recensies | Etcetera

Ro Theater: De Koopman van Venetië

Er zijn tenminste twee stukken van Shakespeare die de hedendaagse schouwburgbezoeker ongemakkelijk maken: De Getemde Feeks en De Koopman van Venetië. Het eerste stuk prijst gedachtenloos het onvoorwaardelijk gezag van de man over de vrouw aan, en het anti-semitisme is al even onkritisch de motor van het tweede.

Johan Thielemans

recensie 15.01.1983

Theater Malpertuis Tielt: Richard III

In het verlengde van Hamlet bewerkte en regisseerde Jo Gevers Richard III van Shakespeare in theater Malpertuis Tielt.

Daan Bauwens

recensie 15.01.1983

Zuidelijk Toneel Globe: Pericles

Pericles is een heel raar stuk. Een apart stuk: in de meeste verzamelbundels staat het helemaal achteraan. In de ‘First Folio’ (Shakespeares verzameld werk) is het niet te vinden. Er is iets met dat stuk: met de datum (wanneer schreef Shakespeare het, als puber of als oude man?), met de auteur (en is het wel van Shakespeare, of heeft hij het slechts hier en daar bewerkt, of zijn er meerdere auteurs?). Geen al te belangrijke vragen (in de middeleeuwen werd er niets ondertekend, was kunst openbaar bezit) als het maar een goed stuk is. Maar daarover is men het precies wel eens: het is niet zo mooi als Hamlet, niet zo boosaardig als Richard III, niet zo sprookjesachtig als Midzomernachtsdroom, en wat is vorst Pericles vergeleken bij King Lear.

Luk Van den Dries

recensie 15.01.1983

Nieuwsbrief

Het Gezelschap van de Witte Kraai: Romeo en Juliette

Het ligt voor de hand dat een groep die zijn brood wil verdienen met toneel zonder subsidie te krijgen en uitdrukkelijk kiest voor volkstoneel bij Romeo and Juliet moet uitkomen: geen enkel ander toneelstuk van Shakespeare – of van gelijk wie trouwens – heeft zo’n populaire roep; het is een titel die volk trekt. Maar wie de geschiedenis van De Witte Kraai volgt weet dat Bogaerts het stuk zo zal trachten om te vormen dat de voorstelling precies zegt wat Bogaerts te vertellen heeft. Ook Romeo en Juliette moet een ironisch-afstandelijke knauw zijn naar de bestaande rituelen en dodelijk vervelende verhoudingen tussen mensen. Een dergelijke intentionaliteit is bij momenten te merken. Maar grosso modo valt Bogaerts achter een kritische voorstelling terug: deze produktie is grappig en niet veel meer.

Paul De Bruyne

recensie 15.01.1983

KNS Antwerpen: De Storm

“De meeste Shakespeare-commentatoren en -exegeten breken zich het hoofd over de vraag, wat Shakespeare nu eigenlijk bedoeld heeft met zijn Storm. De intrige is vrij schraal, zeker wanneer we het stuk vergelijken met de rest van zijn oeuvre. Vandaar dat men ijverig tussen de regels is gaan lezen, op zoek naar dubbele bodems en verborgen boodschappen. De Storm zou een allegorie zijn. Goed. Maar welke? …”

Pol Arias

recensie 15.01.1983

Agressieve tederheid

Het theater van Pina Bausch is ontzettend direct: raakt je, laat je vallen, sleurt je mee, beklemt/lucht op, is passioneel/afstandelijk. Een theater vol tegenstellingen dat diep in de schors van je gevoelens kerft. Het Tanztheater Wuppertal was in Brussel met Kontakthof een titel die al haar stukken zouden kunnen dragen.

Gie Dermul

recensie 15.01.1983