Het Huwelijk – Tibaldus

Wie spreekt, is verantwoordelijk

Tibaldus verpakt een potje taalfilosofie in een absurde koningstragedie. En die heeft geen geforceerde actuele doorsteek nodig om in ironische tijden een confronterend inzicht te verbeelden: dat woorden gebruiken altijd ook vertegenwoordigen is.

Gilles Michiels

recensie 26.09.2018

The Waves – Noé Soulier / Ictus

Niets moeilijker dan een voorstelling beginnen. Bouw je de voorstelling langzaam op of begin je met ‘BOEM  Paukeslag’? Laat je snel in je kaarten kijken of houd je het mysterieus? Wat je ook beslist, de openingsscène moet de kijkers diets maken hoe ze moeten kijken, waar het de voorstelling om te doen zal zijn, op gevaar af dat ze anders blijven zoeken naar wat er niet te zien is.

Pieter T’Jonck

recensie 25.09.2018

Life, Death & Tell-Lie-Vision

Collectiviteit, entertainment en politiek volgens K.A.K.

Met Life, Death & Television brengt het Brusselse collectief K.A.K., hoofdzakelijk bestaand uit afgestudeerde spelers en makers van het RITCS, een avondvullend overzicht van de televisiecultuur waarmee generaties westerse kinderen zijn opgegroeid.

Simon Baetens

recensie 30.08.2018

Jong werk op TAZ#2018: buren en Khadija El Kharraz Alami

Het hieronder staande citaat van Lewis Carroll maakt deel uit van het decor van Blue Skies Forever maar zou met wat goede wil ook van toepassing kunnen zijn op het personage uit Nu ben ik Medea. Zowel buren als Khadija El Kharraz Alami gaan op zoek naar de eigen – vrouwelijke – identiteit binnen de westerse wereld. Ieder op zijn – of beter: haar – manier. De één aan de hand van een koele absurdistische performance, de andere met een persoonlijke en intense biecht. Beide voorstellingen maakten deel uit van de programmatie Jong Werk op Theater Aan Zee.

Simon Knaeps

recensie 04.08.2018

Jong werk op TAZ#2018: Maja Westerveld en Florian Myjer

Florian Myjer en Maja Westerveld hebben op het eerste gezicht veel gemeen. Beide jonge makers staan immers op Theater Aan Zee met een solovoorstelling over hun zoektocht naar hun identiteit als maker, als speler en als mens. Maar ondanks die overeenkomsten, getuigen ‘Oliver’ en ‘Drek’ vooral van een zeer eigen esthetiek en dramaturgie.

Simon Baetens

recensie 02.08.2018

Jong werk op TAZ#2018: Louis Janssens/Timo Sterckx en Marte Boneschansker

Met de The Greatest Show On Earth studeren Timo Sterckx en Louis Janssens af aan KASK School of Arts (Gent). De voorstelling gaat dan ook niet toevallig over de vraag wat je je als maker nog kan verbeelden, nu er al zoveel verhalen zijn verteld en het scepticisme voor grote verhalen is bestendigd. Hoe kan het theater zich vandaag nog met grote geschiedenissen confronteren? Op een ambitieuze wijze thematiseren Janssens en Sterckx deze kwesties aan de hand van het boek Europeana. Een zeer korte geschiedenis van de 20ste eeuw van de Tsjechische schrijver Patrik Ourednik.

Marte Van Hassel

recensie 01.08.2018

Jong werk op #TAZ 2018: Luanda Casella en Sam Scheuermann

“I’m an empty space between brackets” zegt Luanda Casella in Short of Lying. Misschien moeten we zeggen: “I’m an empty space between interfaces” en is dat wel de meest treffende beschrijving van de subjecten die in Short of Lying en Nomaden van Sam Scheuermann op de planken verschijnen.

Elke Huybrechts

recensie 31.07.2018