Met Ali op verschillende sporen

Tie3 zonder Tone Brulin

Ali, de 1001 nachtmerrie is de eerste voorstelling van Tie3 sinds Tone Brulin de leiding overliet aan Gene Bervoets. Op de scène staan een blanke en een zwarte acteur tegenover elkaar.

Luk Van den Dries

recensie 15.06.1987

Drie meisjes in korte japonnen

“… MAAR NOG NOOIT DOOR ONS!”

Klaas Tindemans

recensie 15.06.1987

Station Service – NTG

KRONIEK – DE PAPIEREN MENSEN VAN ETCETERA

Over Gildas Bourdets werk als regisseur en als schrijver hebben wij in de voorbije jaren de lezer van Etcetera geregeld ingelicht. Hij weet dus dat “Le Théâtre de la Salamandre” in Tourcoing uitgegroeid is tot één van de leidende gezelschappen in Frankrijk en dat Bourdet, als schrijver, bezig is een poging te wagen om een hedendaagse vorm van komedie te scnrijven die én actueel is, én mikt op een breed publiek.

Johan Thielemans

recensie 15.06.1987

Wanja, Wanja! – theaterTeater

KRONIEK – DE PAPIEREN MENSEN VAN ETCETERA

De grenzen tussen professioneel en amateurtheater zijn niet altijd even helder. Nogal wat professionele theatermensen opereren ook in de amateursector, sommige amateurprojecten zijn vanwege hun massaal karakter ondenkbaar in een professionele opzet, andere dringen zich simpelweg op ter wille van de intrinsieke kwaliteit.

Luk Van den Dries

recensie 15.06.1987

Le Siège d’Ostende – Théâtre de l’Esprit Frappeur

KRONIEK – DE PAPIEREN MENSEN VAN ETCETERA

Er zijn van die voorstellingen die om één of andere reden belangwekkend zijn: omdat ze tot evenement gebombardeerd worden zoals de Aïda van Verdi, die voor het eerst in Luxor, zijn natuurlijke decor, opgevoerd wordt; omdat de thematiek die ze behandelen veel stof doet opwaaien, zoals Ghetto en De Palestijnse van Sobol; ter wille van hun historische waarde, zoals de wereldcreatie van Le Siège d’Ostende, dat zo’n vijftig jaar geleden door Michel de Ghelderode geschreven werd.

Hildegard De Vuyst

recensie 15.06.1987

De ideologie van de impotentie

Maakt Sam Bogaerts theater uit leedvermaak?

Sam Bogaerts vindt het een slecht stuk, en toch ensceneerde hij Who’s afraid of Virginia Woolf? Het wordt een akelige parabel over de onmogelijkheid aan theaterillusies te ontsnappen én over de armoede van de liefde.

Klaas Tindemans

recensie 15.03.1987

André Laporte, een naam met Das Schloss

De Munt is een huis van hoop

Johan Thielemans vindt dat de eerste opera van André Laporte een tweede kans moet krijgen, in een andere regie. Inmiddels heeft de Munt door deze creatie gemaakt dat de naam van de componist gemeengoed werd.

Johan Thielemans

recensie 15.03.1987