Madrigals — Benjamin Abel Meirhaeghe

Als het plezier ondergronds gaat

“Ignite the spark”, piept een naakte Lucie Plasschaert in een schriel hoog stemmetje, terwijl ze ter plaatse marcheert voor een spleet in het toneeldoek. Het is de opening van een voorstelling die zoekt naar het vuur van de liefde: naar de geborgenheid, het verlangen en het gevaar die ermee gepaard gaan. Maar dat vuur gaat niet zomaar aan het branden. Wanneer het doek op gaat, liggen, rollen, springen, dartelen een groep performers ongedwongen over een lege scène bedekt met zilverkleurige matten. Mijmeringen over seksualiteit en andere intieme gevoelens weerklinken in deze sci-fi Tuin van Eden waarin naaktheid en intimiteit de grondtonen zijn. Als dan één van hen een lied aanvat, live begeleid door een luit en twee violen, zijn we bij de titel van de voorstelling aanbeland: Madrigalen.

Kristof van Baarle

recensie 24.01.2022

Infidèles – STAN en De Roovers

Even terzijde, er was ook overspel  

Na Scènes de la vie conjugale en Après la répétition keert TG STAN, nu samen met de Roovers, terug naar het oeuvre van Ingmar Bergman. Deze keer baseren ze zich op het gelijknamige scenario en diens autobiografie Laterna Magica. Een faliekant aflopende driehoekverhouding is het beginpunt. Maar wat zich ontplooit is vooral een adembenemend acteerspel, dat terloops de grenzen tussen acteur en personage volledig doet vervagen.

Jasper Delva

recensie 17.01.2022

Operette – Toneelhuis & Timeau De Keyser/tibaldus

De kwetsbaarheid van de naakte mens zonder vormen

Met Operette rondt collectief tibaldus zijn trilogie af rond de Poolse schrijver Witold Gombrowicz, voor regisseur Timeau De Keyser is het de afronding van zijn P.U.L.S.-traject bij het Antwerpse Toneelhuis. Het duurt even voor de voorstelling haar geheimen blootgeeft, maar aan het eind doet tibaldus’ werk Gombrowicz’ uitdaging alle eer aan. Die uitdaging bestaat erin dat we, al was het maar voor de duur van een korte entr’acte, manmoedig standhouden in een wereld zonder vaste vormen of identiteiten. En dat we de existentiële chaos die dat impliceert heel even in de ogen kijken.

Evelyne Coussens

recensie 20.12.2021

Listen Here: This Cavern – Hiatus/Daniel Linehan

Luisteren naar de duisternis

Op dezelfde dag waarop ik lees over hoe een gletsjer van onbevattelijke omvang dreigt los te komen van het Antarctische ijs, en over een album met geluiden van bedreigde en bijna uitgestorven vogelsoorten dat de hitlijsten haalt in Australië, kom ik aan in Listen Here: This Cavern van Daniel Linehan en zijn gezelschap Hiatus. Listen Here: This Cavern is het tweede luik van een diptiek met als focus ‘deep listening’ als manier om onszelf als mensen meer af te stemmen op het ecologische geheel waar we deel van uitmaken.

Kristof van Baarle

recensie 19.12.2021

Próximamente – KVS

Theater door een Latijns-Amerikaanse bril, of niet?

Politiegeweld, femicide, rape-cultuur en precarisering, het zijn maar enkele van de thema’s die de revue passeren op Próximamente, het festival van de KVS dat als doel heeft Latijns-Amerikaanse podiumkunst met Vlaanderen en Brussel te delen. Het wil werk tonen dat grenzen overstijgt en de relevantie van de Latijnse-Amerikaanse blik op podiumkunsten aantoont. Een opzet mooi in zijn eenvoud, maar echt overtuigen doet het niet.

Jasper Delva

recensie 06.12.2021

Enkidu Khaled – God 99 – Bar by bar, night by night, story by story, onward!

Voor God 99 – Bar by bar, night by night, story by story, onward! vertrekt Enkidu Khaled van de roman Allah 99, het debuut van de Irakese schrijver Hassan Blasim. Drie performers (Enkidu Khaled, Joachim Robbrecht, Nele Vereecken) en een dj (Sara Dziri) ensceneren Blasims tegelijk rauwe en fantasierijke universum.

Esther Tuypens

recensie 29.11.2021

Trouble – Gus Van Sant/BoCA

Ambitieuze musical blijkt lege doos

Met de musical Trouble maakt Amerikaans filmregisseur Gus Van Sant (bekend van o.a. My Own Private Idaho en Milk) zijn debuut als theatermaker. Op vraag van de BoCA Biennale in Lissabon haalde hij een nooit uitgevoerd filmscript over het leven van popart-icoon Andy Warhol vanonder het stof en maakte er een voorstelling van. Op papier klinkt het als een recipe for success: een bekende en gevierde naam die de regie in handen heeft, een spraakmakend onderwerp en een grote cast. Helaas levert het weinig interessant theater op.

Simon Baetens

recensie 26.11.2021