#92
15.06 — 14.09.2004

De pdf van deze editie is momenteel niet raadpleegbaar. We doen ons best om dit zo snel mogelijk op te lossen. Geen zorgen! Je kan al de artikels nog steeds lezen op onze website. Vind je alsnog niet waar je naar op zoek bent?
Aarzel dan niet om contact op te nemen met ons via
[email protected], we helpen je graag verder!

Op zoek naar radicaliteit: Een onvoltooide tekst

Laten we proberen, zei ze, het ten minste voor onszelf een beetje helder te krijgen. Laten we dat ten minste proberen.

Marianne Van Kerkhoven

Val in de leegte

Op de valreep van het vorige millennium pende Hans-Thies Lehmann een nieuwe exegese van het theater neer: Postdramatisches Theater. Naar aanleiding van de presentatie van de Sloveense vertaling van dit boek, gaf Luk Van den Dries in Ljubljana op 6 maart 2004 een lezing, waarvan dit artikel een bewerking is.

Luk Van den Dries

Het lichaam is de voorstelling: Wat ons interesseert in hedendaagse dans

Laten we overeenkomen dat we het hebben over wat ons in de hedendaagse dans interesseert (boeit, irriteert, afstoot, treft…). Het kan dus over heel veel gaan, maar niet over datgene waar we ons vanuit een sociale positie moeten toe verhouden (beleid, media, geld, roddel, reputaties…).

Rudi Laermans, Carine Meulders

‘De essentie van verleiden is transformatie’: Geslacht, sekse en gender in het oeuvre van Anne Teresa De Keersmaeker

‘Er was eens een vrouw die een man had doodgemaakt terwijl hij in zijn bad zat.’1 Anne Teresa De Keersmaekers oom vertelde haar als kind het verhaal van Charlotte Corday, vrouw van adel, die in 1793 het enfant terrible van de Franse Revolutie, Jean-Paul Marat, vermoordde in zijn bad. Het is een verhaal dat De Keersmaeker bijbleef. Corday was ervan overtuigd dat ze haar land van de ondergang redde: ‘Ik doodde geen man, maar een wild beest dat het Franse volk opat’.

Katleen Van Langendonck

De leugen van de pan

De artikels in vorige Etcetera’s over de plaats van het theater in de samenleving heb ik gretig verslonden. Een recent voorval in huis zette me, naar aanleiding van deze reeks, aan het denken. Misschien omdat ik, naast alle interessant onderbouwde stellingen om theater in onze maatschappij te verantwoorden, een intuïtief motief mis.

Jo Roets

Marokkaans theater tussen oost en west

Erwin Jans en Nezha Haffou in gesprek met Khalid Aminé

Er is meer dan één reden waarom we in Europa meer vertrouwd zouden moeten zijn met Marokko en met de Marokkaanse cultuur. Toch is dat niet of nauwelijks het geval. Bewondering is er bijvoorbeeld wel voor de artisanale, maar anonieme, cultuur van het zogenaamde oosterse (of Berberse) tapijt. Maar van de Marokkaanse kunstenaars heeft wellicht alleen de schrijver Tahar Ben Jelloun enige naambekendheid. Het theater vormt daarop geen uitzondering.

Erwin Jans

recensies

Psycho-dissectie voor beginners

Acteur Gert Jochems zag Da’isss…! (tekst en regie van Peter De Graef) in HetPaleis. De voorstelling hield hem zodanig bezig dat bij in de pen kroop. Etcetera geeft graag ruimte aan theatermakers die hun gedachten over bet werk van andere theatermakers willen delen.

Gert Jochems

‘Als ik droom, dan droom ik van ons…’: Drie Zusters (Inne Goris en Bart Moeyaert / Zeven)

Uit het juryrapport van de 1000 watt-prijs 2004. ‘Drie Zusters is een voorstelling die zich waagt op het domein van het conceptuele. Die bij sommige juryleden reminiscenties opriep aan minimal music, beeldende of conceptuele kunst. Een voorstelling die zich zowel qua onderwerp, vormgeving, tekst als enscenering ver houdt van het gebruikelijke kindertheateridioom. Het is een voorstelling die zich op extreem doorgedreven wijze houdt aan zijn eigen uitgangspunten (…) Daarom wil de jury deze voorstelling ook honoreren: omdat ze discussie oplevert, en omdat ze ons, het publiek en andere makers dwingt tot persoonlijke stellingname.’

Inne Goris

De nutteloze helden: Cembloux van Ben Hamidou en Sam Touzani (KVS/De Bottelarij)

Rud Vanden Nest

Met de neus op de fictie gedrukt: DeDayRoom van SKaGeN

Peter Anthonissen

Een realist die het onmogelijke zoekt: Mathijs Rümke

Loek Zonneveld

Geen Prutswerk: Die Siel van die Mier (Het Muziek Lod & Het Net)

Tom Janssens

Gezien op televisie: Kaatje is verdronken (Tom Van Dyck/De Kempvader)

Kwestie van er geen doekjes om te winden: Van Dycks eerste commerciële productie is een onderhoudende voorstelling geworden die borg staat voor een gezellig avondje theater met weinig hoofdbrekens. Vermaak verzekerd dus. Of ze de publiekstoeloop nu echt verdient, en of al die glunderende toeschouwers nu echt gelouterd de theaterzaal uitstappen, is een andere zaak.

Rud Vanden Nest

Geschiedenis van een exotisch cliché: Ontvoering, verleiding en bevrijding. De orient in de opera (Willem Bruls)

Op een moment in de geschiedenis dat zo ongeveer alles wat uit het oosten komt, geassocieerd wordt met terrorisme en fanatisme, is het niet alleen belangrijk, maar zelfs noodzakelijk erop te wijzen hoeveel de westerse kunst en cultuur te danken heeft aan haar oriëntaalse verbeelding.

Erwin Jans

Lectuur op een dubbel niveau: Kunst in netwerken (Pascale Gielen)

De laatste monografie van Pascal Gielen kan gelezen worden als een duidend, artistiek selectief en bij wijlen onthullend verhaal over hemelbestormers, culturele beoordelaars en makelaars in actie. Of als een theoretisch gelardeerde histoire-bataille van de hedendaagse dans en beeldende kunst in Vlaanderen na de jaren zeventig.

Marc Jacobs