‘Waarom vergeten we zo vaak dat kunst een onderdeel is van welzijn?’

In gesprek met theatermaker Gorges Ocloo over artistieke neurodiversiteit

Onze kunstensector is afgestemd op wie weerbaar is. We verwachten dat podiumkunstenaars alle rollen kunnen spelen zonder bagage, sterk genoeg zijn om hun pijn te sublimeren in aangrijpende kunst en zich bovendien te conformeren aan een jachtig productieritme. Wat zich echt binnenskamers afspeelt, blijft taboe. Waarom is het voor de theaterwereld zo moeilijk om een waarlijk zachte — veilige, zorgzame — omgeving te creëren voor wie niet volgens de norm functioneert? En wat is de impact van artistieke neurodiversiteit op iemands creativiteit en poëtica? Dries Douibi en Charlotte De Somviele gingen erover in gesprek met theatermaker Gorges Ocloo.

Charlotte De Somviele, Dries Douibi

gesprek 19.05.2022

Het Kunstendecreet of de verdeling van de schaarste

Eind maart ontvingen de Vlaamse kunstorganisaties die een subsidieaanvraag hebben ingediend, een voorlopig advies van een beoordelingscommissie. Bart Caron ziet dat het beoordelingssysteem ‘perverse effecten’ veroorzaakt en roept op om het kunstenbudget te actualiseren. ‘Er is geen geld om alle waardevolle werkingen te honoreren.’

Bart Caron

opinie 05.05.2022

Stadstheater van het verleden

Naar aanleiding van het Ghent Manifesto 2.0

Daags na de première van Red, zijn laatste voorstelling in een reeks van drie geproduceerd door NTGent, dropte regisseur Luk Perceval een bommetje op de opiniepagina’s van De Standaard. Samen met acteurs Bert Luppes en Oscar van Rompay schreef hij, ongeveer vier jaar na de lancering van het Ghent Manifesto door NTGent na het aantreden van Milo Rau als artistiek leider, een eigen manifest ‘tegen de willekeur van Milo Rau’.

Sébastien Hendrickx

opinie 02.05.2022

Overproductie

Weronika Parfianowicz

essay 30.03.2022

Recht op antwoord

Naar aanleiding van de recensie over TM, verschenen op 03-05-2021  

David Bauwens (Ontroerend Goed)

open brief 25.03.2022

Tussen overprikkeling en verveling

Redactioneel Etcetera 167: Schermtijd

De kleine redactie (ed. 167)

artikel 15.03.2022

Als sciencefiction realiteit wordt

Van de cyborg naar het apparaat – en wat daarna?

Spanningen tussen Rusland en het Westen, een virus dat de wereld in zijn greep houdt, een nieuwe golf van technologieën die tot in onze intiemste kern doordringen, populistische wereldleiders … Je zou denken dat we opnieuw in de jaren 1980 beland zijn, de periode waarin wetenschapsfilosofe Donna Haraway haar A Cyborg Manifesto (1985) schreef. Is er dan wel iets veranderd? Kristof van Baarle schetst hoe de rol van technologie in onze levens en onze kunsten evolueerde van een potentieel emancipatorische kracht tot een allesomvattende realiteit.

Kristof van Baarle

essay 15.03.2022