recensies | Etcetera

Oedipoes

Reizend Volkstheater, Antwerpen

Het spelen van een ‘klassiek’ stuk, in de betekenis van de grote Griekse tragedies, blijft voor de moderne theatermaker een uitdaging. De enscenering van een klassiek stuk is altijd en noodzakelijkerwijze een bezinning op de eigen theaterpoëtica : een klassieke tragedie stelt teveel vormproblemen om die poëtica onaangedaan te laten.

Erwin Jans

recensie 15.03.1991

Krankheit Der Jugend

Arca, Gent

Krankheit der Jugend speelt in een doos, een soort container. Het enige, kleine raampje in de kamer zit te hoog en laat enkel licht binnen. Het doet onwillekeurig denken aan Becketts Endgame.

Maarten Van Steenbergen

recensie 15.03.1991

De mensenslinger

STUC, Leuven

Dit is het nawoord van Henri Michaux (1899-1986) tot zijn verhalenbundel Plume (1938) : “We willen te graag iemand zijn. Er bestaat n iet één ik. Er bestaan geen tien ikken. Er bestaat geen ik. Ik is niet meer dan een evenwicht (één van de duizend die voortdurend mogelijk en bereikbaar zijn). Een gemiddelde van ‘ikken’, de beweging van een menigte. Uitnaam van velen onderteken ik, dit boek.“

Sigrid Bousset

recensie 15.12.1990

Nieuwsbrief

Lange dagreis in de nacht

Koninklijke Vlaamse Schouwburg, Brussel

Franz Marijnen is een ontdekkingsreiziger, en niet alleen omdat hij ooit Jules Verne achterna ging en de toeschouwers peripatetisch onderhield. Van Polen tot de Verenigde Staten, Nederland, België, Duitsland en Italië exploreerde hij acteurs in ruimtes. Soms had hij oog voor de leegte (weliswaar een barokke leegte), soms voor de planeten en sterren. Op zijn tocht kwam hij ook randgevallen tegen.

Johan Callens

recensie 15.12.1990

Casanova

De Tijd, Antwerpen

Ik schrijf niet graag over dingen die me absoluut niet raken. Een voorstelling bijvoorbeeld, waarbij ik me tijdens het kijken zit af te vragen waarom ze werd gemaakt, waarom ze nu werd gemaakt, waar het noodzakelijke pijnpunt zit waarrond de motieven cirkelen : die concentrische beweging die je als toeschouwer soms bereikt, verwart, ontroert, soms niet. In het geval van Casanova, de laatste produktie van het Antwerpse gezelschap De Tijd, vrees ik het ergste : het pijnpunt ontbreekt. Of, in elk geval, het stuk liet me koud.

Sigrid Bousset

recensie 15.12.1990

Het Zuiden

Zuidelijk Toneel, Eindhoven

Het Zuidelijk Toneel Eindhoven, één van de Nederlandse Voorzieningen, komt vanaf dit seizoen nog steviger in Vlaamse handen terecht dan tot voor kort al het geval was. Het Zuidelijk Toneel stond de afgelopen seizoenen onder de leiding van Eric Antonis. Antonis heeft het intendantschap aanvaard van “Antwerpen Kulturele hoofdstad van Europa 1993”. De artistieke leiding van het gezelschap is nu toevertrouwd aan Ivo Van Hove.

Erwin Jans

recensie 15.12.1990

Antigone

Het Raamteater, Antwerpen

Walter Tillemans regisseerde bij zijn huisgezelschap Het Raamteater één van de grote Griekse klassiekers: Sophocles’ Antigone. Het verhaal is bekend. Tegen de wil van haar oom, de heerser Kreoon, begraaft Antigone het lijk van haar broer Polyneikes, die zich tegen zijn broer Eteocles en de stad Thebe keerde. Die daad zal zij met haar leven betalen. Traditioneel wordt Sophocles’ tragedie gelezen als het verhaal van de onverzoenbare tegenstelling tussen de wetten van de stad waarop Kreoon zich beroept en de wetten van de goden waarop Antigone zich beroept. Later op het seizoen regisseert Ivo Van Hove bij het Zuidelijk Toneel eveneens Antigone tesamen met een andere tragedie van Sophocles : Ajax.

Erwin Jans

recensie 15.12.1990