#82
15.06 — 14.09.2002

De pdf van deze editie is momenteel niet raadpleegbaar. We doen ons best om dit zo snel mogelijk op te lossen. Geen zorgen! Je kan al de artikels nog steeds lezen op onze website. Vind je alsnog niet waar je naar op zoek bent?
Aarzel dan niet om contact op te nemen met ons via
[email protected], we helpen je graag verder!

Vilém Flusser, ‘communicoloog’

Rudi Laermans

De mediale werkelijkheid van Arjen Mulder

Arjen Mulder is al langer mediadenker en stilaan ook een van de beste essayisten in het Nederlands taalgebied. Rudi Laermans introduceert zijn werk en sprak met de auteur over fotografie, podiumkunst en religie.

Rudi Laermans

Media, ervaring, geloof: een gesprek met Arjen Mulder

Rudi Laermans

De wereldmedia en de grenzen van het lichaam: Notities na Meg Stuarts Alibi

Gert Verschraegen

Theater en nieuwe media: zoeken naar linken

Rondetafelgesprek met Dirk De Wit, Guy Cassiers en Annemie Vanackere

Marleen Baeten

De ontwikkeling van nieuwe artistieke praktijken

Na het rondetafelgesprek met Guy Cassiers en Annemie Vanackere (zie p. 21) schreef Dirk De Wit onderstaande tekst. Het is zowel een uitwerking van zijn voorzet tot het gesprek als het resultaat van datzelfde gesprek. De discussie blijft geopend.

Dirk De Wit

De religie, de media, de terreur… en het theater

Glossen bij enkele momenten uit TODAYulysses en andere teksten

In een van de voorlaatste regels van The Waste Land (T.S. Eliot, 1922) kijkt het gedicht, dat al een eeuw lang met zijn beelden van barre woestenij de moderne tijd bespookt, in een zelfcommentaar om naar zijn eigen opbouw en zegt: ‘These fragments I have shored against my ruins.’

Erwin Jans

Omtrent de vierde wand: De troost der ontredderden

Het gaat me allang niet meer om die ene beklijvende, desoriënterende voorstelling die me van de wijs brengt en me dagen nadien achtervolgt en vraagt om herschreven, herdacht te worden. Het zijn meerdere voorstellingen die me de laatste jaren bezitten en in mijn herinnering rondspoken met hun beeldrestanten.

Hugo Haeghens

Stadstheaters – deel 3: Publiekstheater Gent

‘Niet elk theater moet dezelfde sociale mix hebben, maar de optelsom moet een mix zijn die klopt’

In onze drie grote theaterhuizen zijn de jongste seizoenen nieuwe equipes aan zet gekomen. Jongere generaties maken er nu de dienst uit. Aan hen de taak om het repertoiretheater nieuw leven in te blazen, om hun theater terug een plaats te geven in stad en maatschappij. In Etcetera 77 en 80 kwamen respectievelijk Het Toneelhuis en de bottelarij/KVS aan het woord. In dit derde deel het Gentse Publiekstheater.

Marianne Van Kerkhoven

recensies

Dans, bekeken door het oog van de videocamera

Pause en second (Commerce)

Interdisciplinariteit of –om een modieuzer woord te hanteren– intermedialiteit staat al een poos hoog in het artistieke vaandel geschreven. Ook in het dansveld worden andere media hoe langer hoe meer ingezet, zo onder meer video. Deze bijdrage onderzoekt niet het gebruik van de videocamera als hulpmiddel om tijdens de creatiefase de bewegingsimprovisaties bij te houden of om na de opvoeringsreeks een voorstelling te conserveren –hoe autonoom en artistiek verantwoord een dergelijke videoregistratie wel kan zijn, denken we maar aan Fase van Anne Teresa De Keersmaeker.

Bert Vandenbussche

Dermografismen

ECB (Carlos Pez González)

Ter gelegenheid van haar doopfeest in maart presenteerde de Antwerpse danswerkplaats wp Zimmer de solo ECB van de Spaanse danser en choreograaf Carlos Pez González in het Cultuurcentrum van Berchem. Een week later was het werk nog drie dagen op rij te zien in het Brusselse laboratorium Les Bains: connective, omkaderd door een samenwerking met beeldend kunstenares Edurne Rubio.

Jeroen Peeters

Het minimale tonen

Werk van Riina Saastamoinen, Supéramas, Olga Mesa en Sato Endo (Dans@Tack, Kortrijk)

A glance, if I had seen one heette de voorstelling die de Japanse choreografe Sato Endo presenteerde op Dans@Tack 04.02. Eigenlijk niet zozeer een dansvoorstelling, maar een enscenering die op zoek gaat naar de plaats van de dans.

Elke Van Campenhout

Eeuwige liefde en een zorgeloos huwelijk

Jan Fabre en Anne Teresa De Keersmaeker aan de slag met balletklassiekers

Raf Geenens

Heerlijk, helder toneelspelen!

Koos Terpstra en het Noord Nederlands Toneel

De stad Groningen ligt twee uur treinen van Amsterdam. Een afstand van niks. Voor theatermakers in het westen van Nederland, de zogeheten ‘Randstad’, vaak toch onoverbrugbaar. Regisseur en schrijver Koos Terpstra heeft zich er sinds de recente eeuwwisseling gevestigd en genesteld. Samen met een troep jonge spelers. En onder het motto: anarchie, energie & amusement.

Loek Zonneveld

Einmal ist keinmal

Kontakthof (Pina Bausch)

De zaal waar dames en heren elkaar ontmoeten om op belegen schlagers een dansje te wagen, als het al niet is om elkaar te strelen of te pesten, ziet er nog altijd even patronageachtig uit. Wellicht zijn de muren herschilderd of werd er een nieuwe (halogeen)verlichting geïnstalleerd. Essentieel is er echter, meer dan twintig jaar na de creatie van Kontakthof, niets veranderd. Niets, behalve de dames en heren die de zaal bevolken. Het zijn geen twintigers of dertigers meer, maar vijfenzestigplussers. Het zijn overigens ook geen dansers meer, maar (kwieke) dames en heren uit de thuishaven van Bauschs Tanz­theater, Wuppertal.

Rud Vanden Nest

Hou op met fluiten, Masja!

Tri Sestry (Peter Eötvös/De Munt)

Marleen Baeten

Alles en niets

TODAYulysses (Jan Ritsema & Bojana Cvejić/Kaaitheater)

‘Waarover ging het?’ Het is een vraag die je vaak gesteld wordt door wie een voorstelling niet gezien heeft. In het geval van TODAYulysses is het niet makkelijk daarop te antwoorden. ‘Over alles en niets’, is een onvoldoende antwoord en toch is het een goede samenvatting van wat Jan Ritsema en Bojana Cvejić in de Kaaitheaterstudio’s te zien en te denken gaven.

Judith Wambacq

Gouden plak

De Krippel (Olympique Dramatique)

The Cripple from Inishmaan, het stuk waarvan De Krippel een bewerking is, werd geschreven door Martin McDonagh (°1972), de jonge succes­auteur van o.a. The Leenane Trilogy (vorig seizoen op de planken gebracht door Het Toneelhuis & ZT Hollandia).

Rud Vanden Nest