abonneer

#182

15.04.2026

—

14.09.2026

Nieuwsbrief

Advertenties

Taalbarrières

Dahlia Pessemiers-Benamar wordt mateloos geïntrigeerd door de zijsporen in denken en communiceren die taal aanboort. Taal als motor van vernieuwing, bewustzijn en revolutie, maar ook van onbegrip en onderdrukking. Zowel op als naast het toneel onderwerpt ze de normatieve krachten van taal aan een kritisch onderzoek. Samen met een meertalige, gemengde ploeg van dove en horende mensen zette ze Portici op poten, een productie die ‘toegankelijkheid op een artistieke manier benadert’. Een terugblik én een toekomstvisioen.

Dahlia Pessemiers-Benamar

essay 14.03.2024

Integrale toegankelijkheid en toegankelijke integratie

Hoe begrijpen we ‘toegankelijkheid’? Etymologisch reikt de betekenis van dit woord veel verder dan zijn huidige gebruik in fysiek-ruimtelijke zin en als maatschappelijk erkende term voor fysieke en mentale beperkingen. Sandra Sara Raes Oklobdzija wil die betekenis zeker niet verduisteren, integendeel. Wel probeert ze een licht te werpen op niet of minder erkende beperkingen en handicaps in onze samenleving, en zeker ook in de kunstensector: anderstaligheid en non-lokaliteit.

Sandra Sara Raes Oklobdzija

essay 14.03.2024

De tranen van Diderot

Sharing is caring? Steeds vaker neemt het theater de vorm aan van therapie: een transparante, veilige ruimte waarin heling, zachtheid, lotgenootschap en hyperpersoonlijke trauma’s centraal staan. Maar hoe schrijf je over voorstellingen die zo dicht op de huid van makers zitten dat er bijna geen kritische afstand meer mogelijk is? En zijn er risico’s aan kunst met zorg verwarren? Charlotte De Somviele dacht erover na, na het zien van Malinconico van Par Hasard, Alabama van Fien Leysen en (v) van De Nwe Tijd.

Charlotte De Somviele

essay 11.03.2024

Nieuwsbrief

Niet perfect perfect

In gesprek met Jan Ritsema

1994. Ron Vawter, de geweldige acteur van de Newyorkse Wooster Group, leeft al vijf jaar met aids. Te ziek om nog te toeren met ‘zijn’ gezelschap, komt hij in Europa – eerst in Berlijn, dan in Brussel – werken aan zijn laatste voorstelling: Philoktetes Variaties. Hij heeft een nieuwe tekst van John Jesurun, speciaal voor hem geschreven. Op zijn lijf: als een rottende aubergine onder de looksaus (de woorden zijn van Jesurun), vol Newyorkse slang en gebaseerd op eerdere teksten van Heiner Müller en André Gide. Die teksten zitten overigens ook in de voorstelling, als een verplichte omweg naar het origineel van Sophocles. Hij heeft twee tegenspelers: Dirk Roofthooft en Viviane De Muynck. En hij heeft een regisseur: Jan Ritsema.

Pieter Van Bogaert

interview 20.02.2024