Wat biedt ouderdom? Biedt hij wijsheid, inzicht, schoonheid? Relativeringsvermogen of troost? Hoop, alsnog? Maar hoop waarop? In Huis roept Josse De Pauw deze en vele andere vragen op. In het aanschijn van de dood blikken de personages die hij opvoert terug op goedgevulde levens. De balans is ontnuchterend en meedogenloos. De dromen zijn stukgeslagen, hun holle echo’s klinken als hoongelach. Een bodemloos nihilisme lijkt nog de enige uitweg te zijn.
Tom Rummens
recensie 12.06.2014