t u m u l u s – François Chaignaud & Geoffroy Jourdain

Dansen op het graf

Met dit transhistorische en inclusieve ritueel zet François Chaignaud een belangrijke stap in zijn groeiende oeuvre. Toch krijgt het samenspel van zang en dans na verloop van tijd iets voorspelbaars.

Kristof van Baarle

Double You – BeFlat

Een kinetisch energetisch, knallend muzikaal circusarsenaal

Samuel Pennynck

Mal – Embriaguez Divina – Marlene Monteiro Freitas

Een psychose van dansen, vechten en lijden

Bij aanvang lijkt alles in Mal – Embriaguez Divina nog speels en rustig, al zijn korte lichtflitsen een voorbode van wat volgt. Met opengesperde ogen, panische gezichten en precieze lichaamscontrole slepen de spelers je in een psychotische dans met papier. Een adempauze duurt altijd maar net lang genoeg om het publiek wat te laten recupereren. Freitas slaagt er zo in om een oncomfortabele esthetiek te ontwikkelen, die zelfs tijdens de voorstelling al voor applaus zorgt.

Noah Lena Vercauteren

The making of Berlin – BERLIN

Een waarachtig verhaal

In het sluitstuk van de Holoceen-reeks over intrigerende steden drijft BERLIN zijn kenmerkende stijl op de spits in een overrompelend spel met genre, en toont het zich opnieuw een meester in storytelling.

Natalie Gielen

DARKMATTER – Cherish Menzo

Duet tussen teer en teder

Enkele uren voor DARKMATTER in première gaat, wordt het eerste beeldmateriaal van een nieuw zwart gat vrijgegeven. Italiaanse astronomen betwijfelden na de ontdekking van Sagittarius A* of het weldegelijk om een zwart gat ging: volgens hen was het misschien toch eerder een grote klomp donkere materie. Het duurde dan ook vijf jaar alvorens radiogolven een beeld van het centrum van ons sterrenstelsel konden genereren. Zo’n vertraagde perceptie laat natuurlijk een bepaalde ruimte voor verschillende verbeeldingen van het onvatbare. Voor de opvolger van haar geprezen solo Jezebel (2019) – waarin ze aan de hand van de wulpse video vixen figuur het zwarte lichaam centraal stelde – ging choreograaf en danser Cherish Menzo precies met een verknoping van die elementen aan de slag: het speculatieve potentieel van dark matter binnen het afrofuturisme, en de uitgerekte tijdservaring van de Chopped & Screwed hiphop-remixtechniek.

Tessa Vannieuwenhuyze

Madama Chrysanthemum – Satoko Ichihara / KFDA

Lak/kak aan traditie

Kristof van Baarle

Rizoom! – Iris Bouche & Kobe Proesmans / Opera Ballet Vlaanderen

Met één simpele beweging vat choreograaf Iris Bouche waar het om draait bij het verwerken van een verlies. Tien paar uitgestrekte armen vertrekken van de aarde en beschrijven een boog naar boven, proberen het hemelse te raken, om daarna terug te keren naar de vastheid van de grond – en opnieuw te vertrekken. Verbinding zoeken tussen wat eens hier was en nu daar, eens lijf en nu enkel nog klank, net nog dichtbij en nu veraf. Daarover gaat Rizoom!.

Evelyne Coussens

Forest Silent Gathering – Begüm Erciyas

Samenkomen in en door de geluiden van het bos

Forest Silent Gathering is, na het geslaagde Letters from Attica, de tweede voorstelling van Begüm Erciyas in de publieke ruimte. Ditmaal is die ruimte niet de drukke stad, maar een rustig bos in de periferie. In de Kalmhoutse Heide brengt ze, samen met muzikanten Eric Desjeux en Matthias Meppelink, een groep mensen bijeen en laat hen via een uiterst eenvoudige maar slimme geluidsperformance samenhorigheid ervaren. Het eindigt met een gezellig theekransje, al is de nasmaak, terecht, wat bitter.

Jasper Delva

Ambient Theatre Fury – Anna Franziska Jäger & Nathan Ooms / Campo

Zijlings rollen ze over het podium, Anna Franziska Jäger en Nathan Ooms, van achteren naar voren en weer terug. Jäger rolt soepel, met een haast kinderlijke energie; Ooms rolt trager, dromerig torst hij zijn lichaam met zich mee in een satijnen pyjama. Zijn monoloog, in het Engels, is een lange reeks oneliners, als Instagram-captions. Er zit geen echte opbouw in, het zijn meer losse gedachten die interessant klinken. ‘Whatever flows, flows’, zegt hij tevreden. ‘It is what it is’.

Persis Bekkering

The Waves – Khadija El Kharraz Alami

Een wervelwind van energie en symboliek

Op verschillende locaties in Antwerpen verbeelden 5 performers een archetype van vrouwelijkheid. Na hun individuele dans komen ze samen in de Rode zaal van deSingel. Hun eigen representatie van vrouwelijkheid mengt zich met de rest van de groep om tot een veelzijdige, pluriforme performance te komen. The Waves toont de kracht in zowel het samenkomen als het individuele beleven van de eigen vrouwelijkheid zonder schaamte. In zijn sterkte durft het echter ook een overprikkelende storm te worden.

