Het verlangen naar een horizontaal leven

Kan kunstkritiek meer zijn dan de mening van een professioneel recensent? In hun maandelijkse column laten theatermaker Freek Vielen (De Nwe Tijd) en curator/schrijver Lara Staal afwisselend hun licht schijnen op een topic dat hen bezighoudt.

Freek Vielen

column 18.12.2020

Redactioneel Etcetera 162

Hoe ver kan je meebuigen voor je breekt?

In 2020 joeg het virus ontelbare plannen van podiumkunstenaars en theaters in de war. De première van ‘Carrying my father’ bijvoorbeeld, een circusvoorstelling van there there company, werd maar liefst twee keer geannuleerd, in de eerste én de tweede lockdown.  

De kleine redactie (ed. 160-162)

artikel 02.12.2020

De Kerninstellingen op de schop

Heeft ons kunstenveld echt nog meer ‘gated communities’ nodig?

In de aanloop naar het nieuwe Kunstendecreet wil de Vlaamse regering een nieuwe pilaar creëren in het kunstenveld: de zogenoemde Kerninstellingen. Maar hoe die zich onderscheiden van de al bestaande Kunstinstellingen, krijgt de regering-Jambon niet uitgelegd. Yasmina Boudia vraagt zich af wat de meerwaarde is van een nieuwe splijtzwam in een sowieso al darwinistische sector. 

Yasmina Boudia

opinie 01.12.2020

‘Autonomie is nooit een doel op zich’

Het Decoratelier van Jozef Wouters als kunstencentrum van de toekomst    

Ruimte geven is macht verdelen, zo klinkt het adagium van Jozef Wouters. Met Something when it doesn’t rain maakte zijn Decoratelier deze zomer de natte droom van de kunstensector waar: de creatie van een radicaal inclusieve publieke ruimte zonder vaste agenda die diverse artistieke gemeenschappen en buurtbewoners zich konden toe-eigenen. Een inspirerend model voor de toekomst? 

Charlotte De Somviele

interview 01.12.2020

Wat is theater zonder publiek?

Een warm pleidooi voor warmere theaterzalen na corona

Wat hadden ze het koud in maart, bij het Nederlandse gezelschap De Warme Winkel. Oprechte hulde aan de vijftig enthousiaste kijkers die hun kaartje kwamen inruilen voor een Ervaring. Toch ontbrak er iets: een man of vijfhonderd! Anders dan in België lijden heel wat Nederlandse theaters ook zonder corona onder een magere opkomst, schrijft Warme Winkelier Ward Weemhoff – en stelt hij de vraag: kan deze crisis ons helpen om later die vijfhonderd lege stoelen toch te vullen?  

Ward Weemhoff

opinie 01.12.2020

Zuidpark en de dramaturgie van het netwerk

Wat een massa artistieke mieren in lockdown (niet) bereikten met ‘Quarantaine TV’  

Het is een zwaar jaar geweest. Eind 2019 kwam de eerste klap: nóg minder middelen voor de cultuursector. Wat later volgde een tweede zware dobber: de sluiting van het culturele leven door toedoen van Covid-19. Theaters, gezelschappen en collectieven zagen zich gedwongen tot een veelheid aan onlinestrategieën om toch een publiek te vinden. Het collectief Zuidpark getuigt over zijn ervaringen met zo’n ‘digitale dramaturgie’, en over de effecten ervan op zijn werking én werk.  

Kunstenaarscollectief Zuidpark

artikel 01.12.2020

Voorbij oud tegen nieuw

Hoe repertoire en vernieuwingsdrang samen theatergeschiedenis kunnen schrijven    

In een interview met de Italiaanse krant La Repubblica pleit Milo Rau voor het ‘stoppen met de karaoke van klassiekers zoals Shakespeare, Tsjechov, Camus’. De NTGent-directeur spreekt waarschijnlijk niet zozeer vanuit zijn ervaring met het Vlaamse theater, maar eerder vanuit zijn kennis van het Duitse veld. Van een karaoke van klassiekers is in Vlaanderen immers nauwelijks sprake. Joachim Robbrecht, die pleit voor een opheffing van de (ideologische) tegenstelling tussen oud en nieuw, ziet meer heil in een kritische verzoening van repertoire en vernieuwingsdrang.

Joachim Robbrecht

essay 01.12.2020