10.000 gestes – Boris Charmatz Extatische verspilling ’10.000 gestes’ van Boris Charmatz biedt min of meer wat de titel belooft: 10.000 bewegingen. Gebracht door 23 dansers, op net iets minder dan een uur tijd. Wat, zoals de choreograaf laconiek opmerkt, neerkomt op zo’n 400 bewegingen per danser, of één nieuwe beweging per 8 seconden. Elke nieuwe beweging wordt daarna genadeloos afgevoerd om nooit meer terug te keren. Het is een principe van verspilling en uitputting. Het resultaat is echter geen kakafonie of chaos. Die lijken even de kop op te steken, maar slaan al snel om in euforie, bij de spelers én bij het publiek. Pieter T’Jonck recensie 22.06.2018
Paradise Now (1968-2018) – Michiel Vandevelde / fABULEUS De radicale hoop van vruchteloos protest Hoe moet je je verhouden tot een wereld die soms reddeloos verloren lijkt? Michiel Vandevelde zoekt samen met een groep jongeren naar antwoorden vanuit de erfenis van mei ’68. Paradise Now (1968-2018) schippert voortdurend tussen machteloosheid en volharding. Ciska Hoet recensie 21.05.2018
Banataba – Faustin Linyekula Een gebroken geschiedenis Welke soorten kennis nemen we over van de generaties voor ons en hoe geven we deze kennis door aan een toekomstige generatie? De centrale vragen in de voorstelling Banataba van de Congolese performer en choreograaf Faustin Linyekula zijn niet los te koppelen van het decor waarin het plaatsvindt. Rond de oude en nieuwe muren van het Koninklijk Museum voor Midden-Afrika (KMMA) geeft Linyekula een alternatief antwoord op de westerse geschiedvertelling en haar omgang met (koloniaal) erfgoed. Marte Van Hassel recensie 21.05.2018
La Reprise – Histoire(s) du théâtre (I) – Milo Rau / IIPM Tussen reprise en recuperatie: de alsof-strategie van Milo Rau Succesregisseur Milo Rau weet als geen ander aan de slag te gaan met collectieve trauma’s. In La Reprise vergaloppeert hij zich echter aan de koppeling tussen de gewelddadige moord op Ihsane Jarfi en een metatheatrale beschouwing over realiteit op het podium. Charlotte De Somviele recensie 10.05.2018
Trials of Money – Christophe Meierhans Een (dubbel)zinnig proces Met participatieve voorstellingen als Some Use for Your Broken Clay Pots (2014) en Verein Zur Aufhebung des Notwendigen (2015) bewees Christophe Meierhans al eerder dat hij het collectieve experiment niet schuwt. Ook in zijn recentste creatie Trials of Money doet de Zwitserse kunstenaar een beroep op de verantwoordelijkheidszin van de toeschouwer. In deze ambigue performance schuift het ding dat wij ‘geld’ noemen niet langer over de toonbank, maar wordt het genadeloos neergepoot in de beklaagdenbank. Wat volgt is een vier uur durende speculatieve rechtszaak, waarin zowel toeschouwers als performers proberen te bepalen in hoeverre geld (on)schuldig is voor de huidige staat van onze wereld. Lieze Roels recensie 29.04.2018
From Molenbeek with Love – Yassin Mrabtifi Een boodschap met te weinig woorden In zijn eerste soloperformance From Molenbeek with Love zoekt Yassin Mrabtifi naar de betekenis en consequenties van zijn hybride identiteit. Een logisch begin. En een verdomd moeilijke opgave als je je tussen zoveel verschillende werelden in beweegt: die van Belg en Marokkaan, van Moslim en leerling in een streng katholieke school, van bedreigende (volgens sommigen) en bedreigde Molenbekenaar. Maar dat gevecht vertalen naar een geëngageerd discours vraagt duidelijk om meer dan een sterke lichamelijkheid. De woorden ontbraken in deze dansvoorstelling om inzicht te geven in de gespleten realiteit die vele migranten ervaren. Mia Vaerman recensie 24.04.2018
Trigger of Happiness – Ana Borralho & João Galante Een authentiek zoekproces in het hier en nu Ana Borralho en João Galante zoeken in al hun werk naar menselijkheid en maatschappelijke verbondenheid. In de performance Trigger of Happiness doen ze dat door in elk land waar ze touren met een nieuwe groep adolescenten op zoek te gaan naar de oorzaak en aard van geluk. Tien jongeren tussen 18 en 23 jaar met en zonder podiumervaring en van verschillende achtergronden krijgen een reeks vragen voorgeschoteld. Puttend uit hun persoonlijke ervaring graven ze naar de betekenis van zelfdoding, het belang van politieke meningen of de nood om zich van hun ouders af te zetten. Alleen weten zij niet welke vragen ze zullen krijgen. Trigger of Happiness zet een authentieke zoektocht in gang in het hier een nu. Het resultaat is ontwapenend eerlijk theater. Maarten Luyten recensie 23.04.2018