recensies | Etcetera

Ontsnapping uit de safe space

Cascade – Meg Stuart/Damaged Goods

‘Welcome back after the break,’ zegt Davis Freeman in Cascade, Meg Stuarts nieuwste voorstelling en de opener van het Kaaitheaterseizoen na de ‘pauze’ van de lockdowns. De choreografe krijgt het toch steeds weer voor elkaar: met abstracte podiumkunst krachtige emoties losmaken, ‘gut feelings’.

Sébastien Hendrickx

recensie 06.09.2021

Serenade – Louis Janssens / Desnor

Weltschmerz op tentoongesteld matras

Hoe zit de romantische kunstenaar er anno 2021 uit? Louis Janssens brengt een authentieke ode aan schoonheid in pijn en liefde, boordevol intertekstualiteit.

Joost Segers

recensie 02.09.2021

Mijn broer: The Walrus – Colette Goossens

Etcetera @ TAZ #8: Rouwen tussen grijns en grimas

Colette Goossens droomt van voorstellingen over ecofeminisme en de vluchtelingencrisis, zo zegt ze op scène. Dan zal ze op de barricaden staan en het uitschreeuwen, zo belooft ze. ‘Dan roep ik niet meer: waar is mijn broer?’ Nee, soms is autobiografisch theater geen keuze. Maar een keuze blijft wel hoe je je eigen rouwproces dan theatraliseert. Mijn broer: the Walrus doet het niet zoals je zou verwachten.

Wouter Hillaert

recensie 08.08.2021

Nieuwsbrief

Let me tell you something you already know – Merel Severs

Etcetera @ TAZ #7: het persoonlijke als objet trouvé

Op een strook niemandsland tussen de spoorweg en een rijstrook voor auto’s en bussen brengt de Nederlandse Merel Severs haar solo performance Let Me Tell You Something You Already Know. De soundscape is inherent aan de locatie: naast het verkeer zijn ook de meeuwen, zoals overal in Oostende, in grote getale aanwezig en ook wind en regen eisen hun plek op.

Simon Baetens

recensie 07.08.2021

Giants – Werktoneel

Etcetera @ TAZ #6: Vier redenen waarom vlogs opvoeren op theater mij irriteert

YouTube on stage: dat is het opzet van Giants, de afstudeervoorstelling van het jeugdige trio Werktoneel aan KASK. Eén na één passeren tussen de toneelgordijnen re-enactments van bekende vlogs de revue, zo goed als onbewerkt. Ligt het aan mij of aan deze creatie dat het punt daarvan mij vrijwel helemaal ontgaat?

Wouter Hillaert

recensie 07.08.2021

De Kleine Prins – Malpertuis

Etcetera @ TAZ #5: Tot tweemaal toe komt De Kleine Prins moeizaam van de grond

De Kleine Prins zou het misschien wat raar vinden: twee theatrale versies van zijn omzwervingen. Anderzijds, volwassenen zijn rare vogels en hebben steevast extra uitleg en houvast nodig, dus vanuit die optiek kan hij er vermoedelijk wel inkomen. Het is moeilijk te zeggen of de slechts minieme verschillen tussen beide voorstellingen van Malpertuis – één voor kinderen tussen tien en veertien jaar en één voor volwassenen – hem en zijn verhaal net meer of minder eer aandoen. Wie het boekje van Antoine De Saint-Exupéry goed kent, blijft alvast met een dubbel gevoel achter.

Pieter Martens

recensie 05.08.2021

I Forgot – Oxana Sankova

Etcetera @ TAZ #4: Mooi en empathisch jeugdportret

In I Forgot staat regisseur Oxana Sankova samen met actrices Nona Buhrs en Katrijn De Cooman mee op de scène. Daar kruipt ze afwisselend in de rol van regisseur, medespeler en toeschouwer. Met de voorstelling keert Sankova terug naar de pijnlijke herinneringen uit haar jeugd in de Russische stad Samara. Ze vindt er een slimme en mooie theatrale vorm voor.

Esther Tuypens

recensie 05.08.2021