recensies | Etcetera

Alle Schone Dingen – Tom Dewispelaere, Toneelhuis & Olympique Dramatique

Kwetsbaarheid als medicijn

Toneelhuis opent het seizoen met de monoloog Alle schone dingen. In intiem samenspel met het publiek, vraagt acteur Tom Dewispelaere zich af of je geluk kan vangen en bewaren. Hoe kunnen we ons wapenen tegen de onverschilligheid waarmee de samenleving zovelen als een sneltrein voorbijrijdt?

Astrid Soetewey

recensie 11.09.2023

Figurine – Lieselot De Wilde

Een web van kaders

Dat sopraan Lieselot De Wilde niet binnen de lijnen blijft van een ‘klassieke’ zangcarrière wisten we al – tien jaar geleden zagen we haar in een klein gemeenschapscentrum vertederend banjo spelen aan de zijde van theatermaker Pieter De Buysser, in de onvolprezen filosofische theaterfabel De ongelofelijke veranderingen van Meneer Afzal (over zijn glazen been wordt niet gesproken). Met Figurine treedt ze nu voor het eerst zelf op de voorgrond als theatermaker en performer.

Evelyne Coussens

recensie 07.09.2023

Josse Jnr. – Ahilan Ratnamohan / LOD & Robin

Zacht brutalisme

Het zal wel toeval zijn, want ik geloof niet zo in trends. De voorbije weken zag ik drie theatervoorstellingen waarin een witte toneelspeler een andere toneelspeler met een niet-Europese achtergrond ontmoet. Dat hoeft niet zo uitzonderlijk te zijn, bijzonder is wel dat deze Bagger, Gelukzoekers en Josse Jnr. minstens de helft van hun tijd steken in het delen van expliciete vragen over die ontmoeting en over de artistieke uitdagingen die daaruit ontstaan. In die discussie, die fysiek, verbaal en muzikaal verloopt, worden die uitdagingen ook voelbaar gemaakt. Maar twee van de drie voorstellingen missen enigszins hun punt, voor zover ze er al in slagen dat punt duidelijk te maken. Josse Jnr. maakt wél een punt.

Klaas Tindemans

recensie 28.08.2023

Nieuwsbrief

è vero è vero è vero – Ika Schwander

De stille naweeën van een trauma

Hoe te leven in een getraumatiseerd lichaam? Ika Schwander vertrouwt ons haar meest intieme pijn toe, en laat ons stil achter.

Floris Baeke

recensie 10.08.2023

Once Upon a Time – Febe Coysman

Valse bodems

Febe Coysmans Once Upon a Time (2021) is een luchtige, entertainende roadtrip over drie mensen die elk op hun eigen point of no return zitten. Deze voorstelling, een bachelorproef aan het RITCS, had volgens recensente Dagmar Teurelincx nog dieper mogen graven.

Dagmar Teurelincx

recensie 09.08.2023

è vero è vero è vero – Ika Schwander

Theatrale chiaroscuro van pijn en verzet

Beeldend kunstenares en regisseur Ika Schwander botste in Rome op het kunstwerk Judith Slaying Holofernes van de 17de-eeuwse schilderes Artemisia Gentileschi. Gefascineerd door de raakvlakken tussen Gentileschi en Judith, maakte ze een sublieme voorstelling over trauma, depressie en het verzet daartegen. è vero è vero è vero, Schwanders afstudeerproject, verbeeldt de fragiliteit van het lichaam, de eenzaamheid van pijn, de poëtische kracht van distorsie, en vooral, de helende kracht van kunst.

Tilde De Vylder

recensie 09.08.2023

Zonderzeeër – Sander Deckx

To see or not see

De aangrijpende performance Zonderzeeër van Sander Deckx, onderdeel van de Jong Werk programmatie van Theater Aan Zee, neemt het publiek mee op een intieme reis door persoonlijke ervaringen. De voorstelling laat ons nadenken over onze perceptie in relatie met niet-normatieve lichamen. Zo brengt Deckx een diepgaand reflectief denkproces teweeg.

Rojda Karakuş

recensie 09.08.2023