Leestijd 2 — 5 minuten

Redactioneel

Optimisme

‘Optimism is a moral duty.’ Het is de bekendste uitspraak van de enkele jaren geleden door de Vlaamse liberalen met veel vertoon geannexeerde wetenschapsfilosoof Karl Popper. Het is nu ook het motto bij de productie Aida* waarmee NTgent zijn eerste seizoen onder de artistieke leiding van Wim Opbrouck aftrapt.

Aida* is een verregaande bewerking van de gelijknamige opera van Verdi die vooral bekend is van de spectaculaire decors met olifanten op scène. Hij werd in 1871 geschreven voor de viering van de opening van het Suezkanaal. Dat kanaal was de exponent van een droom over een betere wereld. Want alle mensen zouden voortaan handel kunnen drijven en dus broeders worden.

Inderdaad, dat klinkt erg liberaal.

NTgent trekt een parallel met de tijd van toen. Het ziet zijn voorstelling als ‘een oproep om te durven dromen, een pleidooi voor verbeelding’. Daarvoor wordt het hele huis gemobiliseerd. Acteurs en actrices, poetsvrouwen en boekhouders: iedereen zingt mee. Broederlijk naast elkaar, ‘met een hernieuwd geloof dat het anders kan’. Qua optimisme kan dat zeker tellen.

Het is beslist een hartverwarmend statement en een mooi gebaar. Maar deze productie is meer dan dat. NTgent laat ook zien dat je met opera heel wat anders kunt doen dan gebruikelijk is. In een interview met Cobra zegt Opbrouck veel van opera te houden. ‘Maar er zijn ook heel veel dingen die er te log aan zijn. Daar is veel minder vrijheid dan bij ons. Wij kunnen echt heel vrij met dat materiaal omgaan.’

Niet dat er geen goede, traditionele operaproducties zouden zijn. Maar opera buiten het instituut opera is nog steeds een verhaal van vele, vaak nog volkomen onontgonnen mogelijkheden. Optimisme is dus goed. Naar het schijnt leven optimistische mensen langer. Pessimisme is nergens voor nodig. Maar een klein beetje realisme is anders ook wel op zijn plaats.

Dit nummer van Etcetera belandt bij de drukker op het moment dat de (poging tot) formatie voor een nieuwe federale regering haar 92ste dag ingaat. Wie vandaag nog luidop in een snelle doorbraak zegt te geloven, loopt het risico te worden gecolloqueerd.

In zijn column Aengespoeld – verderop in dit nummer – vermeldt John Zwaenepoel een viervijfde verplichte tewerkstelling voor schoolverlaters in het kader van een ‘okonomisch’ herstelbeleid voor de Vlaamse culturele sector. Het is alleen maar een grap omdat het ook wáár is. In meer dan één theater wordt nagedacht over dergelijke scenario’s om dreigende of reeds ontstane tekorten op te vangen.

De Vlaamse regering is ingrijpend aan het besparen. Bovenop de crisiskorting van 2010 hangt de kunstensector in 2011 met zekerheid nog een bijkomende inlevering boven het hoofd. Alleen over de bedragen wordt nog gediscussieerd.

Dat belooft alvast voor 2012. Paniek is voorbarig, maar je moet geen helderziende zijn om te kunnen voorspellen dat er stront aan de knikker is voor 2013, het jaar waarin een nieuwe vierjarenperiode moet ingaan. Tegen 2017 immers wil de Vlaamse regering een brug over de Schelde of een tunnel eronder hebben, en dat geld zal toch ergens vandaan moeten komen.

Net voor de zomer leverde Guy Cassiers bij het Toneelhuis het eerste deel af van De man zonder eigenschappen, naar het boek van Musil. Het stuk speelt zich af in de overgangstijd vlak voor de Eerste Wereldoorlog, een tijd ‘waarin normen en waarden beginnen te wankelen’. In zijn recensie schrijft Paul Demets dat de bewerkers parallellen trekken met vandaag, ‘want ook in onze eigen tijd zijn er nog weinig zekerheden’.

Het klinkt als een huizenhoog cliché. Maar het is natuurlijk ook maar een cliché omdat het wáár is.

JE LEEST ONZE ARTIKELS GRATIS OMDAT WE GELOVEN IN VRIJE, KWALITATIEVE, INCLUSIEVE KUNSTKRITIEK. ALS WE DAT WILLEN BLIJVEN BIEDEN IN DE TOEKOMST, HEBBEN WE OOK JOUW STEUN NODIG! Steun Etcetera.

artikel
Leestijd 2 — 5 minuten

#122

01.09.2010

30.11.2010

Johan Reyniers

Johan Reyniers is schrijver en dramaturg. Hij was de directeur van de Leuvense organisatie voor hedendaagse dans Klapstuk (1993-1998) en artistiek directeur van het Kaaitheater (1998-2008). In 2008 werd hij hoofdredacteur van Etcetera. Sinds 2014 is hij hoofddramaturg bij Toneelgroep Amsterdam.

NIEUWSBRIEF

Elke dag geven wij het beste van onszelf voor steengoede podiumkunstkritiek.

Wil jij die rechtstreeks in je mailbox ontvangen? Schrijf je nu in voor onze nieuwsbrief!