Depressie – Foto Norbert Maes

Johan Thielemans

Leestijd 2 — 5 minuten

Depressie – Korrekelder Brugge

KRONIEK – RECHT OP EEN ANDERE VISIE

Het gegeven van Depressie, een vroeg stuk van Lars Norén, heeft een naturalistische rauwheid: twee jonge mannen hebben hun toevlucht gevonden op een terrain vague. Ze worden toegeblaft door een welgestelde heer, op zoek naar een hoer. Daarna ontdekken ze dat er nog een grotere stakker op hetzelfde terrein beschutting heeft gezocht. Eerst lijkt het erop dat ze zich over hem zullen ontfermen, maar dan snijdt de sterkste figuur van de twee dat hoopje ellende onverwacht de keel over. Dit moest even, vindt hij, want pas na deze wrede daad, kan hij zich veilig voelen, een gevoel dat verrassend gestalte krijgt in een poëtische tekst.

Opbeurend is anders. Norén heeft deze situatie geschetst met stijlmiddelen ontleend aan Beckett. De abstracte ruimte van Wachten op Godot werd hier gewoon vervangen door een gore buurt. Maar toch blijft het epigonenwerk, ook al blijkt alles wel op autobiografische elementen uit het leven van de schrijver te steunen.

Karst Woudstra, bewonderaarzonder-reserve van de schrijver, heeft de situatie in een zeer abstract decor geplaatst, zodat de sociale dimensie onduidelijk wordt. Eenzelfde onduidelijkheid vind je ook bij de uitwerking van de personages. Het resultaat is iets dat wat gezocht en ongeloofwaardig overkomt.

Interessant aan deze produktie is de prestatie van de acteurs. Zij spelen met volle inzet, en stuk voor stuk zie je interessante persoonlijkheden bezig. Uit de vroegere regies van Woudstra weten we dat hij vaak het beste uit zijn medewerkers losweekt. Voor deze jonge mensen is het werken onder zijn leiding dan ook een buitenkans. Alle vier hebben ze een opmerkelijke vertolking weggegeven. Jammer genoeg kunnen Wouter Van Lierde, Carl Ridders, Bart Van Avermaet en Peter Van den Eede niet blijven samenwerken, want zij zouden de kern kunnen vormen van een interessant jong gezelschap. Maar de economische structuur van De Korre laat dit niet toe. Een voorstelling die interessant is, omdat je vier talentvolle jongeren ziet debuteren. Maar de tekst zelf liet hen in de steek, zodat we niet over een succesvolle opvoering kunnen spreken.

Depressie werd opgevoerd in een nieuwe ruimte, een zaal die deel uitmaakt van de Brugse stadsbibliotheek. Een eerste kennismaking was niet direct enthousiasmerend: de akoestiek is er zo slecht als in de nieuwe koorzaal van de Munt. Belgische architecten moeten heel dringend hun cursus akoestiek eens grondig doornemen.

 

DEPRESSIE

Auteur: Lars Norén; vertaling: Karst Woudstra; decor: Marc Cnops; met Cart Ridders, Bart Van Avermaet, Peter Van den Eede en Wouter Van Lierde.
Gezien op 4 maart (première).

KRIJG JE GRAAG ALTIJD ONS MAGAZINE IN JOUW BRIEVENBUS?
Abonneer je dan hier.

recensie
Leestijd 2 — 5 minuten

#21-22

15.05.1988

14.08.1988

Johan Thielemans

Johan Thielemans stond mee aan de wieg van Etcetera. Hij doceerde aan de tolkenschool Gent en is nu gastprofessor theatergeschiedenis aan het Conservatorium van Antwerpen. Hij schreef boeken over Hugo Claus en Gerard Mortier, creëerde twee operalibretto’s en maakte uitzendingen over Amerikaanse cultuur voor Radio 3. Hij was ook voorzitter van de Theatercommissie en van de Raad voor Kunsten.