Cultuur en industrie zijn twee moeilijk verenigbare begrippen. In de culturele sector wordt met argwaan gekeken naar elke ontwikkeling die haar autonomie in vraag stelt. En in ma-nagementtermen staat de kunstenaar gelijk met een onbetrouwbare verliespost. Of dat zijn althans de vooroordelen. In dit cluster wordt de creatieve (of culturele) industrie grondig onder de loep genomen. Wat betekent het als een Europees beleid zijn regionale culturele industrieën wil beschermen? Vanuit welke reflex is deze behoefte gegroeid? Hoe verhouden kunst en economie zich tot mekaar in een hedendaagse samenleving? Op welke manier kan cultuur bijdragen tot een creatievere omgang met een economisch denkkader? Kan de bedrijfseconomie het uitgangspunt vormen voor de herdefiniëring van een kunstpraktijk? En waar ligt de grens tussen sponsoring, creatieve industrie en kunstenbeleid? Een poging tot demarcatie, definiëring en vraagstelling.