Leestijd 1 — 4 minuten

Let’s dance : dit is Belgisch

Bestaat er zoiets als de Belgische dans ? En binnen de Belgische dans een Nederlandstalige en een Franstalige afdeling ? Vragen die er uiteindelijk weinig toe doen, gezien de kwaliteit van hetgeen in dit land op de dansscène geproduceerd wordt.

Jan Fabre werkte in Frankfurt met de dansers van William Forsythe en combineerde zijn zoektocht naar Absolute Schoonheid met Forsythes fascinatie voor het grillige, de désordre, de verstoring : The Sound of One Hand Clapping. Marijn van der Jagt bericht. Na de directe vrouwelijke emotionaliteit van Stella confronteert Anne Teresa De Keersmaeker in haar jongste creatie Achterland mannen en vrouwen voorzichtiger, afwachtender, in meer formele danspatronen. Een verslag van An-Marie Lambrechts. Sigrid Bousset zag hoe Wim Vandekeybus zijn voorstellingen What the body does not remember en Les Porteuses de Mauvaises Nouvelles hermonteerde..tot The Weight of a Hand. Ciaire Diez schetst een overzicht van het werk en de evolutie van José Besprosvany en Alexander Baervoets sprak met Michèle Anne De Mey over haar ontwikkeling.

JE LEEST ONZE ARTIKELS GRATIS OMDAT WE GELOVEN IN VRIJE, KWALITATIEVE, INCLUSIEVE KUNSTKRITIEK. ALS WE DAT WILLEN BLIJVEN BIEDEN IN DE TOEKOMST, HEBBEN WE OOK JOUW STEUN NODIG! Steun Etcetera.

NIEUWSBRIEF

Elke dag geven wij het beste van onszelf voor steengoede podiumkunstkritiek.

Wil jij die rechtstreeks in je mailbox ontvangen? Schrijf je nu in voor onze nieuwsbrief!