Leestijd 3 — 6 minuten

Gelezen

KRONIEK – DE PAPIEREN MENSEN VAN ETCETERA

“Ik twijfel vaak, maar dat heeft ook zijn voordelen. Door twijfel blijf je zoeken naar oplossingen. Heel wat akteurs wensen die werkwijze niet te volgen. Ze verlangen dat het regieboek vol staat met aanwijzingen die ze maar hoeven op te volgen. Dat is wel zo makkelijk, maar het getuigt niet van een artistieke ingesteldheid. Ze oefenen een beroep uit dat toevallig akteren is. Verdienen ze de naam akteur? Er zijn maar twee soorten akteurs: goede en hele goede. De andere zijn klungelaars. Hele goede akteurs hebben een niet te stillen honger om te spelen. Broodspelers zullen tijdens de repetitie kritiek spuien op de regisseur, want ze weten het altijd beter. Maar als bij de première luid applaus weerklinkt herzien ze meteen hun mening en praten je naar de mond. Sukses is hun barometer omdat ze verder geen onderbouwde mening hebben. Met zulke mensen wens ik niet te werken”.

Luc Perceval in interview met Dirk Van den Eeden, “De Blauwe Maandag Compagnie maakt van toneel weer een belevenis” in Intermediair 21/03/87

 

“Een eerste vereiste voor de RAT (Raad van Advies voor de Toneelkunst) is dat je mensen vindt die deskundig zijn, die het veld kennen, die voorstellingen zien en dus een breed referentiekader hebben.
Ten tweede moeten het mensen zijn die ook de teaterpraktijk kennen en niet vervallen in utopische denkbeelden over teater. Ten derde moeten die mensen voldoende afstand kunnen nemen van hun eigen situatie als die in de raad ter sprake komt. Het zijn drie voorwaarden om tot een goed en objektief beleidsadvies te komen. Er zijn al verschillende voorstellen voor een nieuwe RAT gedaan. Maar steeds zitten er dezelfde fouten in. Schneiders stelt voor: drie direkteuren van de grote gezelschappen. Er zitten er nu drie in. Men kan de namen veranderen maar ik betwijfel of dat iets zal veranderen aan de zindelijkheid van de gesprekken. Ik heb nog nooit een pasklare formule gezien waarbij men kan garanderen dat belangenbehartiging van de eigen groep niet voorkomt. De deskundigheid van de leden moet voorop staan. Daarmee staat of valt de zaak.”

Erik Antonis in interview met Jack Van Gils, “Nieuw teater dekreet op komst: jungle herschikt zich” in De Morgen, 8/4/87

 

“Hebben wij opera nodig? Tot zes jaar geleden was het antwoord eenvoudig: nee. Maar Gerard Mortier heeft in het eten van de sceptici bij wijze van spreken roet gestrooid. In een paar jaar tijd heeft hij de Nationale Opera opgetild tot op een van de bovenste planken. In ‘s werelds muziekteater telt de Munt opnieuw mee. Goede opera is dus haalbaar. Dure ook? Alle ingewijden weten dat kwaliteit moet betaald worden.”

GVH, Mortier in De Standaard, 23/3/87

 

“De kern van de zaak is inderdaad: opera is een vuurwerk, mooi en groots maar ook gauw op, terwijl de spreidingsgedachte iets heeft van een lolly waarop je lekker lang kunt zuigen. Welnu, een zichzelf respecterende samenleving houdt een paar keer per jaar vuurwerk. De culturele identiteit van een land wordt mede bepaald door de vraag of je jezelf zo’n vuurwerk kunt veroorloven. Een samenleving die dat niet doet, is wat oppervlakkig en daarom heb ik de opera vorig jaar extra geld gegeven.”

L.C. Brinkman, minister van WVC, in interview met Arjen Schreuder, “Ik acht het publiek hoog” in NRC – Handelsblad, 3/4/87

 

De erg eigenzinnige Maguy marin, ze was leerling in de Mudra van Béjart, brengt een nieuwe choreografie: Eden. Een gedurf verhaal over liefde, zonde, erotiek, over het verloren paradijs. Dit ballet is veelbesproken geweest in de franse Per en men mag dit in een paar worden samenvatten: Avant-gardistisch maar, zonder twijfel, van groot belang. (Paleis voor Schone Kunsten).

Aankondiging in Park-Mail, Franstalig Brussels magazine, “met Nederlands bijvoegsel”, april 1987.

varia
Leestijd 3 — 6 minuten

#18

15.06.1987

14.09.1987

varia