Deze avond worden we ontvangen door een Bulgaars koppel, dat zijn gezellige Brusselse woning openstelt voor Home Visit Europe. Druppelsgewijs vult de huiskamer zich met de dertien overige gasten, die vanavond samen met de gastvrouw en -heer zullen deelnemen aan Rimini Protokolls speelse performance. De lange woonkamertafel is bekleed met een groot wit papier waarop de contouren van Europa en haar deelstaten te herkennen zijn. Een medewerker van het collectief vraagt ons om op die kaart drie stippen aan te brengen; één in je geboorteland, één in het land waar je – naast je geboorteland – de meeste tijd doorbrengt en één in het land waarmee je een speciale band hebt. Vervolgens worden de spelregels uitgelegd. Onze avond zal vijf verschillende levels kennen, getekend door één einddoel: zo veel mogelijk chocoladetaart bemachtigen.
Tijdens de eerste drie rondes van dit performatieve gezelschapsspel gaat een futuristisch machientje de tafel rond. Het apparaat wordt van een afstand bediend door de medewerker van Rimini Protokoll en deelt – met veel theatraal gebliep – vragen en opdrachten uit. Politieke kwesties – geloof je in de vrije markt? – worden afgewisseld met persoonlijke vragen – hoe vaak verblijf je voor je werk in het buitenland? – en met geschiedkundige weetjes over Europa en grappige doe-opdrachten. Terwijl één van de aanwezigen plots minutenlang onder tafel vertoeft, vertelt de Bulgaarse gastvrouw ons welke geluiden ze van haar buren hoort en waarom ze ervoor koos in België te wonen. We komen steeds meer over elkaar te weten, de sfeer is opgewekt en joviaal. Maar dan verhoogt Rimini Protokoll de spanning. De laatste twee levels moeten we immers doorkomen in teams van twee, die op basis van onze eerdere antwoorden gevormd zijn. De leutige democratie van weleer wordt ingeruild voor mogelijke complotten en allianties, in de hoop het grootste percentage taart te winnen.
Zo creëert het collectief – zowel op Europees als op huiskamerniveau – een interessante spanning tussen collectiviteit en individualiteit, al wordt die spanning meermaals doorbroken door het gemoedelijke karakter van de avond. Veeleer dan een kritische denkruimte omtrent het concept ‘Europa’ schept Home Visit Europe dan ook een gelegenheid waar bovenal gedeelde gezelligheid en pril vertrouwen kunnen zegevieren. De taart wordt aan het eind gewoon in eerlijke partjes verdeeld, de vijftien spelers keuvelen gezellig na. Over nieuwe grenzen in Zweden, of over de zoete smaak van winnen.
Gezien op 18 december 2015