#56-57
15.08 — 14.11.1996

De pdf van deze editie is momenteel niet raadpleegbaar. We doen ons best om dit zo snel mogelijk op te lossen. Geen zorgen! Je kan al de artikels nog steeds lezen op onze website. Vind je alsnog niet waar je naar op zoek bent?
Aarzel dan niet om contact op te nemen met ons via
[email protected], we helpen je graag verder!

Een kille ochtend in Rue du Progrès

Wat verklaart de interesse van het KunstenFESTIVALdesArts voor de Martini-toren? Ziet het Brusselse festival er zijn eigen streven in voorafgebeeld? Wil het, net als de toren destijds, een plek worden die geldt als een rendez-vous met de wereld? Maakt ook het festival komaf met het provencialisme, en past het zich – zelf eveneens een nieuwkomer -net zo ‘naadloos’ in in het stedelijke weefsel? De parallel zou wel eens mank kunnen lopen als we zien hoe Eric Min in MartiniMartini, kanttekeningen bij een hommage de verbale luchtbel rond de toren doorprikt.

Eric Min

Een bolle spiegel

In opdracht van de Beursschouwburg, K.U.Leuven, Open Stad-werkverband en minister Ann Van Asbroeck voerde Paul Blondeel twee jaar onderzoek uit in Molenbeek. Maar de hamvraag, de toeëigening van stedelijke ruimte, keerde als een boemerang naar de onderzoeker terug. Wie eigent zich wie toe?

Paul Blondeel

Ontevredenheid is wat ons bindt

Welke rol spelen kunsten en kunstenfestivals in de stedelijke problematiek? Deze vraag vormde het uitgangspunt voor een conferentie tijdens de eerste editie van het KunstenFESTIVALdesArts in 1994. Patrick Allegaert las de publikatie waarin het Vlaams Theater Instituut een aantal lezingen van City of Cultures bundelde.

Patrick Allegaert

De vrijheid van de toeschouwer

Zeven jaar na het wegvallen van het ijzeren gordijn manifesteren zich nieuwe bewegingen in het theaterleven in Moskou. De verhouding tot de toeschouwer wordt herzien, een andere dramaturgie baant zich een weg. Natalia Jakoubova, redactrice bij The Moscow Observer, volgt de sporen van de hoofdstedelijke avant-garde en traceert eigenzinnige figuren ais Vasiljev, Zjenovatsj, Klim en Joechanov.

Natalia Jakoubova

De ingevroren theatertijd

Op 26 juni legde de Vlaamse regering de financiële situatie van het teksttheater de dans, het muziektheater en de kunstencentra vast voor de komende vier jaar. Kurt Vanhoutte en Marleen Baeten formuleren een aantal bedenkingen bij de recente subsidieverdeling

Marleen Baeten, Kurt Vanhoutte

Van saters en eiknimfen

Brussel heeft Josse De Pauw als kunstenaar gevormd. Aan hem de eer om in dit ‘stadsnummer’ een tekst te kiezen en in te leiden.

Josse De Pauw

Graven in de enclave

Literatuur en theater. Het lijken soms twee aparte werelden. Sinds kort wagen een aantal jeugdauteurs zich ook aan jeugdtheater. Met veel plezier, zo blijkt. Paul Demets sprak met Gregie de Maeyer, Jan Simoen en Bart Moeyaert

Paul Demets

Tussen hogeschooldecreet en theaterpraktijk

In het kielzog van het hogeschooldecreet hebben de dramatische opleidingen weer nieuwswaarde. Caroline Van den Borre geeft enkele aanzetten om het debat open te trekken.

Caroline Van den Borre

Alice in Wonden-land

Barnes’ Beurtzang een coproduktie van Toneelgroep Amsterdam en Blauwe Maandag Compagnie, nodigde Anna Luyten uit om op haar gedachten te gaan zitten en te schommelen. Het verslag van een strijd.

Anna Luyten

Signaal ’96 uit de bocht

Jukebox

In Jukebox worden reacties, standpunten en kritieken m.b.t. uiteenlopende initiatieven, gebeurtenissen en produkties ten gehore gebracht.

Dirk Vanhaute

Laat de kunst nu maar een bolhoed opzetten

Figuren/Essays bundelt een aantal op het eerste gezicht erg uiteenlopende essays van Bart Verschaffel. Pieter T’Jonck zocht naar onderliggende ‘figuren’.

Pieter T’Jonck

recensies

Een duik onder het oppervlak

In juni vond de première plaats van Puccini’s La Fanciulla del West, het voorlaatste luik van de Puccini-cyclus in de Vlaamse Opera. Het regiewerk van Robert Carsen introduceerde een nieuwe maatstaf voor de enscenering van deze veristische repertoirestukken, schrijft Robin Steins.

Robin Steins

Revolte onder het promenadedek

Binnen het technologisch universum van The Wooster Group ligt een keuze voor teksten van Eugene O’Neill niet meteen voor de hand. Maar de grammatica van de beheersing die het New Yorkse gezelschap hanteert, doet de ontnuchterende visie op revolte alle eer aan, vindt Peter De Jonge.

Peter De Jonge

De dans als onmogelijke figuur

Hier staat iemand zijn eigen geschiedenis open te wrikken met zijn denkend lijf, schrijft Stefan Hertmans over de ‘dansvoorstelling’ Pour la fin du temps van en door Jan Ritsema.

Stefan Hertmans

Wreedheid zonder grond

Jan Lauwers houdt niet van wereldbeelden die met elkaar de strijd aangaan, maar van beelden, schrijft Klaas Tindemans over Needcompany’s Macbeth.

Klaas Tindemans

Los Cojones del Toro & Cie orkestreert Boris Vian

Kurt Melens

No Motherfuckin’ Shiiiit…?!

Jan De Pauw