Kamyon – t’arsenaal & Platform 0090

KAMYON (8+) is een locatievoorstelling in een vrachtwagen en vertelt het verhaal van een meisje dat samen met haar moeder weg is van Oost naar West, in de buik van dezelfde vrachtwagen. Het publiek van de Zomer van Antwerpen wordt in het Portugees verwelkomd door een mooie zwarte dame met vlechtjes in het haar, en door een jongetje dat onder de wielen van de vrachtwagen speelt. Zij blijken enkel ‘poortwachters’, die verder geen aandeel hebben in de voorstelling. Het publiek gaat per twee of drie zitten op de kleine houten bankjes die binnenin aan weerszijden van de laadbak zijn gemonteerd. De airco  zoemt, de koude lucht suggereert dat we plaatsnemen in een gigantische koelwagen.

Bauke Lievens

recensie 28.08.2015

Reizen Jihad – SINCOLLECTIEF (,t Arsenaal/Monty)

Reizen Jihad: een poging tot vormelijke analyse

Een Vlaamse islamitische bekeerlinge reist af naar oorlogsgebied en laat haar vader en grootmoeder achter in verwarring. Wat bezielt haar? Maar ook: wat heeft al haar historische voorgangers bezield? Met Reizen Jihad probeert het Antwerpse SINCOLLECTIEF een breder historisch en sociaal perspectief te openen op het fenomeen van geradicaliseerde (politieke, religieuze) ‘vertrekkers’. Het onderwerp brandt, bij de makers en in de actualiteit, maar waarom wordt in Reizen Jihad dat vuur geblust door zo’n belegen theatervormen?

Evelyne Coussens

recensie 03.08.2015

Oerol 2015: De dwingende noodzaak tot gesprek

De dwingende noodzaak tot gesprek

Oerol is Nederlands grootste locatiefestival: 50.000 bezoekers komen jaarlijks naar het waddeneiland Terschelling om er in de duinen, bossen of op het strand theater te kijken. De omvang en variëteit aan bezoekers (jong en oud, randstedelijk of uit de provincies) en de gulle ontvankelijkheid van het festivalpubliek bieden theatermakers een uitgelezen kans tot  experiment. Wat opvalt in de editie van 2015 is de ruime vertegenwoordiging van voorstellingen die, elk op een eigen manier, op zoek gaan naar gesprek, interactie met of zelfs cocreatie door het publiek.

Evelyne Coussens

recensie 10.07.2015

Uso umano di esseri umani. Un esercizio in lingua generalissima (Romeo Castellucci/Societas Raffaello Sanzio)

Castellucci op leven en dood

Wie de voorstellingen van Romeo Castellucci volledig rationeel wil begrijpen, komt meestal van een kale reis thuis. De Italiaan is een specialist in het inwerken op de intuïtie en de verbeelding, vaak op een intense en fysieke manier. Zo ook in Uso umano di essere umani (menselijke gebruik van menselijke wezens), dat gepresenteerd werd tijdens het Kunstenfestivaldesarts. Geen visuele overdaad, maar wel een precieze, zuinige uitwerking van een aantal scènes kenmerkt deze voorstelling. Desalniettemin is Uso umano… rijk aan inhoud en associaties.

Kristof van Baarle

recensie 28.05.2015

Valley of Saints (BRONKS/detheatermaker)

Michael Bijnens schreef het toneelstuk Valley of Saints, dat hij samen met acteurs Aurélie Di Marino en Ruud Gielens en muzikant Stalin Abdi ensceneerde bij BRONKS, een productie voor jongvolwassenen – en voor al wie ouder is. Bijnens gaat in zijn tekst juist in tegen de afwezigheid van principiële argumenten in het debat over Syriëstrijders en voert twee zeer ideologische figuren op: een Libanese christen, een puissant rijk bouwondernemer die voor elk regime in het Midden-Oosten vastgoedprojecten ontwikkelt, en een vrouwelijke jihadiste, blond en in goedkope sportkledij.

Klaas Tindemans

recensie 14.03.2015

Impressies van het Sydney Festival

In Etcetera 139 kun je het dagboek lezen van Lieven Bertels, directeur van het Sydney Festival. Joris De Voogt maakte in januari het festival tien dagen mee en geeft hier zijn impressies.

Joris De Voogt

recensie 16.02.2015

Memento Park – Thomas Bellinck (Steigeisen/KVS)

Waar commercie floreert, delft diepgang vaak het onderspit. In Memento Park, de nieuwe voorstelling die Thomas Bellinck met zijn gezelschap Steigeisen maakte bij de KVS, is het precies dat mechanisme dat onophoudelijk aan het werk is. Op meerdere niveaus, en steeds opnieuw. Hier ontpopt het mechanisme van de herdenking zich als een spinnenweb: hoe harder je probeert er los van te komen, hoe meer je erin verstrikt geraakt.

Tom Rummens

recensie 12.02.2015