#94
15.12 — 14.03.2005

De pdf van deze editie is momenteel niet raadpleegbaar. We doen ons best om dit zo snel mogelijk op te lossen. Geen zorgen! Je kan al de artikels nog steeds lezen op onze website. Vind je alsnog niet waar je naar op zoek bent?
Aarzel dan niet om contact op te nemen met ons via
[email protected], we helpen je graag verder!

Salzburg lied to us

De jongste editie van Sommerszene, het performancefestival in het Oostenrijkse Salzburg, stelde zich als thema Redefining Action(ism). De artistieke directie richtte een republiek op met kunstenaars als ministers, zag de stad als een uitgestrekt podium en inwoners als toeschouwers.

Elke Van Campenhout

Over ambassadeurs, actionisme en strategieën tot verweer

Hoe kan de kunstenaar reageren op een samenleving? Hoe kan een artiest een ambassadeur zijn voor een maatschappelijk project in wording? Welke wisselwerking is er tussen kunst en sociale praktijk? Waar liggen de grenzen van de artistieke onderneming? Geert Opsomer verbindt denken en praxis in een praktijk die zichzelf steeds weer in vraag blijft stellen. De plek waar hiërarchie verschuift naar anarchie. Een voorzichtig optimistisch streven naar een heterotopie voor het denken.

Elke Van Campenhout

Not so damned human(istic): Muziektheater volgens vier heren van het gewezen Maximalist!

Los van de wens om goede muziek te schrijven, (…) wilde ik -toen ik besloot mijn opera te schrijven- niets anders dan aan het theater geven wat het theater toekomt. Dat betekent, de muziek zó uitdenken dat ze op elk ogenblik bewust is van haar plicht om het drama te dienen. Ja, zelfs méér: dat de muziek alles wat het drama nodig heeft voor een vertaling naar de planken toe, enkel en alleen uit zichzelf haalt. Daarbij wordt van de componist gevraagd zich te gedragen als de ideale regisseur. En dat allemaal zonder het anders absolute (zuiver muzikale) bestaansrecht van zulke muziek te ondermijnen, zonder haar zelfstandigheid aan te tasten, zonder storende extramuzikaliteit. Alban Berg 1

Tom Janssens

Tussen afgewerkte act en geïmproviseerd gesprek: Ontroerend Goed prikkelt de verbeelding

Joeri Smet

Theater als showbusiness: De ondraaglijke lichtheid van Superamas

Kan je de tent van het mediacircus verlaten? Is er een kritische positie mogelijk? Superamas doet een poging en ensceneert zichzelf. Maar Britney weet wel beter: Just go for it!

Pieter T’Jonck

De geloften van Wayn Traub: State of the Union van het Theaterfestival 2004

De negen geloften

Wayn Traub

Kanttekening

State of the Union

Theatermaker Wayn Traub opende op 26 augustus 2004 Het Theaterfestival iri Gerit met zijn State of the Union. Hij beleidde zijn geloof in grote kunst met een grote artistieke kwaliteit en een grote boodschap, en verklaarde een groot kunstenaar te willen worden. Daartoe stelde hij negen geloften op. Die drukken we hier af, samen met reacties van Pieter De Buysser en Marianne Van Kerkhoven op het optreden van Traub.  

Marianne Van Kerkhoven

Over het verlangen naar een King Size Milky Way

‘Wat uit liefde wordt gedaan, geschiedt altijd aan gene zijde van goed en kwaad‘ Nietzsche, Voorbij goed en kwaad, 153

Pieter De Buysser

Curator meets artist

Amperdans revisited

Monty en wp Zimmer nodigden Bojana Cvejić uit om als critica in residentie het Amperdans-festival (6 tot 9 oktober ’04) te volgen. Ze woonde repetities en voorstellingen bij, sprak met toeschouwers en artiesten, en legt uit welke krachtlijnen haar opvielen.

Bojana Cvejić

Hotel Zero Control

Marijs Boulogne, Manah Depauw

Het leven zoals het is: toneelmuis: Dagboek van een curator

Martin Schouten, Een jaar in het duister. Toneeldagboek van een eenmansjury, Uitgeverij L.J. Veen, Amsterdam/Antwerpen, 2004.

Marleen Baeten

MULTILINGUAL

Flatland

Op het dansfestival Amperdans bracht Patricia Portela een performance die bestond uit een multimediale stroom van gedachten, quotes en beelden. In Flatland manoeuvreert zij het publiek in een merkwaardige positie: de voorstelling ontstaat in de waarneming van de toeschouwer. Over de evolutie van een Flatland-bewoner naar een 3D-bestaan. Een neerslag van de hand van de artieste.

Patricia Portela

recensies

Intiem theater? The Smile off your Face van Ontroerend Goed

intimiteit, intimidatie intimi toeti foeli koeti moeti, ‘k weet niet wat het is (Raymond van het Groenewoud)

Jeroen Versteele