Wat wilde je als kind worden? 

Architect.

Wanneer wist je dat je in de podiumkunsten wilde werken?

Toen ik God van de Slachting van NTGent zag. Het stuk is geschreven door Yasmina Reza en werd geregisseerd door Jan Eelen en gespeeld door Els Dottermans, Frank Focketyn, An Miller en Oscar van Rompay. Het voelt ongelooflijk om nu net met dit stuk én zalig team – Stany Crets, Ini Massez, Jonas van Geel en Peter Van den Begin – in september in première te gaan.

Waar zou je heel graag eens je werk tonen?

Als achttienjarige snotter droomde ik ervan om in de Bourlaschouwbrug te spelen. Intussen speelde ik al op vele plekken in Antwerpen, maar daar stond ik nooit. Onlangs kreeg ik van Louis Verlinde, de kostuumontwerper van Bowling Buffalo, een groot wit t-shirt met in het rood schreeuwend de letters ‘BOURLA’. Ik draag het op warme dagen als kleed en manifesteer ooit op dat podium te spelen.

Van wie heb je het meest geleerd?

Ik denk van Tania Van der Sanden. Ik kreeg les van haar op de toneelschool en speelde nadien in mijn carrière twee keer met haar samen. Ik leerde heel veel van haar als actrice maar ook als mens naast de actrice.

Wat doe je om te ontspannen?

Er zijn enkele trucjes: zwemmen in openlucht (al dan niet naakt), een Thaise massage, lekker uit eten met mijn lief of met m’n gezin eropuit trekken.

“In ons vak is alles heel onvoorspelbaar. Soms draai je weken dubbele shiften en dan heb je ineens twee maanden vrij. Ik besef dat het een luxe is, maar ik worstel soms wel met die grilligheid.”

Wat vind je het mooiste aan je werk als artiest? 

De ontmoetingen. Onze job maakt het mogelijk om op één seizoen meerdere, uitzonderlijke en intense ontmoetingen te hebben.

En het moeilijkste?

Ik kom uit een gestructureerd nest. Het voelde vroeger soms beklemmend. Maar nu hunker in al die gekte naar structuur: vrijdagavond aan de fles met vrienden en maandagochtend vloeken op de week die komt. In ons vak is alles heel onvoorspelbaar. Soms draai je weken dubbele shiften en dan heb je ineens twee maanden vrij. Ik besef dat het een luxe is, maar ik worstel soms wel met die grilligheid.

Opening Night, DE HOE, © Koen Broos

Werk je beter in chaos of in orde?

Beiden. Ik wil dat aan de start van een proces het kader helder is. En dan wil ik chaos om vooral niet te beperken.

 Hoe ben jij om mee te werken?

Ik vroeg gisteren in de loge aan mijn medespelers in Bowling Buffalo – Kiana Porte, Hanne Timmermans en Annelore Crollet – hoe zij mij ervoeren om mee te werken, omdat het toch cringe was over mezelf te spreken. Ik som op: teamplayer, grote werkethiek, geïnvesteerd, grappig, uitgesproken en ruimte voor echte emoties. Lief toch? Ik surf nog op die golf van lieve woorden. 

Hoe ziet jouw ideale loge eruit?

Mijn ideale loge heeft goede koffie, een rustzeteltje en een wc zonder kieren onder de deur.

Vind je het leuk om je werk te tonen?

Ik toon heel erg graag. En ik ben zeker een grote fan van try-outs doorheen een proces. De ademhaling van een publiek kan je op voorhand niet bedenken. Die trilling moet je testen.

Welke gewoonte wil je afleren?

Sinds ik een dochter heb, word ik er onrustig van om mijn gsm af te zetten als ik op ga.

Zijn je ouders fan? 

Ja. Ze zijn schattig. Ze komen vaak meerdere keren kijken. En onlangs zag ik mijn moeder op het been van mijn vader tikken om mee recht te gaan staan tijdens een staande ovatie.

“Ik begeef me in mijn carrière soms tussen uiterste polen: theater voor de theaterverstaander en theater als puur entertainment.”

Heeft theater invloed? 

Absoluut. Theater heeft invloed. Theater heeft invloed op de toeschouwer. En dan heb ik het over de toeschouwer die daadwerkelijk de weg vindt naar een theaterzaal.

Ik geloof dat theater nog een breder publiek kan bereiken. Zowel binnen de heersende ’theatergaande cultuur’, als de niet-theatermens. Ik begeef me in mijn carrière soms tussen uiterste polen: theater voor de theaterverstaander en theater als puur entertainment. Ik voel dan een verschillend doelpubliek. Die tweespalt is erg voelbaar.

Afgelopen seizoen speelde ik in meerdere producties die het wisten te combineren, dat zijn voor mij producties die veel invloed hebben omdat ze veel mensen bereiken én extra mensen uitnodigen deel te nemen.  

Met welke artiesten voel je je verwant?

Ik denk dat intuïtieve spelers mij het meest aanspreken en dat ik met hen veel deel.

Welk misverstand over jou wil je bij deze de wereld uit helpen?

Dat ik altijd Kempisch spreek. Ik deed net Groenten uit Balen, en ook in Bowling Buffalo durf ik een Kempisch klankje laten ontsnappen, maar ik spreek evengoed netjes bij DE HOE. 

Groenten uit Balen, één zee/Stany Crets, © Luk Monsaert

Opening Night, DE HOE, © Koen Broos

Bowling Buffalo, Compagnie Cecilia / Daan Borloo © Koen Broos

Heb je ooit een bijzondere ontmoeting gehad met een toeschouwer? 

Heel vaak. Ik ben wel een speler die nadien nog graag een pintje drinkt in de bar. Theater opent iets. Mensen vertellen nadien graag, voelen veel.

Kunnen recensies je iets schelen? 

Ik zou graag nee zeggen, maar ik zeg ja. Ik moet ook wel zeggen dat als ze goed geschreven zijn, ze ook leerrijk zijn. Onlangs werkte ik samen met iemand die een recensie schreef over een voorstelling die ik maakte, die persoon voelde zich lastig omdat die kritisch schreef, maar wij als makers vonden dat vooral een hele goede blik en namen daar dingen uit mee. Pas op: niet iedere recensie is zo goed.

“Mijn vader voegt al zijn hele leven met zijn twee broers, die dat op hun beurt van hun vader leerden. De kennis van mortel, zand, cement, het weer, de windrichting en buitengevels… Ik vind niets zo schoon als ambacht.”

Wat maakt je ongelukkig?

Dat het op een casting uitmaakt hoeveel volgers je hebt op Instagram.

Welke vraag die je heel graag zou beantwoorden is je nog nooit gesteld in een interview?

“Lien, wat is ambacht voor jou?”

En dan zou ik het graag hebben over mijn vader die al zijn hele leven voegt met zijn twee broers en die dat op hun beurt van hun vader leerden. De kennis van mortel, zand, cement, het weer, de windrichting en buitengevels… Ze stellen nooit teleur en zijn extreem gespecialiseerd.

Ik vind niets zo schoon als ambacht. Ook in ons vak trouwens!

God van de Slachting speelt vanaf 24 september 2026 in Zaal Platform, Antwerpen. Alle info vind je hier.