recensies | Etcetera

ForsterHuberHeyne – De Koe, De Nwe Tijd, Staatstheater Mainz

Emancipatie van de dramaturgie: een onmogelijk genuanceerde geschiedschrijving

Toen Staatstheater Mainz Willem de Wolf (Cie. De Koe) contacteerde om het leven van historisch figuur Georg Forster te dramatiseren, ging hij de samenwerking aan met Rebekka de Wit (De Nwe Tijd). De twee schreven elkaar brieven over revolutie en emancipatie. Het resultaat is de coproductie ForsterHuberHeyne, die de driehoeksverhouding behandelt tussen avonturier en revolutionair Georg Forster (Vincent Doddema), zijn vrouw Therese Heyne (Suzanne Grotenhuis) en haar minnaar Ludwig Huber (Willem de Wolf), voor wie zij haar man uiteindelijk verliet.

Charlotte Wynant

recensie 04.04.2018

JR – FC Bergman

Netflixtoneel

“Indrukwekkend’, zegt de man op de rij achter ons wanneer het applaus is uitgestorven. “Echt een belevenis”, knikt zijn gezelschap. Ze hebben gelijk. De voorstelling JR van FC Bergman beloofde het theaterevenement van het jaar te worden en maakte die belofte waar. Maar of dat genoeg is? Wij zouden zeggen: het is te weinig.

Evelyne Coussens

recensie 03.04.2018

Talos – Arkadi Zaides

Grenschoreografieën

In de Europese Unie grijpt men op tijd en stond graag terug naar het Antieke Griekenland als wieg van de ‘Westerse beschaving’. Heel wat initiatieven in verband met de bewaking van haar grenzen dragen bijvoorbeeld namen van Griekse mythologische figuren. ‘Talos’ verwijst nu niet alleen meer naar de bronzen bodyguard die Zeus cadeau deed aan de Fenicische prinses Europa, maar ook naar een onderzoeksproject van de EU rond de robotisering van grenscontroles, dat liep van 2008 tot 2013. Samen met een groep dramaturgen en choreografen bestudeerde Arkadi Zaides dit staaltje ongerealiseerde science fiction. Het leidde tot een lecture-performance die zich vermomt als een koel-zakelijke promotalk rond Talos.

Sébastien Hendrickx

recensie 21.03.2018

Nieuwsbrief

If there weren’t any blacks you’d have to invent them – Aurelie di Marino

Wit op 45 graden

Patronen: ze zijn onze beste oplossing en ons grootste probleem. Hoe meer veiligheid ze ons bieden tegen de chaos, hoe meer werkelijkheidszin ze ons tegelijk weer ontnemen. Over de vage grens daartussen gaat If there weren’t any blacks you’d have to invent them, het regiedebuut van Aurelie di Marino. Haar voorstelling tilt het hele identiteitsdebat over wit en zwart op een abstracter niveau.

Wouter Hillaert

recensie 16.03.2018

Cock Cock… Who’s There? – Samira Elagoz (1)

Poseren voor het oog van de camera

De voorstelling Cock, Cock… Who’s There? van Samira Elagoz blijft ook na twee jaar touren uiteenlopende reacties uitlokken. Zo leken Elke Huybrechts en Ciska Hoet een totaal andere productie te zien dan Mia Vaerman. Lees hieronder de interpretatie van Elke Huybrechts en Ciska Hoet.

Ciska Hoet, Elke Huybrechts

recensie 13.03.2018

Cock Cock… Who’s There? – Samira Elagoz (2)

My little sister explains things to me

De voorstelling Cock, Cock… Who’s There? van Samira Elagoz blijft ook na twee jaar touren uiteenlopende reacties uitlokken. Zo leken Elke Huybrechts en Ciska Hoet een totaal andere productie te zien dan Mia Vaerman. Lees hieronder de interpretatie van Mia Vaerman.

Mia Vaerman

recensie 13.03.2018

Bangerik – Abattoir Fermé & Het Paleis

Een straffe remedie tegen angst voor het vreemde

Met Bangerik brengen Abattoir Fermé en Het Paleis een jeugdvoorstelling die een metaforische tegenwind biedt aan de xenofobe uitingen die vandaag alomtegenwoordig zijn in het publiek debat. Dat doen ze bovendien zonder moraliserend vingertje. Doorheen het fantasievolle universum dat op scène gecreëerd wordt, maken Stef Lernous en de zijnen niet alleen duidelijk waar onze angsten vandaan komen, maar ook hoe we ze kunnen overwinnen.

Rosa Lambert

recensie 01.03.2018