#80
15.02 — 14.05.2002

De pdf van deze editie is momenteel niet raadpleegbaar. We doen ons best om dit zo snel mogelijk op te lossen. Geen zorgen! Je kan al de artikels nog steeds lezen op onze website. Vind je alsnog niet waar je naar op zoek bent?
Aarzel dan niet om contact op te nemen met ons via
[email protected], we helpen je graag verder!

Op zoek naar ‘het leven van de natie’: de plannen van Bottelarij/KVS

In Etcetera 65 (oktober 1998) spraken Guy Cassiers, Luk Perceval en Luc Joosten over hun plannen met respectievelijk het ro theater en Het Toneelhuis.

Marleen Baeten, Marianne Van Kerkhoven

Kritische intoxicaties: over cultuur, crisis en explosies

Erwin Jans

Artistiek zijn is geen kunst: kanttekeningen bij het lopende debat over sociaal-artistieke praktijken

Rudi Laermans

Terug naar de bron, terug naar de kunstenaar: Dans@ttack (kortrijk)

Er zijn festivals en festivals. Sommige worden geboren uit noodzaak. Omdat het cultuurhuis geen blijf weet met de voortdurende aanstroom van jonge choreografen en kunstenaars die om artistieke, financiële of logistieke redenen niet in de jaarprogrammering konden worden opgenomen. Sommige ontstaan om goede redenen, exterieur aan de kunstenaar. Omdat het huis, de stad of de organisatie in kwestie behoefte heeft aan een gevisualiseerde dubbeldruk van zijn of haar profilering. Sommige bestaan omdat ze dat altijd al gedaan hebben en niemand de aandrang voelt een knuppel te gooien in een ogenschijnlijk ongevaarlijk hoenderhok.

Elke Van Campenhout

Culturele instellingen als actainten: (dans)werkplaatsen & cultuurbeleid

Medio december 2001 presenteerde cultuurminister Bert Anciaux zijn al eerder aangekondigde infrastructuurnota. Die bundelt voor de periode 2002-2004 alle voorziene tussenkomsten van de Vlaamse overheid in gebouwen met een culturele finaliteit, zoals musea, kunstencentra en muziekclubs.

Rudi Laermans

Wat denkt een vrouw die beneveld voor zich uit zit te staren?: Kris Defoort over zijn eerste opera

Er wordt niet elke dag een nieuwe opera geschreven. Componeren is een intens en langzaam proces. Kris Defoort schreef meer dan twee jaar aan zijn eerste opera, The Woman Who Walked into Doors, op een libretto van hemzelf en Guy Cassiers, gebaseerd op het gelijknamige boek van de Ierse auteur Roddy Doyle.

Marianne Van Kerkhoven, Miel Vanattenhoven

recensies

Who the fuck was in control?

Lumumba-bah! (Nadine Lavern / Sam Bogaerts / [NES]-theaters)

De groep acteurs die zich het afgelopen najaar had verzameld rond de Nederlandse regisseur Willibrord Keesen, om binnen zijn theaterformatie Keesen & Co William Shakespeares Troilus en Cressida (over de Trojaanse oorlog) te ensceneren, werd na 11 september 2001 opeens geconfronteerd met een vreemd probleem: hoe (onnadrukkelijk speel je de diplomatieke uitval van de Griekse politicus/generaal Ulysses tegen de Griekse prins Hector (vierde bedrijf, vijfde scène)?

Loek Zonneveld

Meisjes in de hoofdrol

Scène onder meisjes, Zeven en Ola Pola Potloodgat (Bronks)

De tiende editie van het BRONKS-festival, in november jl., had drie eigen producties in petto: twee creaties (Ola Pola Potloodgat en Zeven) en de herneming van scènes onder meisjes, dat in april 2001 in première ging.

Marleen Baeten

Op de brug: weg en weer (Leporello en Het Paleis)

Dapper triptrappen. Dat deden de Leporelloacteurs uit alle macht in en om de ‘boksring’ die Dirk Opstaele hen in HETPALEIS ter beschikking stelde. Een boksring als biotoop voor Ödön Von Horvaths Hin und her (1934).

Els Van Steenberghe

Een onbeschrijflijke toestand

ALIBI (Meg Stuart/Damaged Goods)

ALIBI is de eerste voorstelling die Meg Stuart maakte sinds ze op uitnodiging van Christoph Marthaler in residentie is in het Schauspielhaus in Zürich. Dat heeft ook dadelijk zijn sporen nagelaten, al was het maar omdat de scenografie van de hand is van Anna Viebrock, de vaste scenografe van Marthaler.

Pieter T’Jonck