Noah Lena Vercauteren

Lullaby for Scavengers – Kim Noble / Campo

Wanneer zelfvernedering een wapen wordt

Kim Noble is pervers, in de etymologisch meest zuivere zin van het woord: per-vertere betekent doordraaien, tot het einde draaien, draaien tot het niet verder gaat. De Britse comedian is ‘doorgedraaid’: niet zomaar ‘gek’ maar veeleer gekmakend radicaal, meedogenloos consequent. Zijn poëtica was altijd al die van de zelfvernedering, maar dat is een menselijk begrip, en in Lullaby for Scavengers lijkt Noble zich zelfs van dat laatste restje menselijk ‘zelf’ te ontdoen. De adembenemende gelijkschakeling die zich in Lullaby for Scavengers voltrekt is die van de mens met het ongewenste dier. En wie de wereld bekijkt vanuit het serene perspectief van de aaseter, heeft over die wereld best wel iets te melden.

Evelyne Coussens

Malus – Igor Shyshko, Logan Lopez Gonzalez, Alain Franco / Kunst/Werk, De Munt & KVS

Lichamelijke zelfexpressie, bewegingsonderzoek, het lichaam ‘musicaliseren’…: het zijn bekende motieven binnen de professionele dans. Ondertussen raakte ook de discursieve wending ingeburgerd. Die zet het lichaam in als communicatiemedium, vaak in combinatie met andere media. Het babbelende lichaam spreekt, kritisch of ironisch, over hoe het maatschappelijk wordt betekend door gendercodes, raciale ongelijkheid of consumptieve lifestyles die altijd ook lijfstijlen zijn. Malus zit in een heel andere traditie, een die binnen de dans minoritair is maar daarbuiten in vele varianten sterk staat: het lichaam methodisch de-subjectiveren.

Rudi Laermans

De Toverberg – ITA & FC Bergman

Een historische elegie voor een slaapwandelend tijdperk

Marie Vinck en Stef Aerts stelden zich in samenwerking met het ITA-ensemble (en gastacteur Pierre Bokma) voor een ambitieuze opdracht: een nieuwe bewerking van Thomas Manns ‘uitgebreide novelle’ De toverberg. De makers leveren een zeer trouwe adaptatie af, maar slagen er maar mondjesmaat in om de klassieke roman van interessante nieuwe perspectieven te voorzien.

Marijn Lems

Why We Fight? – Mirjam Devriendt & Alain Platel

Why We Fight? van choreograaf Alain Platel en videoartiest Mirjam Devriendt wordt aangekondigd als een documentaire, maar wat wordt er eigenlijk gedocumenteerd? Het ontstaansproces van een dansvoorstelling, jazeker, maar ook veel meer dan dat. De dynamiek van een gezelschap. De dada’s van een kunstenaar, de choreograaf, ook al komt die geen enkele keer in beeld. En voor alles: de Geist, de tijdsgeest waarin de voorstelling werd gemaakt, met zijn historische lijnen richting verleden – én toekomst.

Evelyne Coussens

Weiblicher Akt 11: Love Sontag – Maatschappij Discordia

Spelen in de grot van Plato

Met Love Sontag duikt Maatschappij Discordia in het denken en leven van Susan Sontag. Volgens Kristof van Baarle levert het een slim en persoonlijk portret op, zowel van de beroemde Amerikaanse essayiste als van de drie actrices zelf.

Kristof van Baarle

Hassan Khayoon – Republiek van angst

Haperende ideeënstroom

In Republiek van Angst vertelt de Irakees-Belgische theatermaker Hassan Khayoon, die samen met Hassan Raad op scène staat, over de onophoudelijke angst die het gevolg is van decennia aan oorlog. Waar hij er in de tekst in slaagt op beeldende wijze de belangrijke thematiek elegant aan te snijden, laat de vormelijke uitvoering op verschillende vlakken te wensen over.

Dagmar Teurelincx

Lalaei – WALPURGIS & Zwerm

Lalaei gaat over krachtige vrouwen, over vrouwen die zich niet tot zwijgen laten brengen, maar niet met de opgefokte, activistische boodschapperigheid die tegenwoordig in veel hippe festivalformats te vinden is. In dit kleine, volmaakte vertelconcert zoeken en vinden vrouwen van vroeger en nu met een natuurlijke vanzelfsprekendheid hun agency.

Evelyne Coussens

Le Maillot – One Size Fits All – Ahilan Ratnamohan/Globe Aroma

Eenvoud als in-een-gevouwen veelvoud

Ahilan Ratnamohan maakte op uitnodiging van Globe Aroma Le Maillot – One Size Fits All, in co-creatie met een groep performers met een achtergrond als nieuwkomer. De choreografische voorstelling demonteert een aantal elementen uit de complexe wereld van het voetbal en stelt ze anders terug samen. Soms overtuigt een podiumkunstwerk omwille van het grootse esthetische gebaar; hier blijken eenvoud en bescheidenheid de voornaamste kwaliteiten.

Sébastien Hendrickx