Duorecensie: twee keer ‘Addio Amore’ van Tutti Fratelli

Deze recensie is een experiment. Als aanvulling op het artikel rond de inclusie van de sociaal-artistieke sector in het reguliere kunstenveld – en wat dat betekent voor onze blik op de kunsten – wil ik proberen om twee keer een andere bril op te zetten bij het schrijven over Addio Amore, de jongste productie van het Antwerpse sociaal-artistieke gezelschap Tutti Fratelli.

Evelyne Coussens

recensie 29.12.2016

Heike Langsdorf/radical_hope – Mount Tackle

Op zoek naar materiële geletterdheid

Jeroen Peeters

recensie 12.12.2016

David Van Reybrouck, Raven Ruëll & Bruno Vanden Broecke / KVS – Para

Para, een saluut dat om mededogen smeekt    

Jasper Delbecke

recensie 08.12.2016

Superamas – Vive l’ Armée

Vive l’ Armée van Superamas begint zoals je dat verwacht van een Superamas-voorstelling: mooie vrouwen die over het podium paraderen tijdens een of ander ‘event’, dat overduidelijk enkel dient om de media beelden te leveren van een vrolijk en opwindend leventje vol volkomen voorspelbare ‘verrassingen’. De fantasie van een geslaagd publiek leven aan gene zijde van de realiteit. Vrouwen als exponent van dat onwaarschijnlijke, onzinnige, maar net daarom zo verleidelijke fantasma. Als je het kan filmen moet zo’n gewichtsloos leven ook ergens echt bestaan, niet? Dus valt het ook na te streven en te bereiken.

Pieter T’Jonck

recensie 28.11.2016

Néstor García Díaz / Bryana Fritz

Néstor García Díaz – Nice weather for operative systems en Bryana Fritz – Indispensable blue (offline)

Bâtard is een festival waar beginnende makers en denkers een vrijplaats vinden voor hun jongste ideeën en creaties op het vlak van theater, film, dans en performance. Néstor García Díaz en Bryana Fritz sluiten de laatste avond van het festival af met een double bill. Wat deze twee jonge makers met elkaar verbindt, is hun opleiding aan de hedendaagse dansschool P.A.R.T.S., waar ze in respectievelijk 2012 en 2014 afstudeerden. Bovendien delen ze vanavond allebei het podium met een laptop. Hun performances opereren op het spanningsveld tussen mens en digitale media.

Johanna Cockx

recensie 17.11.2016

Tristero – Leave a comment

Commentaar op Tristero’s Leave a comment

Zelden zoveel reactie gehoord op een voorstelling: bij de try-out, na de première, en zelfs de week erna midden op straat. Leave a comment van het Brusselse theatergezelschap Tristero bestaat uit live vertolkte Youtube-commentaren op de film La Haine van Mathieu Kassovitz uit 1995. Sommige toeschouwers vonden de conceptuele eenvoud van de uitvoering schitterend, anderen bleven op hun honger bij zoveel minimalisme.

Mia Vaerman

recensie 10.11.2016

Jaha Koo – [CUCKOO]

Eén cuckoo maakt nog geen zomer

“Cuckoo” staat in de gelijknamige voorstelling van de Zuid-Koreaanse theatermaker Jaha Koo niet voor de vogelsoort, maar wel voor een Zuid-Koreaans merk dat bekend is om zijn rijstkokers. Een kwartet van deze huishoudtoestellen, omnipresent in Japanse en Zuid-Koreaanse keukens, speelt de hoofdrol.

Kristof van Baarle

recensie 08.11.2016