De kunst van het moederen Reflectieverslag van ‘How To Be Many Mothers’ Margot De Grave Loyson woonde de festivaldag van How To Be Many Mothers bij in NTGent. Ze reflecteert op de workshops, voorstellingen en gesprekken die er plaatsvonden: over onzichtbaar zorgwerk, het veranderende lichaam en de moeizame combinatie van moeder- en makerschap. Ze blikt ook terug op het panelgesprek dat Etcetera en Rekto:Verso er organiseerden met Clara Spilliaert, Kinga Jaczewska, Dalilla Hermans en Luanda Casella, hieronder ook te beluisteren als podcast. Margot De Grave Loyson artikel 05.09.2024
‘Eigenlijk moet je tegelijkertijd je kind én je voorstelling regisseren’ Parentale burn-outs: het lijkt wel alsof je er in de pers haast elke week iets over leest. Veel gezinnen kraken onder de combinatie arbeid en gezin. Bijzonder dus dat het in de (podium)kunsten eerder stil blijft rond deze thematiek, zeker gezien de onregelmatige uren en tournees. Ciska Hoet knoopt gesprekken aan met kunstenaars die voor een kind zorgen. ‘We hebben de mond al jaren vol van inclusie, maar vergeten dat ook jonge ouders extra zorg verdienen.’ Ciska Hoet gesprek 05.09.2024
Klassenpijn In het West-Vlaanderen van de jaren zeventig en tachtig liep ene Dominique Willaert rond, telg uit een arbeidersgezin uit Menen. Van hem werd van kinds af verwacht dat hij braaf op zondag naar de kerk zou gaan en een vak zou leren. Maar Dominique verkoos een andere stiel: de podiumkunsten. Dat verliep vanwege zijn eenvoudige afkomst niet zonder slag of stoot, en je zou kunnen zeggen dat hij met zijn werk al decennialang de muren tussen sociale klassen wil slopen. Dominique Willaert essay 05.09.2024
Op zoek naar efemere non-plekken In de kunsten is er een groeiende belangstelling voor moederschap. Misschien heeft die aandacht ook wel te maken met een veranderende visie op het kunstenaarschap, stelt Siska Baeck. Siska Baeck essay 05.09.2024
‘Van een generatieclash is er bij ons geen sprake’ Bloed kruipt waar het niet gaan kan, maar in het circus stroomt dat bloed nog ietsje sneller. Niet alleen zijn er nog steeds heel wat klassieke nomadische familiecircussen, ook de jongere generatie die niet uit een traditie stamt neemt haar kinderen mee het circus in. Dat kan heerlijk zijn, maar soms ook hobbelig onderweg. Vader Danny (54) en zoon Pepijn (26) kunnen ervan meespreken. Zij zijn de zesde en zevende generatie van Circus Ronaldo en de opvolging staat te trappelen. Liv Laveyne sprak met hen over thuisonderwijs, hun duovoorstelling Sono io? en de finesses van de clownskunst. Liv Laveyne interview 05.09.2024
Moeder-/kunstenaarschap Valt moeder-zijn te rijmen met een carrière in de kunsten? Velen zijn daar niet van overtuigd, en ook in de wereld van theater en dans zijn er legio obstakels. Want wie zich niet meer voltijds aan de kunst kan wijden, verdient die nog wel een plekje op scène? Choreografe Anneleen Keppens ziet moederschap en gezinsleven wel als een verrijking voor haar werk. Ze vertelt hoe de opvoeding van haar zoon haar praktijk richting gaf en haar scherpe keuzes hielp te maken. Anneleen Keppens essay 05.09.2024