Theater als tegengewicht Waarom zien we zo weinig dikke mensen in theater? Waarom zijn ze nooit meer dan een komische sidekick? Loeka Van Aelst breekt een lans voor fat dramaturgy, een aanpak die deze clichés doorbreekt en dikke acteurs de ruimte geeft om volwaardige, veelzijdige personages te spelen. Loeka Van Aelst essay 12.09.2024
Podcast ’40 jaar Etcetera’ in Het Letterenhuis Luister naar onze podcast in de leeshoek van Het Letterenuis van 5 september tot 31 oktober In Het Letterenhuis, waar het archief van Etcetera wordt bewaard, kan je van 5 september tot en met 31 oktober naar onze podcast 40 Jaar Etcetera luisteren. In 4 afleveringen blikt Etcetera samen met verschillende generaties van makers en spelers terug op de eigen geschiedenis. agenda 06.09.2024
De kunst van het moederen Reflectieverslag van ‘How To Be Many Mothers’ Margot De Grave Loyson woonde de festivaldag van How To Be Many Mothers bij in NTGent. Ze reflecteert op de workshops, voorstellingen en gesprekken die er plaatsvonden: over onzichtbaar zorgwerk, het veranderende lichaam en de moeizame combinatie van moeder- en makerschap. Ze blikt ook terug op het panelgesprek dat Etcetera en Rekto:Verso er organiseerden met Clara Spilliaert, Kinga Jaczewska, Dalilla Hermans en Luanda Casella, hieronder ook te beluisteren als podcast. Margot De Grave Loyson artikel 05.09.2024
‘Eigenlijk moet je tegelijkertijd je kind én je voorstelling regisseren’ Parentale burn-outs: het lijkt wel alsof je er in de pers haast elke week iets over leest. Veel gezinnen kraken onder de combinatie arbeid en gezin. Bijzonder dus dat het in de (podium)kunsten eerder stil blijft rond deze thematiek, zeker gezien de onregelmatige uren en tournees. Ciska Hoet knoopt gesprekken aan met kunstenaars die voor een kind zorgen. ‘We hebben de mond al jaren vol van inclusie, maar vergeten dat ook jonge ouders extra zorg verdienen.’ Ciska Hoet gesprek 05.09.2024
Klassenpijn In het West-Vlaanderen van de jaren zeventig en tachtig liep ene Dominique Willaert rond, telg uit een arbeidersgezin uit Menen. Van hem werd van kinds af verwacht dat hij braaf op zondag naar de kerk zou gaan en een vak zou leren. Maar Dominique verkoos een andere stiel: de podiumkunsten. Dat verliep vanwege zijn eenvoudige afkomst niet zonder slag of stoot, en je zou kunnen zeggen dat hij met zijn werk al decennialang de muren tussen sociale klassen wil slopen. Dominique Willaert essay 05.09.2024