recensies | Etcetera

The Garden of Earthly Disquiet – Grace Tjang/Needcompany

Een landschap van bittere herinneringen

Met een nieuwe naam gaat Grace Tjang, aka Grace Ellen Barkey, een ongemakkelijke confrontatie aan met het verleden van haar Indonesische ouders. In The Garden of Earthly Disquiet vertelt ze, samen met vier andere performers, over het gedwongen afscheid dat zowel haar vader als haar moeder moesten nemen van hun respectievelijke moeders. Al vraag je je ook af hoe effectief die soms sentimentele benadering is van een transgenerationeel trauma.

Klaas Tindemans

recensie 24.12.2025

Chroniques – Gabriela Carrizo / Peeping Tom & KVS

Nickelodeon in de mancave

Peeping Tom wil met Chroniques iets zeggen over onsterfelijkheid, maar verliest zich bij gebrek aan concrete verhalende elementen en focus in een weinig diepgaande opeenvolging van koldereske knokpartijen tussen vijf ongrijpbare figuren.

Amber Maes

recensie 22.12.2025

Barzakh – Thomas Bellinck & Osama Abdulrasol i.s.m. personen in detentie

Inside out, outside in

In Double take gaan twee Etcetera-auteurs naar een voorstelling en schrijven ze elkaar in het zog ervan een brief. Vandaag: Natalie Gielen en Rudi Laermans over Barzakh, een opera gebaseerd op gesprekken tussen theatermaker Thomas Bellinck en enkele mensen die in Belgische gevangenissen hun proces afwachten.

Rudi Laermans, Natalie Gielen

double take 22.12.2025

Nieuwsbrief

Nooit nooit – WOLF WOLF & NTGent

Glorende vergankelijkheid of vergane glorie?

Het heeft altijd iets ontwapenend wanneer jonge mensen zich aan geschiedenis wijden. Zij horen hun tijd niet uit te lenen aan de tijd nu al terug te draaien. Toch doen ze het. Waarom? Waarom en waardoor werd het collectief WOLF WOLF precies getriggerd om maandenlang in het archief van NTGent te duiken? Nooit nooit, de voorstelling die ze uit al die oude dozen hebben opgeduikeld, weifelt waarvoor ze juist de metafoor wil zijn.

Wouter Hillaert

recensie 12.12.2025

iRRooTTaa – Circus Katoen & Grensgeval

Laat maar vallen

Met iRRooTTaa brengen Grensgeval en Circus Katoen een begeesterende combo van acrodans en jongleerwerk, op het ritme van honderden keramische balletjes. Een voorstelling voor vierplus over orde scheppen in de chaos, over hoe dat niet altijd lukt en vooral: dat het oké is om af en toe iets te laten vallen.

Simon Knaeps

recensie 09.12.2025

Feral reverie – Parvin Saljoughi/Kunstenwerkplaats

Betoverde grenswezens

De Iraanse choreograaf en danser Parvin Saljoughi liep in 2021 stage bij Damaged Goods en werkte sindsdien samen met onder meer Cherish Menzo en Claudia Castellucci. Met Feral Reverie, dat ze creëerde als resident bij de Brusselse Beursschouwburg, maakt ze een bijna perfect, ongrijpbaar stuk waarin ze ‘het wilde’ niet alleen thematiseert, maar ook tot leven wekt bij de toeschouwer. De beste voorstelling van 2025, volgens recensent Amber Maes.

Amber Maes

recensie 08.12.2025

Tierelieren – Pieter De Buysser / Theater Tartaar i.s.m. HetGEVOLG & Het Laatste bedrijf

Toneelspelen tegen de ernst van het leven

Theater- en filmmaker Pieter De Buysser weet als geen ander spitsvondige filosofische constructies en ingewikkelde verhalen te combineren met een speelse beeldtaal. Soms levert dat cerebraal theater op, waarin je als toeschouwer moeilijk kunt kiezen tussen denken en kijken. Meestal doe je dat tegelijk, maar bij De Buysser is dat lastig. Maar in Tierelieren, de tweede keer dat hij samenwerkt met neurodiverse spelers, is die ‘cognitieve dissociatie’ net de bedoeling. De allergrootste thema’s, zoals het ontstaan van het heelal, ontmoeten de realiteit van mensen met een brein dat niet aangepast is aan het dominante vooruitgangsdenken, hoe rijk hun verbeelding ook is.

Klaas Tindemans

recensie 07.12.2025