Vlaanderen vanaf de jaren negentig tot heden. De term ‘cross-over’ uit de titel heeft betrekking op twee zaken. Ten eerste op het gegeven dat de term ‘mediakunsten’ in het boek wordt gebruikt als een parapluterm voor niet duidelijk afgebakende kunsten als dans, beeldende kunst, theater, games, literatuur, muziek, videokunst, etc. Ten tweede gaat het om de kruisbestuivingen die meer en meer tussen deze disciplines zijn ontstaan als gevolg van de opkomst van informatie- en communicatie- of netwerktechnologieën. De auteurs van deze bundel zijn werkzaam op tal van terreinen binnen de mediakunst en – hoewel niet altijd in Vlaanderen gesitueerd – in grote mate bekend met het Vlaamse veld.

Elke Müller

recensie 15.02.2009

Cinérama

Abattoir Fermé

Het ‘eerste officiële onderzoeksproject’ van Abattoir Fermé kwam tot stand tijdens een kunstenaarsresidentie aan het RITS, in samenwerking met acht studenten van diezelfde kunstschool. Het resultaat was een reeks van negen korte films, die vertoond worden onder de gemeenschappelijke noemer Cinérama. Doel was een ‘mengvorm van theater en film’ te creëren en ‘de cinematografische beeldtaal met theatrale middelen te lijf te gaan’. De fictiedocumentaires, bewerkingen van theatraal beeldmateriaal, gefilmde improvisaties en performances spelen vooral een spel met de inspiratiebronnen van het gezelschap en vormen dus geen stijlbreuk met de reeds bekende iconografie. Cinérama bleek daarbij een uitgelezen kans om eens nieuwe vragen te stellen, en wel vanuit een andere invalshoek dan we van Abattoir Fermé gewoon zijn, namelijk die van het onderzoek in de kunsten.

Sarah Késenne

recensie 15.02.2009

Nieuwsbrief

Christmas in Paris

Hans Royaards

Hoe zou het nog zijn met Gaston Berghmans? Alive and kicking, zo bewijst Christmas in Paris, de film waarin de 82-jarige komiek tijdens de kerstperiode te zien was. Berghmans kennen we vooral als de helft van het legendarische duo Gaston & Leo: hun avondvullende shows werden in de jaren zeventig en tachtig door heel televisieminnend Vlaanderen bekeken. Léon, de voornaam van zijn personage in de film, is een verwijzing naar zijn toenmalige partner in crime. Ook de tanende carrière van Léon als humorist, in een tijd waarin stand-upcomedians opgang maken, flirt met de grens tussen Gaston Berghmans als bekend komisch figuur en zijn rol in deze film als aan drank verslaafde komiek.

Karlien Vanhoonacker

recensie 15.02.2009

The Broken Circle Breakdown featuring the Cover-Ups of Alabama – Cie Cecilia

Dit hier was een klein marsmannetje, zó groot en helemaal in de war. Dus toen heb ik deze laten zetten. Deze is over een vorige tattoo gezet, met de naam van mij en m’n ex-man. Deze zit ook over een vorige. Hier stonden eerst de letters BE. Daar zit dit overheen. En deze tattoo is van mijn zoon. Hij is vijftien jaar geleden doodgegaan. Toen heb ik ’m deze vleugeltjes gegeven. Dit hier is m’n oude jeugdbende. Die moet bedekt worden. Deze moet ook nog weg. Mijn oude bijnaam. Eentje op mijn rug zit over een vorige en die andere op mijn rug ook. En dan heb ik nog deze. Dit is een zuster-tattoo. Een ander meisje, Star, heeft precies dezelfde. Zuster-tattoos, zoals dat heet. En dan heb ik nog een mislukte piramide met de initialen van een ex. En een panter met blauwe vleugels en twee harten met de namen van mijn twee zoons. En hier nog een ninja-ster. Ik was zestien en nog jong en onnozel.

Jeroen Versteele

recensie 15.12.2008