Jan Goossens | Etcetera

Jan Goossens

Jan Goossens verdeelt zijn tijd tussen Tunis, waar hij samen met artiesten Selma en Sofiane Ouissi L’Art Rue leidt en het festival Dream City organiseert, en Brussel waar hij met Fatima Zibouh de kandidatuur voorbereidt van Molenbeek en het Brussels Gewest om in 2030 Europese culturele hoofdstad te worden. Tevoren werkte hij onder meer voor KVS in Brussel en voor het Festival de Marseille, vanwaaruit hij samen met Hildegard De Vuyst vele culturele samenwerkingen met Palestina op poten zette.

Putain, putain, nous sommes quand même tous des Palestiniens (de Gaza)

With the war in Gaza filling the screens of our TVs and smartphones, the world can no longer look away from the Israeli-Palestinian conflict. In a number of neighbouring countries, open support for the Palestinians is systematically being opposed, banned and punished. In Belgium, we have not reached that point yet, but Flemish Culture Minister Jan Jambon and his party, the N-VA, among others, are already making efforts to discredit pro-Palestinian positions. In this opinion piece, Jan Goossens argues for collective action from the cultural sector and questions whether we can still avoid the BDS movement.

Putain, putain, nous sommes quand-même tous des Palestiniens (de Gaza)

Nu de Gaza-oorlog in volle hevigheid van onze smartphone- en televisieschermen spat, kan de wereld niet langer wegkijken van het Israëlisch-Palestijnse conflict. In een aantal buurlanden wordt openlijke steun voor de Palestijnen systematisch tegengewerkt, verboden en bestraft. In België zijn we nog niet zover, maar onder anderen cultuurminister Jan Jambon en zijn N-VA ondernemen al pogingen om pro-Palestijnse stellingnames te discrediteren. Jan Goossens pleit in dit opiniestuk voor collectieve actie vanuit het culturele veld en stelt de vraag of we nog wel om BDS heen kunnen.

De stadstheaters als cultuurhuizen

Etcetera 70 propageert in zijn redactioneel een enge en misschien zelfs voorbijgestreefde visie op het fenomeen stadstheater, stelt KVS-dramaturg Jan Goossens.

Nieuw leven voor eeuwenoude vormen

Don Giovanni van Peter Brook en Richard III van Patrice Chéreau

In hun recentste ensceneringen gingen Peter Brook en Patrice Chéreau expliciet de confrontatie aan met jonge acteurs en zangers. Jan Goossens over twee buitenstaanders.

Moderne opera in Salzburg?

Jan Goossens zag nieuwe ensceneringen van Wilson, Stein en Sellars.

Hoewel de editie 1997 van het festival van Salzburg weer gepaard ging met de obligate opstootjes van domme bemoeizucht vanuit de plaatselijke politiek en venijnige persoonlijke aanvallen vanuit de Weense boulevardpers, lijkt intendant Gerard Mortier stilaan maar zeker cruciale accentverschuivingen in zijn programmering te hebben geconsolideerd. Vooral voor de integratie van twintigste-eeuwse opera’s in het festival, betekende dit jaar allicht een definitieve publieksdoorbraak.

Het theater in de woorden

Patrice Chéreau beschouwt zichzelf als een ‘passeur’ tussen Bernard-Marie Koltès en de volgende generatie theatermakers. Ongeveer gelijktijdig met zijn derde versie van Dans la solitude des champs de coton ensceneerde Peter Van Kraaij hetzelfde stuk in het Kaaitheater. Jan Goossens schrijft o.a. over de specifieke manier waarop beide produkties omgaan met de ‘langue charnelle’ van Koltès.

Is kunst genoeg?

Naar aanleiding van Mathis der Maler, de laatste regie van Peter Sellars stelt Jan Goossens de vraag naar de maatschappelijke slagkracht van het medium opera.

Aeschylos en de Golfoorlog

De Perzen van Peter Sellars

Iedere voorstelling van Peter Sellars is een pleidooi voor een politiek theater. Dat is opnieuw het geval met De Perzen. Een stuk van meer dan tweeduizend jaar oud dat ook over de Golfoorlog gaat. Jan Goossens zag de voorstelling in Salzburg.