De kleine redactie (ed. 142-147)

Leestijd 2 — 5 minuten

Stilte na de storm

Kent u die mop van de vakbond en de gedupeerden? Wel, een vakbond nodigde alle leden van oKo, dat de belangen van kunstorganisaties verdedigt, uit voor een gezamenlijk overleg na de subsidies-lag. Solidariteit, weet u wel. Welgeteld vijf mensen daagden op.

Oké, geen mop. Echt gebeurd.

Wat te denken van de stilte na de storm? Velen vroegen zich waarschijnlijk af of het überhaupt nog zin had om iets te zeggen, te schrijven of te ondernemen. Beslist was beslist, toch? Uiteindelijk was het alweer de politiek die aan het langste eind trok. Misschien vertrokken vele kunstenaars en kunstwerkers rond die tijd ook op vakantie? Welverdiend natuurlijk, na weer een seizoen vol onbetaalde overuren en vrijwilligerswerk.

Of slaakten de gelukkigen een zucht van verlichting nu hun eigen heilige huisjes min of meer waren veiliggesteld? Dat gaat eigenlijk alleen maar op voor grote instellingen zoals Vooruit, Concertgebouw, deSingel en Kunsthuis Vlaanderen. De kloof tussen hun budgets en de rest van het veld is groot. De meeste anderen trokken zich noodgedwongen terug om te tellen en te zien hoe ze overeind kunnen blijven in de magere jaren die in het verschiet liggen. En dan hebben we het nog niet eens over zij die, terecht of onterecht, op nul werden gezet. In dit nummer laten we enkele van die zogenaamde winnaars en verliezers aan het woord.

Maar hun boodschap moeten we als sector ook dringend collectief ter harte nemen. Die gezamenlijke actie zou zeker al op de twee volgende punten moeten focussen:

Uno : de verhoging van de projectsubsidiepot. De minister moet zijn belofte waarmaken, zeker nu veel gedupeerde organisaties van de structurele subsidieronde zich genoodzaakt zien om ook in de overbevraagde projectsubsidiepot te gaan vissen. Als we de wanverhouding tussen de subsidiëring van structuren en kunstenaars willen rechttrekken, zijn meer projectsubsidies noodzakelijk, en misschien zelfs quota die het evenwicht tussen kunstenaars en organisaties herstellen.

Due :  de aanpassing van het nieuwe Kunstendecreet. Door een strengere controle op de kwaliteit van de experts in de beoordelingscommissies; een vergroting van de commissies, zodat het intersubjectieve oordeel objectiever wordt; een betere inhoudelijke afstemming van de dossiers, zodat de commissieleden mee het overzicht van het landschap kunnen bewaken en dat niet enkel in de handen van de minister komt te liggen; meer transparantie met betrekking tot de dossiers van de grote instellingen, enzovoort.

Daarnaast moeten we op zoek naar antwoorden op enkele prangende en complexe vragen. Hoe nemen de groten hun verantwoordelijkheid naar de rest van het veld het best op? Hoe kunnen we de dynamiek stimuleren tussen de in- en uitstroom van kunstenaars en organisaties? Hoe kunnen we de sluipende betonnering van structuren en instellingen uit de jaren 1980 herdenken, en tegelijk het Vlaamse erfgoed van de podiumkunsten duurzaam beschermen? Kortom: welke praktijken verdienen aandacht in de 21ste eeuw en hoe kunnen we die het best ondersteunen, vanuit het veld, maar ook vanuit het beleid?

JE LEEST ONZE ARTIKELS GRATIS OMDAT WE GELOVEN IN VRIJE, KWALITATIEVE, INCLUSIEVE KUNSTKRITIEK. ALS WE DAT WILLEN BLIJVEN BIEDEN IN DE TOEKOMST, HEBBEN WE OOK JOUW STEUN NODIG! Steun Etcetera.

artikel
Leestijd 2 — 5 minuten

#146

15.09.2016

14.12.2016

De kleine redactie (ed. 142-147)

De kleine redactie van Etcetera (ed. 142-147) bestaat uit Kristof van Baarle, Charlotte De Somviele, Sébastien Hendrickx en Michiel Vandevelde.

artikel

NIEUWSBRIEF

Elke dag geven wij het beste van onszelf voor steengoede podiumkunstkritiek.

Wil jij die rechtstreeks in je mailbox ontvangen? Schrijf je nu in voor onze nieuwsbrief!