Adriaan Van den Hoof

Leestijd 4 — 7 minuten

De staart van de ajuin

Hendrickx & Van den Hoof, Haute Coiffure signs off

De funderingen liggen er toch. Waarom er dan geen gebruik van maken? Revolutie om de revolutie is ridicuul en levert niks op.

Goeienavond dames en heren, jongens en meisjes, geachte aanwezigen,

I Wij zijn Adriaan Van den Hoof en Wouter Hendrickx, samen vormen wij toneelgezelschap Haute Coiffure.

II Wij zijn jammer genoeg niet geselecteerd voor Het Theaterfestival, dus het zal toch niet echt goed zijn wat we doen.

I Okay, goed… No problem! Ander en beter zeker?

lI Tot op een avond telefoon. De organisator van Het Theaterfestival. Pardon, zijt u niet verkeerd verbonden? Of wij niet willen meedoen eind Augustus, begin September. Da’s zeker, dat houden wij toch altijd vrij. Ge weet maar nooit.

I D’ermoest eens ene ziek vallen,

Ii Zeg, en met welke show zijn we dan juist geselecteerd?

I State of the Union?

II Aaah, dat is goed. Dat ken ik, dat ligt hier ergens maar ik zit juist met ne verhuis.

Ik ga dat hier nooit terugvinden, kunt gij ons die tekst anders eens bezorgen?

I Ah,.. .we moeten die zelf schrijven… Ook goed. Don’t call us, we’ll call you.

II Ik (Ad) legde gezwind de telefoon op en belde onmiddellijk mijn vriend en collega meneer Hendrickx met de heuglijke mededeling: WIJ ZIJN GEVRAAGD VOOR HET THEATERFESTIVAL!

I Voor de State of the Union! De State of de wat? De State of the Union! Dat gaat echt ne goeie avond zijn! Een drinkske, een danske, schoon grieten…

(beide) Mhh

II Ik (Ad) was ervan overtuigd dat het ging om een soort Zomergasten, naar het gevierde VPRO-programma. Ik was al op zoek naar mijn favoriete boeken en video’s.

I En ik (W) dacht dat ik gevraagd werd voor een nieuw stuk van David Mamet. (Eindelijk een hoofdrol! En in een echt stuk!)

II In alle geval we waren content. Tot enkele dagen later het tij begon te keren. Jawatte, dik tegen ons kloten. We waren genaaid.

I Van zodra wij blijgemutst dit heuglijke nieuws met vrienden en collega’s deelden, trokken deze stuk voor stuk bleek weg en vroegen ons voorzichtig: Zoudt ge dat wel doen?

II Er was dus blijkbaar, om het met een vuil zinnetje te zeggen, stront aan de knikker.

I De State of the Union. Het bleek over iets anders te gaan.

II Namelijk een jaarlijkse toespraak gegeven door een of andere theaterpersoonlijkheid die dan een persoonlijke balans opmaakt van het huidige theaterlandschap. Allemaal zeer goed, theaterpersoonlijkheid, jaja…

(beide) Mhh

I Wat staan wij hier dan te doen, vraagt u zich nu misschien af. Wel die vraag heeft ons ook enkele slapeloze nachten bezorgd. Waarover kunnen wij het hebben?

II Wel,

I We zouden een boom kunnen opzetten over het ontbinden van de subsidiecommisie.

II Nee…

I We zouden een boompje kunnen doorzagen over de herverdeling van de subsidiegelden. II Pfff…

I We zouden een heel bos kunnen ontginnen over de alles overheersende macht van grote toneelkastelen en de overlevingsstrijd van de kleine toneel-vzw’s.

II Mmmmnnee…

I We zouden een tandenstoker uit een boom kunnen hakken over het zogezegde gebrek aan engagement, al dan niet politiek, bij jonge theatermakers,

II Dacht het niet.

I En dat het vroeger…

Ja vroeger, vroeger, vroeger

allemaal toch wel moeilijker ging, maar het was wel beter!!

II Moeilijker en beter. Vreemde contradictie.

I RAAR!

II We zouden nog een regenwoud kunnen platbranden over het moeizaam opstarten van multiculturele projecten.

I Mja-a-a…

II We zouden een kettingzaag in gang kunnen

trekken over hoe snel het nu toch allemaal gaat. Sneller, nieuwer en beter, en ligt uw dossier voor 2004 al klaar?

