De grenzeloze vluchten van de verbeelding

Azimut – Cie 111 & Le Groupe Acrobatique de Tanger

Zelden maakt een voorstelling zo grondig korte metten met verwachtingen en categorieën om plaats te maken voor een storm aan nieuwe ideeën, als Azimut van de Franse regisseur Aurélien Bory.

Tessas Overbeek

recensie 15.12.2014

Wachten op het verschil

Wachten en andere heldendagen – De Nietjesfabriek & Ballet Dommage

Er zijn maar weinig theatermakers of -groepen die hun carrière starten in het jeugdtheater. Het imago van jeugdtheater lijdt nog steeds een beetje onder de veronderstelling dat het het artistiek sérieux van het ‘echte’ theater mist.

Evelyne Coussens

recensie 15.12.2014

December Dance Platform

December Dance Platform brengt elk jaar korte werken van een aantal aanstormende Aziatische dansers. Dat intrigeert om twee redenen. Eén: Je kan er nieuwe choreografen ontdekken, een gegeerd genoegen voor een nieuwsgierig publiek. Twee: dans uit Azië confronteert met een andere wereld. Frie Leysen wees naar het belang ervan met haar notie van ‘perspectiefwissel’: in de podiumkunsten wordt een ander (wereld)beeld aangereikt – een gegeven dat je meer (emotioneel) aanvoelt dan wel (rationeel) begrijpt.

Mia Vaerman

recensie 11.12.2014

Julie Van den Berghe / NTGent – Elektra

De tragische materie staat als een huis, nog steeds goed voor diepgaande reflectie over schuld en vergeving, over menselijke zwakheid, over bloed dat kruipt waar het niet gaan kan. Clichés zo hoog als een huis, maar Van den Berghe trekt ze binnen het DNA van de tragedie naar zich toe en legt zelfbewust haar eigen accenten. Ze doet dat met straffe beelden die geloofwaardig de grote scène vullen; daarbovenop morrelt ze via de muziek aan de klassieke dramaturgie – alvast een pak gedurfder dan wat veel van haar collega-grotezaalregisseurs doen.

Evelyne Coussens

recensie 02.12.2014

Wunderbaum en de Veenfabriek – The House

Met een mobiel, op maat ontworpen huis trokken Marleen Scholten (Wunderbaum) en Lizzy Timmers (de Veenfabriek) de wereld tegemoet, de deuren wijd open, op zoek naar tegelijk alles en niets in het bijzonder. Dit mobiele huis vormde tegelijk uitgangspunt en materiaal voor de muzikanten, performers en beeldend kunstenaars die het onder hun curatorschap mochten bevolken. In de voorstelling die er verslag van uitbrengt, vertolken Marleen Scholten en Lizzy Timmers zelf de creaties die er uit voortgevloeid zijn. Het resultaat omschrijven zij zelf als een ‘eclectische open source performance’ die de ontmoeting van het huis met de wereld verhaalt in tekst, beeld en geluid.

Jan-Jasper Persijn

recensie 30.10.2014

Peeping Tom – Vader

Ouderdom komt met gebreken, zegt men. We denken er liever niet over na. De aftakeling, het verlies van controle en de mogelijkheid van het vergeten jagen ons angst aan. Ondanks de vergrijzende maatschappij lijkt de wereld één groot uithangbord voor de queeste naar een eeuwige jeugd. En worden bejaarden verborgen in tehuizen, zoveel mogelijk onzichtbaar voor de buitenwereld. Oud zijn is taboe. Maar toch worden we, onvermijdelijk, allemaal ouder.

Vera Hoogstad

recensie 15.10.2014

Olivier Dubois – Souls

Al bij het binnenkomen jaagt een loeiharde soundscape door de zaal: een pulserend, industrieel geluid met vage Afrikaanse trommelklanken. In de schemerige blackbox liggen zes dansers opgerold en half begraven in een zandvlakte binnen een groot vierkant kader. Zij laten zich niet opjagen door het hoge tempo van de muziek. Uiterst langzaam, in een trage voortgang tussen geboorte en dood, komen ze één voor één op gang in een uitgesponnen diagonale oversteek waarbij ze over en door elkaar heen rollen, tot ze een groep vormen in een verre hoek. Daar beginnen ze aan een uitputtingsslag: een eindeloos lange rondgang door het mulle zand waarbij één drager de ander meetorst in zijn nek, op zijn rug, hangend over zijn buik. Ze geven niet op.

Lieve Dierckx

recensie 02.10.2014