Vlaanderen feest: Union Suspecte met de leeuw van Vlaanderen in het publiekstheater

Het leek wel alsof in het Publiekstheater de glorieuze tijden van heel lang geleden waren teruggekeerd, toen daar onlangs De Leeuw van Vlaanderen speelde. Dag na dag puilde de foyer van Arca uit. Voorstelling na voorstelling werd besloten met een staande ovatie. De stad sprak er over – om het met een middeleeuwse metafoor te zeggen. En het ging nochtans allerminst om een zoveelste viering van ‘de groote Vlaemsche historie’, daar in de schaduw van het Gravensteen.

Wouter Hillaert

recensie 15.12.2003

De kunst van het overleven: Jochen Rollers Perform Performing

In het jaar 2045 wordt een Berlijnse choreografe vanop korte afstand neergeschoten door een huurmoordenaar. De opdrachtgeefster is een jonge Vlaamse choreografe, die belust is op de subsidies van haar concurrente. De Vlaamse slaagt in haar opzet, en vestigt zich in Berlijn.

Raf Geenens

recensie 15.12.2003

Een les in luisterend kijken: I Due foscari Anne Teresa De Keersmaeker/De Munt

Het siert de Venetianen dat ze altijd creatief geweest zijn in het bestraffen van misdadigers. Opknopen bijvoorbeeld, kon, al naargelang de misdaad, zowel met het hoofd als met de voeten bovenaan. Eén straf overtrof wel alle andere in spitsvondigheid: wie, aldus de overgeleverde wetteksten, in de buurt van de ramen van de volksvergadering speelde of rumoerig was, diende onverwijld in het water te worden gegooid.1

Raf Geenens, Tom Janssens

recensie 15.09.2003

Strengen van toevalligheid: Luk Perceval regisseert tweemaal Von Mayenburgs Das Kalte Kind

We zijn weer helemaal bij wat Marius von Mayenburg betreft. Het oeuvre van de 31-jarige Duitse schrijver beslaat vier stukken, en degene die we daar nog niet van kenden werden het voorbije seizoen in onze theaters geïntroduceerd. De Queeste pikte het (ook in Duitsland) totaal over het hoofd geziene Haarmann op en Luk Perceval begeleidde Das kalte Kind naar de openbaarheid. In december 2002 regisseerde hij de wereldpremière in de Berlijnse Schaubühne en een half jaar later deed hij het in Het Toneelhuis met zijn eigen acteurs nog eens over.

Geert Sels

recensie 15.09.2003

‘For You…’: A (Carlotta Sagna)

Dat Carlotta Sagna een begenadigde danseres en actrice is, weet iedereen die haar eerst bij Rosas, vervolgens bij Needcompany aan het werk zag.

Rudi Laermans

recensie 15.06.2003

Een volwassen perspectief op het kind: kaspar/kasperkasperken (braakland/zhebilding)

De strijd om de ontvoogding van het jeugdtheater mag dan al grotendeels gestreden zijn, de discussie over wat ’theater voor kinderen en jongeren’ nu eigenlijk is, blijft volop woeden. Op alle fronten.

Wouter Hillaert, Els Van Steenberghe

recensie 15.06.2003

Hoe vertaal je ALIBI?: MEG STUART’s ALIBI van Maarten vanden Abeele

Het is mij zelden overkomen dat ik op een week tijd tweemaal een beschouwing wijdde aan een voorstelling omdat ik de stellige indruk had dat ik de eerste keer niet tot de kern van de zaak gekomen was. Bij de tweede keer wist ik wel zeker dat het hier om een voorstelling ging die nooit te herleiden zou zijn tot een benoembare ‘kern’.

recensie 15.04.2003