I Zot!

II We zouden ook nog een klein lief jong boompje met frisse groene blaadjes kunnen vermorzelen over het feit dat theater voor jan en alleman moet zijn en niet alleen voor een intellectuele incrowd.

I Da’s waar…

hetzelfde kamp zit, wordt ons blijkbaar op de een of andere manier het licht in de ogen niet gegund. En worden we teruggefloten, op de vingers getikt… Wordt ons vrijblijvendheid verweten. Moeten wij zogezegd eerst alles afbreken om het daarna terug op te bouwen!!

I De funderingen liggen er toch. Waarom er dan geen gebruik van maken? Revolutie om de revolutie is ridicuul en levert niks op.

II Maar wij gaan dat niet doen, want WIJ zijn BLIJ!!

I Joepiejee, joehoe, howie howaa, komaan zenne!

II En wij zouden van deze gelegenheid gebruik willen maken om langs deze weg een heleboel mensen te bedanken voor de erfenis die ons als het ware in de schoot is geworpen. I Dank u, dank u, dank u, en nog eens dank u. li Onze mogelijkheden zijn onbegrensd.

I Wij zijn de koning te rijk en wij hebben geen reden tot klagen, li De kansen die wij nu krijgen en creëren waren een paar jaar geleden nog ondenkbaar. En dat is er niet zomaar gekomen.

I Daar is inderdaad voor op barricades geklommen en ja, daar is voor gestreden. Daar is voor gevochten en gezwoegd.

II Bloed zweet en tranen.

I En daar plukken wij nu de vruchten van.

II Dat realiseren wij ons allemaal maar al te goed.

II Bon, dit gezegd zijnde zouden wij bij nader inzien toch nog een boompje willen planten. Een kleintje. Een bonsai.

I Een aanklacht? Nee, eerder een oproep. Een pleidooi, een ldeintje dan, een pleidooi voor eerlijkheid en oprechtheid.

II Want waar wij, ‘pardon my French’, het vliegend van krijgen…

I is de gigantische ballast van afgunst, achterklap, naijver en geniepige concurrentie die als een smerige, venijnige parasiet van binnenuit alles verziekt en niet ter zake doet, alleen maar afleidt, vertraagt en verstikt.

II Beste vrienden,

I Bedankt voor ‘t komen, wij wensen u een vruchtbaar en aangenaam festival toe.

II Moge de beste winnen!!

I Waarom staat er dan toch een lichte vorm van schimmel op het fruit?

II Waarom is de slag dan nog niet geleverd?

I Wel, de Bond van Oudstrijders staat bovenop een heuvel, over-schouwt de jonge onstuimige troepen en haalt de wenkbrauw bedenkelijk op. Wat is er mis, wat doen we verkeerd?

II Want hoewel deze ‘nieuwe generatie’ in hetzelfde kamp zit, wordt ons blijkbaar op de een of andere manier het licht in de ogen niet gegund. En worden we teruggefloten, op de vingers getikt… Wordt ons vrijblijvendheid verweten. Moeten wij zogezegd eerst alles afbreken om het daarna terug op te bouwen!!

I De funderingen liggen er toch. Waarom er dan geen gebruik van maken? Revolutie om de revolutie is ridicuul en levert niks op.

II Bon, dit gezegd zijnde zouden wij bij nader inzien toch nog een boompje willen planten. Een kleintje. Een bonsai.

I Een aanklacht? Nee, eerder een oproep. Een pleidooi, een kleintje dan, een pleidooi voor eerlijkheid en oprechtheid.

II Want waar wij, ‘Pardon my French,’ het vliegend van krijgen…

I is de gigantische ballast van afgunst, achterklap, naijver en geniepige concurrentie die als een smerige, venijnige parasiet van binnenuit alles verziekt en niet ter zake doet, alleen maar afleidt, vertraagt en verstikt.

II Beste vrienden,

I Bedankt voor ‘t komen, wij wensen u een vruchtbaar en aangenaam festival toe.

II Moge de beste winnen!!

 

Je leest onze artikels gratis omdat we geloven in vrije, kwalitatieve, inclusieve kunstkritiek. Als we dat willen blijven bieden in de toekomst, hebben we ook jouw steun nodig! Steun Etcetera.

theatertekst
Leestijd 4 — 7 minuten

#78

15.10.2001

14.01.2002

Adriaan Van den Hoof