Leestijd 2 — 5 minuten

L’art du déplacement

De reeks producties die het KunstenFESTIVALdesArts selecteerde en liet creëren voor haar jongste editie, werd in mei 2004 in Brussel gepresenteerd met als overkoepelend thema ‘de kunst van het verplaatsen’. Wat veel mocht betekenen: de mentale verplaatsing die toeschouwers konden maken bij het bijwonen van voorstellingen uit het Verre Oosten, Zuid-Amerika of elders in de wereld. Of de letterlijke verplaatsingen en zoektochten in de hoofdstad, naar grote cultuurhuizen in het centrum, maar ook naar charmante bonbonnièrezaaltjes in Schaarbeek of Elsene.

L’art du déplacement. Een thema dat voor meerdere karren te spannen valt. Welke voorstelling of welke tendens kan je nu niet als een verplaatsing beschouwen? Maar hoewel het evenmin echt iets nieuws in zich draagt, geeft l’art du déplacement wel aanleiding tot gloeiend hedendaagse bedenkingen. Hoe gemakkelijk het ook geworden is om fysiek of virtueel de aardbol rond te racen, toch bleken er zich tussen publiek en podium vaak vervelende afstanden te bevinden, onverwacht diepe kloven, bergen met wolken aan de top.

De redactie van Etcetera nam de uitdaging aan en stelde een katern samen vol bijdragen die zich lieten inspireren door L’art du déplacement. Ze gaan dieper in op ontstane discussies en op het documentaire gehalte van nogal wat voorstellingen, en beperken zich niet noodzakelijk tot producties die op het festival werden getoond. We behandelen voorstellingen op verschillende manieren. Kritisch en analytisch, maar ook creatief. Sommigen van op een afstand, anderen vanuit een eerste opwelling. Schrijvers en critici met taal, fotografen met beelden die ze maakten na het zien van opvoeringen. Zo maakte Katrien Baetslé twee foto’s naar Olga de Soto’s Histoire(s), en van David Bergé drukken we op de achtercover van dit nummer een beeld af dat hij baseerde op Edit Kaldors New Game.

 

JE LEEST ONZE ARTIKELS GRATIS OMDAT WE GELOVEN IN VRIJE, KWALITATIEVE, INCLUSIEVE KUNSTKRITIEK. ALS WE DAT WILLEN BLIJVEN BIEDEN IN DE TOEKOMST, HEBBEN WE OOK JOUW STEUN NODIG! Steun Etcetera.

artikel
Leestijd 2 — 5 minuten

#93

15.10.2004

—

14.01.2005

Jeroen Versteele

Jeroen Versteele (1980) is dramaturg bij het Burgtheater in Wenen. Voordien was hij journalist voor De Morgen en dramaturg bij NTGent (2005-2010), de Münchner Kammerspiele (2010-2015), de Ruhrtriennale (2015-2017) en de Berliner Festspiele (2017-2021). Hij werkte lange tijd met Johan Simons samen (Onderworpen, Hamlet, Don Carlos…), evenals met Meg Stuart (Until Our Hearts Stop, Celestial Sorrow,…), Susanne Kennedy (Fegefeuer in Ingolstadt), Martin Kušej (Drie winters), Paper Tiger Theatre Group (Totally Happy), acteursgroep Wunderbaum en vele andere regisseurs en choreografen. Hij geeft ook geregeld les aan kunstuniversiteiten, zoals de theateropleidingen in Graz, München en Salzburg. Versteele is een van de redacteurs van het boek Let’s Not Get Used To This Place (2024), over het werk van Meg Stuart.

NIEUWSBRIEF

Elke dag geven wij het beste van onszelf voor steengoede podiumkunstkritiek.

Wil jij die rechtstreeks in je mailbox ontvangen? Schrijf je nu in voor onze nieuwsbrief!