De redactie

Leestijd 3 — 6 minuten

In omwenteling

Het voorbije theaterseizoen werd er stevig ‘gejobhopt’ in de podiumkunstensector. Mensen met leidinggevende ambities hadden geen gebrek aan sollicitatiemogelijkheden. De Vooruit stelde een nieuwe artistiek directeur aan, maar ook de KVS, Het Paleis, Het Theaterfestival, NTGent, De Brakke Grond … Het leek wel een stoelendans zonder eind. Ook Etcetera deed mee. Lene Van Langenhove, tot voor kort hoofdredactrice van Etcetera, besliste omwille van persoonlijke redenen andere horizonten op te zoeken. Maar kijk, een nieuwe garde stond al op de deur te kloppen.

Vanaf september 2015 wordt Etcetera gecollectiviseerd. Dramaturgen KristofVan Baarle en Sébastien Hendrickx, recensente Charlotte de Somviele en choreograaf Michiel Vandevelde zullen vanaf nu als vierkoppige ‘kleine redactie’ de krijtlijnen van het blad uitzetten. Wat dat betekent leest en ziet u vanaf september. Zijn er op de volgende bladzijden dan enkel witregels te bespeuren? Gelukkig niet. Samen met de huidige redactie (Mia Vaerman, Geert Opsomer, Bauke Lievens en Erwin Jans) stelden we dit nieuwe nummer samen. Naast enkele andere stemmen, zullen zij in het nieuwe werkmodel ook deel uitmaken van de ‘grote redactie’ van Etcetera.

Van een redactie in omwenteling naar een wereld in omwenteling. Dit nummer reist van Syrië naar Palestina, naarAfrika, naarGenten Rusland om telkens weer te belanden in de theaterzaal. We openen met een discussie over die zaal zelf, meer specifiek: ‘de grote zaal’. De drie stadstheaters zijn zeer begaan met de zoektocht naar nieuw bloed en zetten trajecten op om nieuwe regisseurs te begeleiden naar de grote zaal. De vraag is echter wie er nu eigenlijk bang is van de grote zaal, de makers zelf of de huizen die ze onderdak geven? Geert Opsomer kijkt met een kritische, pedagogische bril naar dit initiatief. De redactie zelf sprokkelde reacties bij elkaar van enkele debuterende en ervaren grotezaalregisseurs.

Een groot kunstinstituut waar men eveneens bezig is met transitie is de Vooruit. Met de aanstelling van hun nieuwe artistiek directeur Khadija El Bennaoui, wordt dat verlangen des te groter. Michiel Vandevelde ging met haar in gesprek over haar werkverleden in het Midden-Oosten en haar toekomstplannen. Het Mid-den-Oosten lijkt de brandhaard te zijn van deze wereld, en ook de Vlaamse podia blijven niet achter. Recent gingen er drie voorstellingen in première die de Syri-estrijder als uitgangspunt namen. Kristof Van Baarle zoomt dieper in op de (problematische) verhouding tussen theater en actualiteit. Stappen deze kunstenaars gewoon mee in een mediahetze die hen geen windeieren legt? Of weten ze ook effectief iets wezenlijk bloot te leggen over deze problematiek?

Op abstracter niveau beschrijft Rudi Laermans aan de hand van Tsjechovs Ivanov, recent geregisseerd door Piet Arfeuille, hoe onze prestatiegerichte maatschappij op hol geslagen mensen creëert. Ook de jonge kunstcritica Jana Tupivic pleit in ‘Het theater als negatieve ruimte’ bij monde van Byung-Chul Han voor een hernieuwde interpretatie van het theatergebouw als ‘negatieve ruimte’ van een overgepositiveerde samenleving.

De omwenteling vond ook plaats binnen oeuvres. Zo trok Anne Teresa De Keersmaeker tijdelijk de deur van het theatergebouw achter zich dicht en kroop ze de tentoonstellingsruimte in. Het resultaat: een gedanste tentoonstelling die negen weken lang te bezichtigen was in Wiels. Pieter T’Jonck analyseert deze onderneming en plaatst ze binnen de dansgeschiedenis. Beeldend kunstenares Joelle Teurlinckx verliet voor de festivals Playground (STUK) en Performatik (Kaaitheater) dan weer (tijdelijk) de ruimte van het museum en trok de theaterzaal binnen. Voor Etcetera maakte ze een collage van hetcreatieproces van de voorstelling THAT’S IT (+ 3 FREE Minutes). Het zijn twee kunstenaars die een overgang maken naar een andere ruimte en zodoende zichzelf en hun ideeën over tijd en ruimte uitdagen.

Kunstenaars gaan als vanouds nieuwe uitdagingen aan. Etcetera transformeert volgend seizoen en de wereld van morgen zal in niets lijken op die vandaag. Maar een omwenteling kan alleen een omwenteling worden genoemd door stil te staan en traag te kijken naar het traject dat de beweging aflegt.

Je leest onze artikels gratis omdat we geloven in vrije, kwalitatieve, inclusieve kunstkritiek. Als we dat willen blijven bieden in de toekomst, hebben we ook jouw steun nodig! Steun Etcetera.

artikel
Leestijd 3 — 6 minuten

#141

15.06.2015

14.09.2015

De redactie