Kris Verdonck / A two dogs company & LOD Muziektheater – Bosch Beach

Naar aanleiding van het Jeroen Bosch-jaar zette LOD Muziektheater een opera over zijn werk op het getouw. De Portugese componist Vasco Mendonça schreef de muziek waarvoor Dimitri Verhulst het libretto leverde. De regie is in handen van Kris Verdonck. Uitgangspunt: een vakantieresort op Lampedusa als hedendaagse vorm voor de helse, surrealistische wereld van Bosch’ schilderijen. Op papier klinkt het als een intrigerende combinatie, maar op het podium pakt de saus niet.

Pieter T’Jonck

recensie 22.09.2016

Johan Simons – Die Fremden

Twijfelen over Die Fremden van Johan Simons

Johan Simons ligt al even onder vuur, niet zozeer als regisseur maar als artistiek leider. In de State of the Union die criticus Wouter Hillaert enkele weken geleden uitsprak bij de opening van Het Theaterfestival, nam hij ’s mans schijnbaar astronomische loon en expansiedrift nog op de korrel. Simons combineert het artistiek leiderschap van NTGent en de Ruhrtriennale. In 2018 ruilt hij die toppositie bij het internationale festival voor het intendantschap van het Schauspielhaus Bochum. Zijn rol bij het grote fusieproject Theater Rotterdam werd door het opflakkerende protest een stuk kleiner dan gepland. En maar goed ook, teveel macht en middelen concentreren bij één speler blijkt zelden een gezonde zaak. Tussen neus en lippen door bazelt de verdediging nog iets over ‘peanuts’ en ‘monkeys’… Het meritocratische argument staat of valt natuurlijk met de kwaliteit van Simons’ artistieke werk. Is het nog zo goed als de aficionados beweren?

Sébastien Hendrickx

recensie 20.09.2016

Johan Simons & René Jacobs – Acerte

Alceste, een opera van Christoph Willibald Gluck in een regie van Johan Simons en onder de muzikale leiding van René Jacobs, mocht de Ruhrtriënnale van dit jaar (de tweede onder leiding van Simons) openen. Muzikaal was de voorstelling een schot in de roos, maar dramaturgisch leverde de inzet van indrukwekkende middelen teleurstellend weinig op. Misschien loont het gewoon niet om opera’s als deze te ensceneren zoals een grand opéra uit de 19e eeuw. Een concertante uitvoering zou minstens zo beklijvend kunnen zijn.

Pieter T’Jonck

recensie 18.08.2016

R’m Aharoni – AMBUSH

Bij het binnenkomen van de zaal begroet R’m Aharoni het publiek vriendelijk. Hij staat alleen in een leeg speelvlak – op een camera en een stoel na – en legt kort uit wat hij van plan is te doen deze avond. Hij wil het publiek vier redevoeringen over macht presenteren. Elke redevoering werd oorspronkelijk uitgesproken tussen 1863 en 2012, door verschillende politieke activisten. Achter Aharoni is een citaat geprojecteerd over het spreken als laatste betekenisvolle handeling die voor de verdrukten overblijft. Het is een oproep om je stem te laten horen. Hij heeft een doel met deze voorstelling en is daar ook expliciet in: inzichtelijk maken dat onze visie op politieke gebeurtenissen altijd subjectief is en vanuit een bepaald perspectief tot ons komt, vaak het perspectief van de macht. Hiermee begint een interessante oefening in verschillende vormen van communicatie.

Daan Nicolay

recensie 07.08.2016

Bosse Provoost en Kobe Chielens – MOORE BACON!

Sculpturen in het donker

MOORE BACON! is zoals de titel het reeds doet vermoeden, sterk beïnvloed door het oeuvre van beeldend kunstenaars Henry Moore en Francis Bacon. Kersvers afgestudeerde KASK-theatermakers Bosse Provoost en Kobe Chielens – de eerste regisseert, de ander speelt – verkennen in deze voorstelling de relatie tussen het lichaam en licht. Chielens’ naakte lichaam wordt daarbij letterlijk plastisch: het neemt verschillende vormen aan en beweegt langzaam van de ene houding naar de andere. Boven of onder, schouders of bekken, armen of benen, ze zijn bij momenten niet van elkaar te onderscheiden.

Kristof van Baarle

recensie 05.08.2016

Wild Vlees – When everything is human, the human is an entirely different thing

Tamar Blom en Francesca Lazzeri brengen op Theater aan Zee When everything is human, the human is an entirely different thing, een onderzoek naar de vraag of een mens kan samensmelten met zijn omgeving. Ze beschrijven het zelf als “een gevoel van eenwording met het universum”, waarin ze afstand nemen van hun eigen identiteit om op te gaan in een groter geheel. Deze performance toont een kruising tussen beeldende kunst en theater, waarbij een fysieke uitdaging niet wordt geschuwd.

Eline Van de Voorde

recensie 02.08.2016

Dounia Mahammed – Salut Copain

Tussen de muren van het lege, witglanzende zwembad klinkt een schuchtere stem. ‘Gaat het?’ En dan, vertwijfeld: ‘Hoe gaat het?’ Ze staat daar alleen, in het zwart gehuld, klein en kwetsbaar te midden van het blinkende wit van het leeggelopen bassin: Dounia Mahammed, dit jaar afgestudeerd aan KASK met haar voorstelling Salut Copain. Ze nodigt ons uit tot haar wonderlijke universum en trekt ons een wereld binnen van ongerijmdheden, van verwarde ontmoetingen, absurde situaties en onbegrijpelijk gedrag. Een wereld die niet spoort, die ons in al zijn facetten verbaast, en waarvan langzaam duidelijk wordt dat het de onze is.

Jan Dertaelen

recensie 02.08.2016