Evelyne Coussens

Leestijd 3 — 6 minuten

Iedereen danser

Kunstenaarsbijdrage: kabinet k

‘Iedere voorstelling is een antwoord op wat je ervoor hebt gemaakt.’ Choreograaf Joke Laureyns van kabinet k zegt het naar aanleiding van de nieuwe voorstelling Horses, waarin vijf jonge kinderen tussen 9 en 13 jaar, drie professionele dansers en twee muzikanten op scène staan, bakske vol. Is het omdat al die lijven op zich al zo veel ruimte innemen, dat er voor ‘andere’ betekenisdragers —een decor, een verhaal — geen plaats meer is? Of is het een volgende sprong in het parcours van een gezelschap dat al vijftien jaar volwassen dans creëert met kinderen? In ieder geval wordt Horses meer dan ooit gedragen door het vertrouwen tussen vallende, dragende, verbonden lichamen — door dans in zijn meest abstracte definitie. Kabinet k kiest weer voor de vormelijke puurheid van in zijn beginjaren, maar dan zonder de naïviteit. En zo slaat de pendel van het artistieke parcours voortdurend heen en weer tussen donker en licht, tussen uitbundig en verstild, tussen vorm en verhaal.

Al van bij het begin van hun dansgezelschap kiezen choreografen Joke Laureyns (°1972) en Kwint Manshoven (°1971) ervoor om te werken met een gemengde cast, die vaak ook uit jonge kinderen bestaat. Van het schattigheidseffect houden ze zich ver verwijderd; het is hen te doen om het contrast tussen de puurheid van die jonge lijven en de geladenheid van ouder wordende lichamen, de specificiteit van beschadigde lichamen of de behendigheid van getrainde, professionele danslijven. Het gaat hen om de schoonheid die schuilt in het verschil, in de diversiteit van verschillende danstalen op scène.Toch groeide kabinet k het afgelopen decennium vooral uit tot sterkhouder van de ‘jeugddans’, of de ‘kinderdans’, of de ‘dans voor en met kinderen’ — hoe je het choreograferen van kinderen ook mag noemen. Joke Laureyns pleitte in 2011 in de’Staat van de jeugddans’ nog voor de emancipatie — en de gelijke behandeling — van dat moeilijk benoembare genre.

Vanaf 2002 creëert kabinet k een aantal opgemerkte voorstellingen. Hun danstaal groeit uit het werken op de vloer en bevat de sporen van het dagelijkse spel van hun (jonge) performers. Een formule is er niet: voor elke productie brengt kabinet k andere mensen samen en dat betekent voor de groep telkens een nieuw onderzoek.Toch is het zo dat de voorstellingen elkaar ook uitlokken, elkaar aantikken als dominosteentjes, in de uitdieping van of net de contrastwerking met hun voorganger. Zo maakt het onbewuste, speelse en vanzelfsprekende vormonderzoek uit de beginjaren (Shelter, 2005; Questo Ricordo, 2006) plaats voor een meer gegronde, inhoudelijke inzet — noem het gerust een meer ‘politieke’ invulling van de danstaal. In rauw/raw (2013) zetten zeven kinderen tussen 8 en 12 jaar zich schrap om de klappen die het leven uitdeelt op te vangen. Waar de sfeer in Einzelgänger (2008) en Unfold (2009) nog verstild en dromerig was als een schilderij van Vermeer, komt in i see you (2012) de energieke, uitbundige kant van kabinet k bovendrijven. De woordloosheid van de voorgaande producties wordt in 2015 uitgedaagd met de talige dansproductie bab(b)el. En na de donkere toon van het bijna dystopische rauw/ raw keert kabinet k met Horses terug naar een hoopvol verhaal van verbondenheid.

Na het statement, terug naar het fysieke. Na het verhaal, terug naar de pure aanwezigheid, met de dansers als middelpunt — zij zijn het verhaal. Horses is misschien wel de meest dansante voorstelling die kabinet k tot nu toe maakte. Niet het kinderspel was dit keer het vertrekpunt voor het ontwikkelen van het materiaal, wel de intense groepsimprovisaties, waarbij het onderscheid tussen kinderen en volwassenen meer dan ooit vervaagde. Iedereen danser, daarmee uit. Met zichzelf als onderwerp duwen de dansers het gezelschap een volgende episode binnen — een volgend hoofdstuk in het grotere verhaal van kabinet k.

KRIJG JE GRAAG ALTIJD ONS MAGAZINE IN JOUW BRIEVENBUS?
Abonneer je dan hier.

kunstenaarsbijdrage
Leestijd 3 — 6 minuten

#147

15.12.2016

14.03.2017

Evelyne Coussens

Evelyne Coussens is freelance cultuurjournalist voor De Morgen en verschillende cultuurmedia, waaronder Ons Erfdeel, rekto:verso en Staalkaart. Ze is lid van de grote redactie van Etcetera.