In and Out of Brussels

T.J. Demos & Hilde Van Gelder (EDS.)

De titel is een mondvol: In and Out of Brussels – Figuring Postcolonial Africa and Europe in the Films of Herman Asselberghs, Sven Augustijnen, Renzo Martens, and Els Opsomer. Het mooi uitgegeven boekje gaat vergezeld van een dvd en daar draait dit project eigenlijk om. De dvd bevat representatieve fragmenten van vier films van hoger genoemde cineasten (en de complete film van Herman Asselberghs). In die vier films proberen de vier Brusselse cineasten beelden van of omtrent Afrika te draaien en/of erover te reflecteren. Het boekje zelf bestaat uit een inleiding en het verslag van vier discussies over de betrokken films.

Marc Holthof

recensie 15.09.2013

Er zit waarheid in

Gedachten bij the very faculties of eyes and ears van Maatschappij Discordia

Joris Lamers en Annette Kouwenhoven van Maatschappij Discordia spelen een stuk waarin ze de verhalen en de personages van Shakespeare binnenstebuiten keren. ‘Meer dan dat het bij Discordia over de helden van Shakespeare gaat,’ zo schrijft Esther Severi,’willen de spelers achterhalen hoe en waarom die helden denken wat ze denken.’

Esther Severi

recensie 15.06.2013

Song #2

Abke Haring en Benjamin Verdonck/Toneelhuis

Evelyne Coussens

recensie 15.06.2013

Eind goed al goed

Tg STAN

Vakantie heeft iets paradoxaals. Op deze paar dagen weegt de druk om kommerloos te zijn. Ze moeten alles zijn wat de overige dagen niet zijn. Geen verplichtingen, geen stress, geen inspanningen. Net als een lichte griep ontslaan ze ons van de noodzaak paraat te staan. Ze stellen ons een haast paradijselijk er-niet-zijn in het vooruitzicht. Hoeveel opluchting spat er niet van een out-of-office-bericht dat begint met: ‘Ik ben er even niet.’

Geert Sels

recensie 15.06.2013

Chant Eloigné

Claire Croizé

In Chant éloigné treffen we choreografe Claire Croizé in een lang uitgesponnen overgangsritueel. Tot zeven maal toe dragen de vijf danseressen een van hen ceremonieel weg. Het gebeuren heeft iets van een offergang en wordt telkens ingeleid of afgesloten met een reidans die, naarmate de voorstelling vordert, steeds uitbundiger, vrijer en speelser is.

Lieve Dierckx

recensie 15.06.2013

Woe

Edit Kaldor

Woe, het nieuwe stuk van Edit Kaldor, sluit heel direct aan op de actualiteit. Niet alleen omdat het gaat over kinder- misbruik, maar ook omdat het – op een ogenschijnlijk naïef gegoogelde wijze – veel informatie bij elkaar brengt over de manier waarop kindermishandeling inwerkt op de ontwikkeling, en dan vooral op het brein van kinderen. Je bent wat je brein wil, maar dat brein blijkt geen onbeschreven blad, of een bord dat je zomaar kan afvegen.

Pieter T’Jonck

recensie 15.06.2013

Crimi Clowns: De Movie

Luk Wyns

Het begin van Crimi Clowns: De Movie doet behoorlijk wanordelijk aan. De kijker die niet alle – of zoals in mijn geval: slechts enkele – afleveringen van de gelijknamige tv-reeks heeft gezien, krijgt het niet bepaald makkelijk. Hij moet allereerst vertrouwd raken met de wat eigenaardige manier van vertellen: de film is zogenaamd het eindwerk van Wesley Tersago, een Belgische student aan de filmacademie in Amsterdam, die alles in dagboekvorm filmde met zijn fotocamera. Daarnaast zitten er aan het begin wat te veel randpersonages en -histories uit de tv-serie die geen of nauwelijks een rol spelen in het filmverhaal. Voeg er de hyperactieve, opzettelijk slordige cameravoering en zelfs af en toe bewust onscherpe beelden aan toe, en het is even wennen voor de toeschouwer.

recensie 15.06.2013