In zijn Naschrift bij De Naam van de Roos bekent Umberto Eco dat hij altijd gedacht heeft “dat een roman ondanks alles moet vermaken, ook en vooral door middel van de plot.” Werk dat een groot publiek aanspreekt, hoeft niet waardeloos te zijn, heet het. Enkele pagina’s verder heeft Eco het over ene Leslie Fiedler. “Hij wil eenvoudigweg de barrière slechten die opgeworpen is tussen kunst en plezier.”

Kunst mag opnieuw plezier opleveren. De barrières worden vandaag geslecht door wie hen gisteren hebben opgeworpen. Morgen legt de nieuwe generatie het verkeer weer stil, vanuit een even legitieme behoefte, want, de zoon zal pas vader worden, nadat hij zijn eigen vader flink op de kop heeft gezeten.

Plezier beleven aan kunst… zullen we met deze vrome wens de derde jaargang van Etcetera en gelijk ook 1985 beginnen?