Moet theater de wereld redden?

Over We Are All Marlene Dietrich FOR van Erna Omarsdottir en Emil Hrvatin

Het programmaboekje van We are all Mariene Dietrich FOR van Erna Omarsdottir en Emil Hrvatin is blauw en ziet er uit als een paspoort. ‘Handbook‘ staat er op. Vooraan staan de tien gedragsregels voor blauwhelmen. Het is een identiteitsbewijs dat gedrag voorschrijft met regels als ‘kleed je netjes aan’, ‘respecteer lokale regels en gebruiken’, ‘ga je niet te buiten aan seks en geweld’ en ‘bescherm de natuur’. Een identiteitsbewijs ook dat vragen oproept in plaats van antwoorden te geven. Wie is deze soldaat die er op uitgezonden wordt om de vrede te bewaken, met als houvast een gedragscode in de beste traditie van Baden Powell’s boyscouts? Een handvest in de trant van: ‘Een verkenner trekt er samen met de anderen op uit om de wereld om zich heen te ontdekken en deze meer leefbaar te maken. Hij is eerlijk, en trouw en houdt vol. Hij is spaarzaam en sober. Hij zorgt goed voor de natuur. En respecteert zichzelf en de anderen.’ (verkennerswet)

Maaike Bleeker

recensie 15.12.2005

De psychologie van de archetypische minnares

Bram Smeyers ging kijken naar de succesvolle voorstelling Décontamination, van Christine Delmotte, naar een tekst van Paul Pourveur. Hij hield van de tekst, maar vond de regie problematisch. In zijn bijdrage zoekt hij de wrijving tussen tekst en enscenering op.

Bram Smeyers

recensie 15.06.2005

Tristesse op de weegschaal

How heavy are my thoughts: Ivana Müller verdrinkt in onderzoek

‘Is er nog gedanst geweest?’ Een man naast mij ontwaakt knorrend terwijl een voorzichtig applaus de Britse performer Bill Aitchison op het nippertje overtuigt toch nog maar eens te komen groeten. Zijn vrouwelijk gezelschap zegt niets maar trekt haastig haar jas dicht. Nochtans, Aitchison heeft in het begin van de voorstelling vriendelijk zijn excuses aangeboden voor de afwezigheid van Ivana Müller, de Kroatische danseres die op het programma stond met haar nieuwe voorstelling How heavy are my thoughts. Ze kon jammer genoeg niet aanwezig zijn, maar omdat hij zo vertrouwd was met haar body of work en met het onderzoek dat haar de laatste maanden had begeesterd, zou hij haar performance vervangen door een lezing, gedocumenteerd met gefilmd archiefmateriaal.

Jeroen Versteele

recensie 15.02.2005

Op de rand van de wereld

Misschien is Europa wel de enige maan in ons zonnestelsel waar stromend water voorhanden is. Maar wat voor nut heeft water op een levenloze planeet? Ik stel me Europa voor als een uitgestrekte vlakte, een landschap zonder begin of eind. Het glinsterende water een nutteloze spiegel die het heelal onbewogen weerkaatst. Een maan zonder verlangen, met als enige troef de zinloze reflectie van een zich oneindig herhalend universum.

Elke Van Campenhout

recensie 15.02.2005

Amorfe geluidskunst geïllustreerd

Sons et Lumières onderstreept de noodzaak voor een studie rond geluid in beeldende kunsten

In het Parijse Centre Pompidou loopt deze maand Sons & Lumières – Une histoire du son dans l’art du XXième siècle af. Aan de tentoonstelling die om en bij de vierhonderd werken bundelt, gingen meer dan zeven jaar voorbereiding en onderzoek vooraf. Hoewel de expositie interessante en cruciale werken bevat, beantwoordt het parcours niet aan de aspiraties uit de subtitel van de tentoonstelling. Sons et Lumières is een incorrect en eng denkend overzicht van het hybride gegeven ‘geluid in de beeldende kunst’. Andermaal een tentoonstelling die -onbedoeld- oproept tot een diepgaande studie naar het gegeven geluidskunst.

Ive Stevenheydens

recensie 15.02.2005

Liefde als biopolitiek

Lidl behandelt personeel ‘mensonwaardig’ (van onze correspondent Rob Savelberg, De Standaard, 11/12/2004)

BERLIJN – De Duitse vakbondskoepel Ver.di beschuldigt de supermarktdiscounter Lidl van ‘overtredingen tegen de menselijkheid’. Er zou bij het snelgroeiende bedrijf een klimaat van angst heersen. De vakbond heeft een honderd pagina’s dik zwartboek over de behandeling van Lidl-personeel opgesteld. ‘Lidl neukt je beter dan elk ander’ (Pablo in der Plusfiliale)

Elke Van Campenhout

recensie 15.02.2005

Intiem theater? The Smile off your Face van Ontroerend Goed

intimiteit, intimidatie intimi toeti foeli koeti moeti, ‘k weet niet wat het is (Raymond van het Groenewoud)

Jeroen Versteele

recensie 15.12.2004