Niets – De Nwe Tijd / HETPALEIS

De terugkeer van de betovering

In de superieure jeugdvoorstelling Niets (12+) kauwt de Nwe Tijd het nihilisme van de postmoderne betekenisloosheid uit en sluist het langs de achterdeur de magie weer binnen. Wonderlijk is niet alleen hoe slim en gelaagd dat gebeurt, maar ook hoe effectief het werkt. Niets begint met kaal praattheater van zo’n 45 minuten over de betekenis van het niets – 5 acteurs op een grote, lege scène, zonder décor of kostuum.

Evelyne Coussens

recensie 19.05.2017

Bacantes – Prelúdio para uma purga – Marlene Monteiro Freitas

Helder ambigu

Bacantes van Marlene Monteiro Freitas, een productie van P.OR.K Lisboa, is een van die zeldzame voorstellingen waarover je je het hoofd blijft breken.

Pieter T’Jonck

recensie 17.05.2017

The Tip of the Tongue – Pieter De Buysser / ROBIN

Hoe kwantumfysica de wereld kan redden

Pieter De Buysser koos het Planetarium van Brussel als het vertrekpunt voor een fenomenale reis. Na een tussenstop in de Zuid-Chinese Zee, leidt hij zijn publiek zowel naar de verste uithoeken van het universum, als naar het diepste middelpunt van de atoomkern. Het is een duizelingwekkende trip die niet ophoudt te fascineren.

Jan Dertaelen

recensie 15.05.2017

In Koor! – Myriam Van Imschoot en Willem de Wolf

Ongecompliceerd hoopvol: kan dat nog?

De vrolijkheid primeert in de eerste theaterproductie die Myriam Van Imschoot en Willem de Wolf samen maakten, maar tussendoor klinken behoorlijk sombere tonen. ‘Dissonantie’ noemen ze dat in de muziek: een samenklank die wringt. De makers namen dat concept als uitgangspunt voor de voorstelling.

Mia Vaerman

recensie 13.05.2017

Mockumentary of a contemporary saviour – Wim Vandekeybus / Ultima Vez

Mockumentary of a contemporary saviour begint als een overrompelend audiovisueel spektakel: lichtflitsen vanuit een schijf die boven het podium zweeft, luide zuchten die aanzwellen tot een Babylonisch koor van stemmen die de zaal overspoelen via een gesofisticeerd geluidssysteem.

recensie 17.04.2017

Don’t We Deserve Grand Human Projects That Give Us Meaning – Robbert&Frank Frank&Robbert

Toen werd theater kwantummechanica

In hun derde en jongste werk voor theater proberen Robbert&Frank te antwoorden op de gigantische vraag die ze zelf in de titel stellen: Don’t We Deserve Grand Human Projects That Give Us.

Carolina Maciel de França

recensie 10.04.2017

The act of dying – De Polen

Dying is an act that doesn’t stop

The act of dying: de slachtpartijen in Kill Bill-style hebben we zeker gezien, maar gaat deze voorstelling wel degelijk over sterven?

Kristof van Baarle

recensie 03.04.2017