No Motherfuckin’ Shiiiit…?!

Jan De Pauw

recensie 15.08.1996

Het theater in de woorden

Patrice Chéreau beschouwt zichzelf als een ‘passeur’ tussen Bernard-Marie Koltès en de volgende generatie theatermakers. Ongeveer gelijktijdig met zijn derde versie van Dans la solitude des champs de coton ensceneerde Peter Van Kraaij hetzelfde stuk in het Kaaitheater. Jan Goossens schrijft o.a. over de specifieke manier waarop beide produkties omgaan met de ‘langue charnelle’ van Koltès.

Jan Goossens

recensie 15.04.1996

Something is sparkling in this age of despair

Samen met dertien jongeren creëerden Paul Peyskens en Michel Van Beirendonck de Bronksproduktie Het Hamletmachien. Pieter Van Bogaert werd gecharmeerd door wat hij ‘een Brusselse versie’ van Shakespeare noemt.

Pieter Van Bogaert

recensie 15.02.1996

Purcell als een tango

In La Tristeza Complice zorgen Alain Platel en Dick Van der Harst voor een spannende ontmoeting tussen straat, huiskamer en scène, schrijft Marleen Baeten.

Marleen Baeten

recensie 15.12.1995

Moedervlekken op de ziel

In Das Stück mit dem Schiff confronteert Pina Bausch ons met een verwarrende schoonheid die tegelijk verblijdt en bedroeft, schrijft Sigrid Bousset.

Sigrid Bousset

recensie 15.12.1995

De toeschouwer een geweten getrapt

Tijdens het voorbije Kunstenfestival ging Faust van De Trust in première. Een voorstelling die zeer uiteenlopende reacties uitlokte bij critici en publiek. Luk Van den Dries en Wouter Hessels zijn twee stemmen uit het meerstemmige koor.

Wouter Hessels, Luk Van den Dries

recensie 15.10.1995

Het begrijpen als de dood van plezier aan theater

Staan fascinatie en betekenis tegenover elkaar? Verdrijft kennis het plezier? De Val van Mussolini (Theatergroep Hollandia en Toneelgroep Amsterdam) inspireerde Johan Thielemans tot het stellen van deze vragen.

Johan Thielemans

recensie 15.10.1995