#55
15.04 — 14.07.1996

De pdf van deze editie is momenteel niet raadpleegbaar. We doen ons best om dit zo snel mogelijk op te lossen. Geen zorgen! Je kan al de artikels nog steeds lezen op onze website. Vind je alsnog niet waar je naar op zoek bent?
Aarzel dan niet om contact op te nemen met ons via
[email protected], we helpen je graag verder!

Parkbeleid of landschapsbeleid?

Redactioneel

In de loop van de komende maanden beslist minister Martens welke organisaties voor teksttheater en welke nieuwe organisaties voor dans, muziektheater en kunstencentra er zullen worden erkend gedurende de komende vier jaar. Tegelijk beslist hij hoe groot de structurele subsidie-enveloppes zullen zijn van alle voor de periode 1997-2000 erkende organisaties voor teksttheater, dans, muziektheater en kunstencentra.

Marleen Baeten

De jicht van de zonnekoning

Marc Holthof over het afwezige lichaam in dans en kunst

Interesting Bodies, de choreografie/installatie van choreograaf Marc Van Runxt in het MUseum voor Hedendaagse Kunst Antwerpen (MUHKA), speelt op een interessante manier in op de vreemde manier waarop men in onze cultuur omgaat met lichamen.

Marc Holthof

Herhaling, waanzin, discipline

Discipline verscherpt de waanzin van de acteur, en daardoor zijn vrijheid. Zo zou je een belangrijke verhaallijn van Herhaling, waanzin, discipline kunnen samenvatten. Geert Opsomer stelt het boek van Emil Hrvatin over het theaterwerk van Jan Fabre voor en wijst op enkele vergeten verhaallijnen.

Geert Opsomer

Rudolf von Laban: de utopie vandaag

(redactie Etcetera)

Toonladders van de beweging

Dans en organisatie van de ruimte, dans en ruimtebeleving; ze zijn niet los te koppelen van elkaar. Doorheen de tijd veranderden de filosofische opvattingen en de ervaring van de ruimte. Adri De Brabandere beschouwt de modernistische ruimteleer van Laban vanuit historisch-filosofisch perspectief.

Adri De Brabandere

In het spoor van Laban

Op 14 mei 1995 overleed op 89-jarige leeftijd Paula Gombert, beter bekend als Lea Daan (1906-1995). Pionier van de Vlaamse moderne dans, doorgeefluik van de theorieën van Laban, noest werkpaard, danseres, choreografe en pedagoge Lieve Demin schetst het portret van een veelzijdige en bevlogen vrouw.

Lieve Demin

Verboden en vergeten

Het boek Eén Volk, Eén Lied. Joodse en Arische muziek in het Derde Rijk van Walter Boers is de neerslag van een studie over de muziekpolitiek in het Derde Rijk/ Gunther Sergooris had een gesprek met de auteur over het politieke en artistieke kader tijdens het nazistische regime.

Gunther Sergooris

De tering naar de nering gezet

1993 was een belangrijk jaar voor de meeste theatergezelschappen in Vlaanderen. Op dat ogenblik trad immers het theaterdecreet in werking. Sommige gezelschappen zagen hun budget teruggeschroefd, andere genoten een aanzienlijke verhoging of werden voor het eerst structureel erkend. Wat betekent het voor de concrete werking van een gezelschap om meer of minder subsidies te ontvangen? Klaagzang of hoerageroep? De realiteit is genuanceerder, zo blijkt uit een rondvraag bij de dalers (door Bruno Koninckx) en stijgers (door Kurt Melens, bijgestaan door Inge Arteel, Tuur Devens en Myriam Van Imschoot).

Bruno Koninckx, Kurt Melens

La mémoire en jeu

Jef De Roeck las een geschiedenis van het Franstalige theater in België. Een niet al te coherent verhaal.

Jef De Roeck

Manifest: Trekt de danswereld zich terug in zalige onwetendheid?

Paul Derksen beziet onze relaties met de ruimte als omgeving, herziet onze relatie met Laban

Manifest is een rubriek voor klassieke teksten of voor teksten die dat kunnen worden. Hoewel ze soms verzeild zijn geraakt in de vergeetputten van het geheugen, zijn het ijkpunten in de geschiedenis van de podiumkunsten. In Manifest kunnen ze zich nu opnieuw manifesteren, opdat we onze relaties ermee zouden kunnen bezien, herzien.

Paul Derksen

recensies

Het theater in de woorden

Patrice Chéreau beschouwt zichzelf als een ‘passeur’ tussen Bernard-Marie Koltès en de volgende generatie theatermakers. Ongeveer gelijktijdig met zijn derde versie van Dans la solitude des champs de coton ensceneerde Peter Van Kraaij hetzelfde stuk in het Kaaitheater. Jan Goossens schrijft o.a. over de specifieke manier waarop beide produkties omgaan met de ‘langue charnelle’ van Koltès.

Jan Goossens