De Trojaanse Vrouwen

Festival van Gibellina

Een merkwaardig Siciliaans festival. Het duurt twee maanden, er zijn een tiental verschillende manifestaties te zien, waaronder één eigen produktie. Het beleefde dit jaar zijn vijfde editie en aan de basis ervan ligt een trieste gebeurtenis die twintig jaar geleden plaatsvond.

Pol Arias

recensie 15.12.1988

De Nacht juist voor het Woud

Sandberg Produkties

Op nog geen kilometer van de Tamelijk Koninklijke’ Beursschouwburg ligt de tamelijk ruige buurt rond het Brusselse Noordstation. Het zijn bijna twee verschillende werelden binnen loopafstand, met nauwelijks gemeenschappelijke elementen.

Koen Van Muylem

recensie 15.12.1988

3 x Claus

Arca RVT – Compagnie van de XXste Eeuw

Naar aanleiding van het Claus/Scribe-project van Maatschappij Discordia vorig seizoen merkte Jan Joris Lamers op dat het vreemd was dat een belangrijk toneelauteur als Hugo Claus zo weinig gespeeld werd in de Nederlanden. De eerste maanden van dit seizoen lijken die stelling enigszins te nuanceren: het Zuidelijk Toneel Eindhoven bracht een van Claus’ klassiekers, Suiker (1958); nog in Nederland regisseerde Hugo Claus zelf zijn nieuwste stuk Het schommelpaard (1988), dat hij in opdracht schreef van het pas opgerichte gezelschap Compagnie van de XXste Eeuw; ook in Vlaanderen gingen twee Clausprodukties in première: Het haar van de hond (1982) bij het RVT en Chateau Migraine (naar de in 1987 verschenen gelijknamige novelle) bij het tweede Arca-circuit. Enkele bedenkingen bij de laatste drie voorstellingen.

Erwin Jans

recensie 15.12.1988

Der Mann im Fahrstuhl

Heiner Goebbels/ Heiner Müller, Brussel

Dirk Seghers

recensie 15.12.1988

Le géomètre et le messager

Théâtre Océan Nord

De vooroordelen over het Franstalige theater zijn taai, maar helaas ook waar. Het lijkt er soms op of het een acteertraditie uit de 19de eeuw wil voortzetten. Acteurs posteren zich op scène, zetten volume aan en beginnen te galmen. Geschoold aan de alexandrijnen van Racine, met getrainde stembanden en perfecte stemplaat-sing geven ze lessen in sonoriteit en laten de lucht beverig trillen. Melodieus, zinderend, volumineus. En zo vals, naast het lichaam als het ware, voorbij de tegenspeler en de realiteit van de scène.

Luk Van den Dries

recensie 15.12.1988

Ballet in wit

Marc Vanrunxt

Dans is al een moeilijk medium, haast onmogelijk te beschrijven, maar Vanrunxt maakt het wel bijzonder moeilijk. Een verhaal is er niet, een thema of een stijl evenmin, en Vanrunxt is te persoonlijk om hem zomaar te plaatsen. Een analyse maken van Ballet in wit is onbegonnen werk en ik benijd in dit geval de Franse danscritici die steeds meer een poëtisch schrijven rónd een voorstelling beogen dan dat ze zich bekommeren om duiding. Dit is een poëtische voorstelling en poëzie verdraagt geen ontleding.

Alexander Baervoets

recensie 15.12.1988

Giselle

Cullberg Baletten

Giselle is één van de prototypes van het klassieke ballet. Op 28 juni 1841 vond de première plaats in de Parijse Opera. Théophile Gautier voelde zich aangesproken door een sprookjesvertelling van Heinrich Heine en tipte de befaamde librettist Vernoy de Saint-Georges. Samen vonden ze een voor het theater aanvaardbare versie, vroegen Adolphe Adam muziek te schrijven en een week later gingen de repetities reeds van start in een choreografie van Jules Perrot en Jean Coralli en met de aankomende ster Carlotta Gresi in de hoofdrol. Sindsdien is Giselle zonder onderbreking gedanst, werd de hoofdrol een droomrol voor vele jonge danseressen en Giselle de naam van schone dochters van balletfanaten.

Alexander Baervoets

recensie 15.12.1988